Μυστήριο το πως βρέθηκε στο Στάλινγκραντ… | Λευκαδίτικα Νέα - Lefkada News
Published On: Πε, Ιαν 14th, 2021

Μυστήριο το πως βρέθηκε στο Στάλινγκραντ…

Clipboard

Το περίεργο στην όλη υπόθεση είναι ότι βρέθηκε στο Στάλινγκραντ και προέρχεται από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όπως αναφέρεται στο site δημοπρασιών eBay.

Είναι ένα από τα πολλά κομμάτια που βρίσκονται ακόμη και σήμερα σε πυροβολεία και διάφορες άλλες εγκαταστάσεις του γερμανικού στρατού και προσφέρονται για τους συλλέκτες στρατιωτικών ειδών σε δημοπρασίες.

12

Προέρχεται από κιβώτιο με εργαλεία και οπλίσματα ελληνικής πυροβολαρχίας (η μικρότερη βασική μονάδα του πυροβολικού, αντίστοιχη του λόχου του πεζικού).

Το σίγουρο είναι ότι στη μάχη του Στάλινγκραντ που άρχισε στις 17 Ιούλη 1942, όταν εκδηλώθηκε η πρώτη επίθεση των ναζιστικών στρατευμάτων, με στόχο την κατάληψη της πόλης, και τελείωσε στις 2 Φλεβάρη 1943, με την παράδοση των κυκλωμένων γερμανικών στρατευμάτων, δεν συμμετείχε ο Ελληνικός στρατός. Ακόμη και αν δεχθεί κάποιος ότι υπήρξαν κάποιοι Έλληνες εθελοντές, δεν θα μπορούσαν ποτέ να είχαν μαζί τους πυροβόλα και παρελκόμενά τους.

Μία εκδοχή είναι να βρέθηκε στο Στάλινγκραντ ως λάφυρο του γερμανικού στρατού μετά την κατάληψη της Ελλάδας. Η δεύτερη και πιθανότερη ίσως εκδοχή είναι σε κάποια μάχη στην Κριμαία το 1919, οι Ελληνικές δυνάμεις να εγκατέλειψαν μέρος των πυροβόλων και των λοιπών υλικών τους -όπως είχε πράγματι συμβεί- και ο Κόκκινος Στρατός που τα κατέλαβε να τα μετέφερε στα μετόπισθεν στο Στάλινγκραντ.

Και οι δύο εκδοχές όμως παραμένουν απλές εικασίες…

(Πηγή: ebay)


Displaying 1 Comments
Have Your Say
  1. Ο/Η FACEBOOK λέει:

    Το μέταλλο Μαγιάπ.

