Ένα παλιό μαθητικό Δειγματολόγιον Οικοκυρικών των αρχών της δεκαετίας του 1970 Λευκαδίτικα Νέα - Lefkada News
Published On: Πε, Μάι 21st, 2020

Ένα παλιό μαθητικό Δειγματολόγιον Οικοκυρικών των αρχών της δεκαετίας του 1970

16_deigmatologio_oikokyrikon

Και μετά την πρόσφατη παρουσίαση του μαθητικού Φυτολογίου περνάμε στο Δειγματολόγιον Οικοκυρικών. Αυτό όμως ήταν μόνο για τα κορίτσια και τηρούνταν στο πλαίσιο του μαθήματος των Οικοκυρικών που διδασκόταν στην Α΄ Γυμνασίου. Είναι κι αυτό της Ευγενίας Κολυβά, μαθήτριας της Α1 Τάξης του Γυμνασίου Θηλέων Λευκάδας το Σχολικό Έτος 1972.

4_deigmatologio_oikokyrikon

Τα δείγματα των υφασμάτων είναι κολλημένα πάνω σε άσπρα φύλλα χαρτιού σε ντοσιέ Α4. Κάποιες από τις ταμπελίτσες με τις ονομασίες των υφασμάτων, που υποθέτουμε ότι πωλούνταν την εποχή εκείνη στα εμπορικά καταστήματα της πόλης της Λευκάδας και από τους μεταπράτες που γυρνούσαν τα χωριά, έχουν καταστραφεί και δεν διακρίνονται πλέον.

6_deigmatologio_oikokyrikon

Τα δείγματα είναι ταξινομημένα ανάλογα με την πρώτη ύλη σε: Μάλλινα, Βαμβακερά, Λινά, Μεταξωτά και Συνθετικά. Ακολουθούν τα διάφορα είδη των υφασμάτων, όπως: ζέρσεϊ, μοχέρ, ψαροκόκαλο, φανέλα, τσίτι, πικέ, οπαλίνα, τεριλέν, πενιέ, κρετόν, βατίστα, βελούδο κ.ά.. Κάποιοι ίσως αναγνωρίσουν ανάμεσα σε αυτά το φουστάνι της μάνας τους, όταν ξεκίνησαν να φοριούνται τα ευρωπαϊκά, ή το παντελόνι κάποτε του πατέρα τους…

8_deigmatologio_oikokyrikon

Για την αισθητική της ενδυμασίας διαβάζουμε σε ένα παλιό σχολικό εγχειρίδιο Οικιακής Οικονομίας (Ευσταθία Λάμπρου, Αθήνα, 1951):

«Η ενδυμασία πρέπει να είναι απλή και ως προς το ύφασμα και ως προς το σχέδιον. Η ωραία γυναίκα φαίνεται ωραιοτέρα με την απλήν ενδυμασίαν. Διότι ο Πλάστης της εχάρισε σώμα και παράστημα ωραίον. Από την εκάστοτε μόδαν θα λαμβάνη εκείνο μόνον που συμβιβάζεται με την ιδικήν της φυσιογνωμίαν, την ηλικίαν, την σεμνότητα, την φιλοκαλίαν, την οικονομικήν τάξιν και την οικονομικήν ευχέρειαν. Όπως εις όλα έτσι κι εδώ: «το μέτρον είναι αρετή»· βεβαίως δεν είναι ορθόν να εμμένη με πείσμα εις τα παλαιά, που εδημιούργησαν άλλοι καιροί και άλλαι ανάγκαι, αλλ΄ ούτε πάλιν να ν΄ άγεται και να φέρεται με τας ιδιοτροπίας της εκάστοτε μόδας, χωρίς να σκέπτεται αν τα χρώματα ή τα σχήματα της νέας μόδας πηγαίνουν εις αυτήν.

