Σαν σήμερα το 1951 η Ασφάλεια ανακαλύπτει τον ασύρματο του παράνομου ΚΚΕ στη Γλυφάδα | Λευκαδίτικα Νέα - Lefkada News

Σαν σήμερα το 1951 η Ασφάλεια ανακαλύπτει τον ασύρματο του παράνομου ΚΚΕ στη Γλυφάδα

asyrmatoi_KKEΗλίας Αργυριάδης, Νίκος Καλούμενος, Νίκος Βαβούδης

Σαν σήμερα το 1951 η Ασφάλεια ανακαλύπτει τον ασύρματο του παράνομου ΚΚΕ στη βίλα Αύρα στη Γλυφάδα. Συλλαμβάνονται ο Ηλίας Αργυριάδης και η Κατίνα Δάλλα. Μια μέρα αργότερα, στις 15 Νοέμβρη 1951, η Ασφάλεια ανακαλύπτει και τον δεύτερο ασύρματο στο σπίτι του Νίκου Καλούμενου στην Καλλιθέα. Συλλαμβάνεται όλη η οικογένεια Καλούμενου. Ο Νίκος Βαβούδης, ο οποίος είχε την ευθύνη της λειτουργίας των ασυρμάτων αυτοπυροβολείται μέσα στην κρύπτη και σύμφωνα με την ανακοίνωση της αστυνομίας, πέθανε την επόμενη μέρα.

3 asyrmatoi_KKE

Το ότι το ΚΚΕ χρησιμοποιούσε ασυρμάτους για την παράνομη δουλειά του ήταν κάτι το απολύτως φυσιολογικό -σε κείνες τις συνθήκες- αφού δεν είχε άλλο καλύτερο και ταχύτερο τρόπο επικοινωνίας με τις οργανώσεις του – τουλάχιστον αυτές που βρίσκονταν στην πρωτεύουσα. Άλλωστε η λειτουργία των ασυρμάτων για τις ανάγκες της παράνομης κομματικής δουλειάς δεν ήταν κάτι που προέκυψε τη δεκαετία του ΄50. Ασυρμάτους το ΚΚΕ είχε τουλάχιστον από τη δεκαετία του ΄30 και ορισμένους από αυτούς τους είχε πιάσει η Δικτατορία του Μεταξά. Συνεπώς επρόκειτο για μια συνήθη κομματική πρακτική που τη γνώριζαν καλά οι διωκτικές αρχές, αλλά αυτό δεν τις εμπόδισε καθόλου να στήσουν τη σκευωρία για δήθεν κατασκοπία.

2 asyrmatoi_KKE

Δύο μέρες πριν από τη λήξη της πρώτης δίκης του Νίκου Μπελογιάννη, στις 14 Νοέμβρη 1951, δυνάμεις της Κρατικής Ασφάλειας περικύκλωσαν τη βίλα «ΑΥΡΑ» στην Άνω Γλυφάδα και το σπίτι της οδού Λυκούργου 39 στην Καλλιθέα. Η βίλα «ΑΥΡΑ», όπου ζούσε η οικογένεια του Ηλία Αργυριάδη, παλιού στελέχους του ΚΚΕ, ήταν η κρύπτη του ενός ασυρμάτου και το σπίτι της Καλλιθέας, όπου κατοικούσε η οικογένεια του Νίκου Καλούμενου, επίσης παλιού στελέχους του Κόμματος, ήταν η κρύπτη του δεύτερου ασυρμάτου. Σε αυτή βρισκόταν εκείνη την ώρα και ο Βαβούδης. Στο μεταξύ, από τις 23 Οκτώβρη 1951 είχε συλληφθεί από την Ασφάλεια Πειραιά ο δικηγόρος και οικονομολόγος Δημήτρης Μπάτσης (ο Δημήτρης Μπάτσης ήταν διευθυντής του επιστημονικού περιοδικού «Ανταίος». Έγραψε το βιβλίο «Η βαριά βιομηχανία στην Ελλάδα»).