    Το είδος του μετάλου είναι το λεγόμενο μαγιάπ.
    Είναι ένα φτηνό μαλακό μέταλο , που δεν μπορούσε να φκιαχτεί σε μικρό πάχος, αλλά για να τρυπιέται και να χαράζεται έπρεπε νάναι μαλακό. Χρησιμοποιούνταν και σε παλιούς μεντεσέδες για πόρτες, κιβώτια τότε συσκευασιών και γενικότερα ελαφρύτερες κατασκευές που είχαν ανάγκη τρυπημάτων.
    Το μέταλλο αυτό μπορούσε να κατασκευάζεται και σε μικρότερα χωνευτήρια- καμίνια και με άνθρακα όχι τόσο καθαρής ποιότητας όσο το κόκ άνθρακα – σε χαμηλότερη θερμοκρασία καύσης τα σιδηροχώματα, απ ότι τα μέταλα για τα πολεμικά όπλα που είχαν ανάγκη για τις μεγάλες χαλυβουργίες και τις τεράστιες χυτοπρέσες ώς τα μέσα του εικοστού αιώνα, μαζί με τις καλύτερες μεθόδους εξανθράκωσης ( άπιο του Μπάσεμμερ ).
    Το είδος σιδηρομετάλου μαγιάπ , ήταν σε διαρκή βιομηχανική χρήση όλο τον 19ο αιώνα, ήταν ευκολότερο στην παραγωγή του αλλά και κάπως υποδεέστερης ποιότητας , ήταν απ της μέταλλα προ’ι’όντα της πρώτης βιομηχανικής επανάστασης στην Αγγλία , και είναι ένα απ τα προ’ι’όντα που οδηγούν στην εξελικτική μετάβαση στα ποιοτικότερα ανθεκτικότερα σιδηρομέταλλα με τα οποία συγκροτείται και η ύστερη βιομηχανική πρόοδος από το 1870 στην Κεντρική Ευρώπη κύρια.
    Οι κατασκευές και τα εξαρτήματα από μαγιάπ είναι νοσταλγικές κατασκευές της βιομηχανικής εξέλιξης σχετικά με την σημασία του υλικού σιδήρου, έχουν με τα χρόνια – προφυλάσονται απ την σκουριά- την συγκεκριμένη αναγνωρίσιμη υφή και χρωματισμό με χαρακτηριστικά το εμφανησιακά πορώδες και με την οηείδωση χρόνων το χρώμα αποδίδεται στην ποσότητα άνθρακα που περιέχει και στην περίπου όχι υψηλή θερμοκρασία παραγωγής του και την κάπως ατελή εξανθράκωση.
    Παλιές φρεμενέλες ( εξωτερικοί στα ενιαία παραθυρόφυλα μεντέδες που εδράζονταν πάνω στους γωνιόλιθους των παραθύρων των σπιτθιών), μεντεσέδες για εσωτερικές πόρτες με διαγώνια εγκοπή για να σηκώνεται η πόρτα όταν ανοίγει πρός τα πίσω, παλιά κιβώτια και σκεύη , παλιές ρόδες από τροχαλίες και ιμάντες βιοτεχνικών εργαστηρίων, και σιδερένιες επιφάνειες αναλόγου πάχους, είναι από μέταλλο μαγιάπ.
    Στην Ελλάδα τα τέλη του 19ου αιώνα και πέρα και με την τότε ανοικοδόμηση μετά και τις Τρικουπικές αναπτυξιακότητες που βασιζόνταν ,και στην εισαγωγή βιομηχανικών τότε κεφαλαιουχικών προ’ι’όντων , αλλά και βιοτεχνικών προ΄ι’όντων σιδηρομετάλλων και ένεκα κύρια και της Αγγλικής προσδεσής της στην εξωτερική πολιτική, εισήγαγε τα απ την Αγγλία τα αναγκαία σε ποιότητες μαγιάπ. Και ασφαλώς θα είχε αναπτυχθεί και στην Ελλάδα η βιοτεχνική ή πρώ’ι’μη μικροβιομηχανική παραγωγή του σιδηρομετάλλου μαγιάπ για διάφορες χρήσεις κα εξαρτήματα.
    Αν σε κάποιο παλιό σπίτι της Λευκάδος του τέλους του 19ου αιώνα ή αρχών του εικοστού , έχουν μείνει εσωτερικοί μεντεσέδες διαγωνίου εγκοπής για να σηκώνεται το φύλλο της πόρτας όταν αυτή ανοίγει, ή πόμολα σιδερένια ή γωνίες σιδερένιες ή ΄τι άλλο κατασκευαστικό, ακόμη και παλιά σίδερα μπαλκονιών ή βιομηχανοποιημένα καρφιά για τις συνδέσεις των ξύλινων δοκαριών κατά κύριο λόγο θάναι μαγιάπ, αν ήταν εκ του εμπορίου, (και όχι αυτοσχέδειες τότε σε ντόπια σιδηρουργία που όμως ώς ντόπιες θα ξεχωρίζουν). Και που συνήθως τότε τα εισαγόμενα εξαρτήματα έφεραν και την βιομηχανική σήμανση κατά παρτίδα εισαγωγής.
    Η παραπάνω πινακιδα γράφει : »ΠΥΡΒΟΛΑΡΧΙΑΣ » Πιθανότητα και η χάραξη των γραμμάτων και συσκευασία σε κιβώτιο με την πινακίδα αυτή ( άρα το λάθος παράλειψη του Ο) να έγινε στο εξωτερικό απ όπου εισήχθησαν τυποποιημένα τα οπλικά αυτά εξαρτήματα. Και να μην έγινε η χάραξη πάνω στην πινακίδα στο εσωτερικό που ασφαλώς γνώριζαν την Ελληνική.
    Εκτός και αν τα χρόνια που ανατρέχει η εν λόγω πινακίδα, η πυροβολαρχία ονομαζόνταν πυρβολαρχία , στον Ελληνικό στρατό.

Αφήστε το σχόλιό σας

XHTML: You can use these html tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

        










Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.