9_deigmatologio_oikokyrikon

Κάθε γυναίκα έχει ιδικόν της χαρακτήρα και ιδικήν της φυσιογνωμία. Ό,τι πηγαίνει εις την μίαν, πιθανόν να μην πηγαίνει εις την άλλην. Δεν υπάρχει γελοιοδέστερον, όταν μία ηλικιωμένη προσπαθή να νεάζη ενδυόμενη νεανικά με ζωηρά χρώματα, φιόγκους, κορδέλλες κ.ά.. Επίσης άτοπον είναι όταν γυναίκα κατωτέρας οικονομικής αντοχής προσπαθή να ενδύεται, όπως αι πλούσιαι. Η λογική γυναίκα πρέπει να λαμβάνει υπ΄ όψει της την κοινωνικήν τάξιν, εις την οποίαν ανήκει και την οικονομικήν ευχέρειαν της οικογενείας. Η επιδεικτική πολυτέλεια φανερώνει επιπολαιότητα και ματαιοφροσύνην. Δεν αρκεί κανείς να φορή πολυτελή και βαρύτιμα φορέματα, αλλά προ πάντων να γνωρίζη να προσδίδη χάριν και κομψότητα και εις το ευθηνότερον ύφασμα. Το πραγματικόν ωραίον δεν έγκειται εις την ύλην, αλλά εις το πως είναι κατασκευασμένον και εις το πως θα φορεθή».

28_deigmatologio_oikokyrikon

Κλείνουμε τέλος με μια άποψη της κας Άννας Δαμιανίδη που καταγράφεται στην ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ» (2 Νοεμβρίου 2010) και η οποία γράφει:

39_deigmatologio_oikokyrikon

«Κάποιος σχολιαστής ανέφερε απαξιωτικά το µάθηµα Οικοκυρικών στα γυµνάσια, κι αναρωτήθηκα αν υπάρχει ακόµα. Νοµίζω έχει καταργηθεί από δεκαετίες. Αλλά η αναφορά µού θύµισε της εποχής µου το µάθηµα Οικοκυρικών, που δεν ήταν προαιρετικό βέβαια τότε. Ήταν απλώς από τα µαθήµατα – χαβαλέ, που θεωρούσαµε ότι έπρεπε να συνοδεύουµε µε χοντρή καζούρα στις καθηγήτριες. Δεν µπήκε µια φορά η γυναίκα στην τάξη και να της κάνουµε τη ζωή εύκολη. Εκείνη ωστόσο συνέχιζε την παράδοσή της, δεν κατέθετε τα όπλα, όσο κι αν γελούσαµε και κοροϊδεύαµε. Κι έτσι, στο περιφρονηµένο αυτό µάθηµα εγώ τουλάχιστον έµαθα πράγµατα που δεν θα ήξερα µε άλλο τρόπο. Έµαθα, ας πούµε, πλέξιµο, αυτή τη µαγική διαδικασία που µου χάρισε ικανοποίηση πολλές φορές στα επόµενα χρόνια, βασικές αρχές της µαγειρικής που η µαµά µου δεν υπήρχε περίπτωση να µου δείξει, καθώς τότε δούλευε και γενικά αντιπαθούσε τις δουλειές στο σπίτι, έµαθα ράψιµο και πώς να βάζεις σωστά τα µαχαιροπίρουνα στο τραπέζι, πώς να συστήνεις τους ανθρώπους, πότε να σηκώνεσαι όταν σε χαιρετάνε, κι όλα αυτά σε µια χρονιά, µε µια ώρα διδασκαλία την εβδοµάδα…».

Άλμπουμ με 43 φωτογραφίες
Για να δείτε το άλμπουμ σε ξεχωριστό παράθυρο κάντε κλικ στον τίτλο

Ένα παλιό μαθητικό Δειγματολόγιον Οικοκυρικών των αρχών της δεκαετίας του 1970



Αφήστε το σχόλιό σας

XHTML: You can use these html tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

        
 

 







Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.