Ο Αργυριάδης συνελήφθη, ενώ η γυναίκα του, Κατερίνα Δάλλα, που επίσης συνελήφθη και βασανίστηκε άγρια, αφέθηκε ελεύθερη και στη συνέχεια αυτοκτόνησε. Η ασυρματίστρια Ρούλα Λαζαρίδου είχε φυγαδευτεί από τον Βαβούδη. Συνελήφθησαν επίσης ο Καλούμενος, η γυναίκα του Ουρανία και τα τρία παιδιά τους, Μαρία, Μαργαρίτα και Πέτρος, καθώς και ο αδελφός της Ρούλας Λαζαρίδου, Τάκης, που ήταν στρατιώτης. Ο Βαβούδης αυτοκτόνησε μέσα στην κρύπτη.

Η Μαργαρίτα Καλούμενου, κόρη του Νίκου Καλούμενου, που εκτελέσθηκε μαζί με τον Νίκο Μπελογιάννη και στου οποίου το σπίτι είχε διαμορφωθεί η κρύπτη για τον ασύρματο του ΚΚΕ και τον ασυρματιστή Νίκο Βαβούδη, έχει καταθέσει τη μαρτυρία της από τους δύσκολους, σκληρούς αγώνες των κομμουνιστών στην παρανομία. Σε εκδήλωση του ΚΚΕ το 2011 στην Καλλιθέα για την κομματική αποκατάσταση του Νίκου Βαβούδη (μέσα στο κλίμα της εποχής εκείνης με το ΚΚΕ σε συνθήκες βαθιάς παρανομίας, είχε καταγγελθεί μέσω του ραδιοφωνικού σταθμού «Ελεύθερη Ελλάδα» ως «πρακτορας του εχθρού», γιατί αν και είχε καταστρέψει άλλα χαρτιά δεν κατέστρεψε τον κρυπτογραφικό κώδικα, ενώ η Ασφάλεια δεν είχε δώσει τη σορό του, ούτε έγινε γνωστό το μέρος της ταφής του) είχε περιγράψει τη μέρα εκείνη, τον Νοέμβρη του 1951, όταν η Ασφάλεια ανακάλυψε τον μυστικό ασύρματο του ΚΚΕ στο σπίτι τους, στην Καλλιθέα.

Όπως είχε πει η Μ. Καλούμενου, ο πατέρας της, Νίκος, ήταν «κομμουνιστής πριν από το 1920, στην Κωνσταντινούπολη, πιστός και αδιασάλευτος στις αρχές του. Τότε, εκεί, γνώρισε τον Νίκο Ζαχαριάδη, παιδί με κοντά παντελονάκια, εργάτη, μα τον εντυπωσίασε η προσωπικότητά του. Και ήταν κοντά του. Όταν ο Ζαχαριάδης ήρθε στην Ελλάδα, το 1934 και έγινε Γραμματέας του ΚΚΕ, ειδοποίησε τον Καλούμενο να έρθει από την Πόλη να δουλέψουν στην Αθήνα για το Κόμμα. Ο Καλούμενος, με γυναίκα και δύο παιδιά, τύπος σιωπηλός, εργάτης, σχεδόν αφανής, είχε αρμοδιότητα να νοικιάζει για να μένει οικογενειακώς, μικρές μονοκατοικίες, διαδοχικά, όπου εκεί γίνονταν μυστικές συναντήσεις, εργασίες, ακόμα και κρυφά συνέδρια του Κόμματος, επί Μεταξά τότε. Στη γερμανική κατοχή, εντάχθηκε στον τομέα πόλης του ΕΑΜ.

Το 1946, με γυναίκα και τρία παιδιά έμενε στη Λυκούργου 39 τότε, σε μια μονοκατοικία με πλυσταριό πίσω στον κήπο, δέντρα, κοτέτσια κ.λπ. Σ΄ αυτό το σπίτι του έκρυβε τον ασύρματο του ΚΚΕ και τον ασυρματιστή, Νίκο Βαβούδη. Δηλαδή, ο Καλούμενος και η οικογένειά του, έβαλαν «το κεφάλι τους στον ντορβά», που λένε, γνωρίζοντας τον κίνδυνο που διέτρεχαν. Ήξεραν ότι τέτοια παράνομη δράση είχε συνέπειες οριστικές για όλους.

Ο ασυρματιστής Νίκος Βαβούδης, παράνομος, διωκόμενος, διότι γνωστός στην ασφάλεια, ως παλαιός κομμουνιστής, ήταν άνθρωπος ιδιοφυής, με πολλές γνώσεις και ικανότητες. Και ήταν ο βασικός συνδετικός κρίκος σε όλη τη μυστική προσπάθεια που γινόταν για την ενημέρωση και οργάνωση που γινόταν με το μυστικό και παράνομο δίκτυο του Κομμουνιστικού Κόμματος στην Ελλάδα.

Ήταν κύριος, σοβαρός, καλά ντυμένος. Ερχόταν σαν «θείος Κώστας» για επίσκεψη στο σπίτι της οικογένειας Καλούμενου. Εκεί, επί ώρες και μέρες κρυβόταν στο υπόγειο του πλυσταριού, ειδικά κατασκευασμένο από εκείνον και τον Καλούμενο, με αόρατη είσοδο. Εκεί, με τον ασύρματο, μέρες και συνήθως νύχτες, επικοινωνούσε για να διασυνδέει όλα τα δίκτυα του ΚΚΕ και να μεταφέρει με μυστικούς κωδικούς ειδήσεις και ενημέρωση και να παίρνει οδηγίες, ανάμεσα σε Αθήνα και τον πυρήνα του ΚΚΕ στο εξωτερικό (…)

Εκείνο το βράδυ του Νοέμβρη εκεί, πάνω στον ασύρματο, βρέθηκε την ώρα της δουλειάς του, όταν δύο η ώρα τη νύχτα, η αστυνομία, που έψαχνε με το τζιπ και το ραδιογωνιόμετρο στην περιοχή, εισέβαλε άγρια στο σπίτι, όπως και σε όλα τα σπίτια του τετραγώνου. Δεν μπορούσαν να εντοπίσουν από πού προέρχονταν τα σήματα Μορς. Τραβώντας ένα καλώδιο, διακόψαμε αυτόματα τη σύνδεση με το υπόγειο πριν αντιληφθούν οι αστυνομικοί.

Δυόμισι εικοσιτετράωρα έψαχναν σε όλα τα σπίτια. Όλη η γειτονιά ταλαιπωρήθηκε. Όμως εμείς, όλη η οικογένεια Καλούμενου, κάναμε τους αδιάφορους, για να μην υποψιαστούν. Και ο Βαβούδης, άγρυπνος, χωρίς τροφή και νερό, χωρίς εξαερισμό καν, έμενε στην κρύπτη του. Ξέραμε ότι δεν υπήρχε τρόπος διαφυγής. Ούτε τρόπος σωτηρίας. Περιμέναμε μόνο. Ώσπου ήρθε το μηχανικό του στρατού με τον συνταγματάρχη Παυλίδη και τον εντόπισαν με τα μηχανήματά τους.

Τότε – πότε πρόφθασαν; – κατέφθασαν ο υπουργός εσωτερικών, Ρέντης, ο αρχηγός της αστυνομίας, Ρακιτζής και άλλοι. Κοσμοσυρροή στο σπίτι. Χαλασμός.

Με διέταξαν, με το όπλο στο χέρι, εμένα προσωπικά, να μιλήσω στον Βαβούδη από μια τρύπα. Εκείνος μου απάντησε: «Πες τους, αυτουνούς ότι εμένα δε θα με βάνουνε στο χέρι ζωντανό!». Είχε δυο όπλα, μας τα είχε δείξει. Κατέστρεψε ασύρματο, έκαψε χαρτιά και αυτοπυροβολήθηκε, εκεί, κάτω από τα πόδια μας. Αναστάτωση. Χάος στο σπίτι. Με απείλησαν «θα σε σκοτώσουμε, πες μας από πού ανοίγει να τον πάρουμε». Εγώ ήξερα. «Δεν μπορώ να σας πω, από μέσα ανοίγει, αυτός ο ίδιος πρέπει να σας ανοίξει». «Πες μας, εδώ, δείξε μας». «Δεν μπορώ, από μέσα ανοίγει». Είχαν τρελαθεί όλοι τους, τρέμαν. Ερήμωσαν, τρύπησαν, γκρέμισαν, άνοιξαν μια τρύπα στο πλυσταριό, με πήραν άρον – άρον με ένα τζιπ στην ασφάλεια…

Μετά από καιρό, η γειτονιά μας είπε ότι τον είδαν που τον έβγαλαν στα χέρια, με το κεφάλι όλο αίματα. Κι αυτοί, έψαξαν, γκρέμισαν, τρύπησαν, ερήμωσαν το σπίτι.

Με το «στοιχείο» των ασυρμάτων άρχισε στις 15 Φλεβάρη 1952 η δεύτερη δίκη του Νίκου Μπελογιάννη και ακόμα 28 κομμουνιστών, με την κατηγορία της «διενέργειας κατασκοπείας κατά των συμφερόντων του κράτους».

Η δίκη στο Α΄ Διαρκές Στρατοδικείο Αθηνών διεξήχθη με βάση τον μεταξικό νόμο 375/1936, που ανασύρθηκε από τα συρτάρια και μπήκε σε εφαρμογή.

Με την κατηγορία της κατασκοπείας, το αστικό κράτος επεδίωξε το διασυρμό του ΚΚΕ ως κόμματος ξενοκίνητου, που η δράση του δήθεν ερχόταν σε ευθεία σύγκρουση με τα συμφέροντα του λαού. Η κατηγορία εξυπηρετούσε το στόχο της απομόνωσης του ΚΚΕ από το λαό, τη συκοφάντηση και το μηδενισμό της ηρωικής δράσης του ενάντια στο γερμανοϊταλικό και βουλγαρικό και στη συνέχεια στον αγγλικό και αμερικανικό ιμπεριαλισμό. Ο ταξικός αντίπαλος κατασκεύασε αυτήν την κατηγορία διαστρέφοντας απόλυτα το περιεχόμενο του προλεταριακού διεθνισμού, τον πατριωτισμό της εργατικής τάξης.

Το αστικό κράτος είχε και άλλους λόγους που χρειαζόταν την αναβίωση του συγκεκριμένου νόμου. Η επιλογή του συντασσόταν με τη διεθνή αντικομμουνιστική υστερία και την ψυχροπολεμική πολιτική του καπιταλισμού. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι την ίδια περίοδο στις ΗΠΑ (29 Μάρτη 1951) καταδικάστηκαν σε θάνατο ως κατάσκοποι της Σοβιετικής Ένωσης ο Τζούλιους και η Έθελ Ρόζενμπεργκ, που εκτελέστηκαν στην ηλεκτρική καρέκλα στις 19 Ιούνη 1953.

Την 1η Μάρτη εκδόθηκε η απόφαση του στρατοδικείου, που προέβλεπε την ποινή του θανάτου για 8 κατηγορούμενους (Νίκος Μπελογιάννης, Ηλίας Αργυριάδης, Νίκος Καλούμενος, Δημήτρης Μπάτσης, Έλλη Ιωαννίδου, Τάκης Λαζαρίδης, Μιλτιάδης Μπισμπιάνος, Χαράλαμπος Τουλιάτος). Οι 4 πρώτοι εκτελέστηκαν στου Γουδή, στις 30 Μάρτη 1952, ενώ στους άλλους 4 δόθηκε χάρη και η ποινή τους μετατράπηκε σε ισόβια δεσμά. Ο Μπελογιάννης καταδικάστηκε δις εις θάνατον.

(Πηγή: Εφημερίδες «Ριζοσπάστης» και «Ελευθερία»)


Displaying 5 Comments
Have Your Say
  1. Ο/Η Η διελκύστιδα λέει:

    Η υπόθεση των κρυπτών με τους ασυρμάτους και τις εξελίξεις είσοδο στην Ελλάδα Μπελογιάννη στρατοδικεία καταδίκες εκτελέσεις από το 1951 ώς το 1954 ,
    είναι υποθέσεις ουσιαστικά τύπου Ντρέ’υ’φους διαδικαστικά στην Ελλάδα.
    Όχι πώς δεν υπήρχαν οι ασύρματοι, όχι πώς δεν υπήρχε , όπως ονομαζόνταν » ο παράνομος μηχανισμός του κκε »… αλλά έπρεπε και όλα αυτά τα παράνομα, να βγαίνουν προοδευτικά και ωραία ( στην ώρα τους) – καίρια- στην επιφάνεια για να τελείται το επακόλουθο της δίωξης κάθε φορά των εμπλεκομένων που ανακαλύπτονταν , συλλαμβάνονταν, κατηγορούνταν.
    Το σχέδιο αυτό της διελκύστιδας εκμετάλευσης και χρήσης της της παρανομίας- του παράνομου κκε-, ώς παράνομος αντιεθνικοφρονισμός γενικά, είχε εκπονηθεί από το 1948 , από την νεοσύστατη ( το 1947 cia ) και στο πλαίσιο της επάνδρωσης του κλιμακίου της cia στην Ελλάδα με τον διαβόητο Τόμ Καραμεσίνη κλπ , και τους συμβούλους επιτροπείας κι στρατιωτικούς που επάνδρωσαν την αμερικανική αποστολή στην Ελλάδα από το 1947 και μετά.
    Η δίκη του Ναυτικού , η δίκη των αεροπόρων ( για να καλύψουν τα ελαττωματικά ανταλλακτικά που οι λαδέμποροι μιζαδόροι του Ελληνικού κράτους εφοδίαζαν την πολεμική αεροπορία) , η υπόθεση Μπελογιάννη- Μπάτση κλπ, και η υπόθεση Πλουμπίδη, είναι οι παράμετροι αυτής της μεθοδευμένης διελκύστιδας της χρήσης του παράνομου κκε και εν γένει της παράμονης αντιεθνικοφροσύνης.
    Το όλο σχέδιο ήταν εκπονηθέν απ τις υπηρεσίες των ΗΠΑ και μέσα στα πλαίσια της δοκιμαστικής εφαρμογής για μελέτη και εξαγωγή συμπερασμάτων , για την λειτουργική και την σημασία του ψυχολογικού πολέμου για τα επόμενα χρόνια, του ψυχρού πολέμου. Και ώς ένα απ τα πρώτα πεδία εφαρμογής του επιλέχθηκε η Ελλάδα , και λόγω του εμφυλίου πολέμου ( δεν είναι χωρίς σημασία η αρχική εφαρμοστική χρήση βομβών ναπάλμ στον Ελληνικό εμφύλιο τον Ιούνιο του 1948 ). Και δεν είναι τυχαίο ότι οι και στον τότε Ελληνικό στρατό εκπαιδεύτηκαν στελέχη στον ψυχολογικό πόλεμο, ένα απ τα οποία και μάλλον το ικανότερο και προτιμητέο απ την αμερικανική cia ήταν ο τότε νέος κατώτερος αξιωματικός λοχαγός , και μόνιμο από το 1958 στέλεχος της επιτροπής αντιμετώπισης της αριστεράς και δικτάτορας το 1967, αφού το 1965 είχε παρασκευάσει το σαμποτάζ του Έβρου.
    Τα αποτελέσματα της εφαρμοστικής των μεθόδων ψυχολογικού πολέμου, δολιοφθορώνκαι εσκεμέννων απεργιών σε διάφορες χώρες, βρήκαν και πλλήρη εφαρμογή στην Χική του 1973, όπου επίσημα η όλη υπόθεση ανατροπής του εκλεγμένου Προέδρου και της επιβολής σκληρής στρατιωτικής δικτατορίας, ανατέθηκε , γνωστό στην Ελλάδα Τομ Καραμεσίνη , ο οποίος είχε ανέλθει όλα τα στάδια της ιεραρχίας της cia αναριχώμενος στην θέση του Διευθυντή επιχειρήσεων.
    Κατά μετέπειτα πληροφορίες ζώσες απ την Ελληνική πραγματικότητα, δεν ήταν ξαφνικές και εκ τύχης ώς λαγωνικά και αστυνομική αποτελεσματικότητα, οι συλήψεις Μπελογιάννη, οι εξεύρεση παράνομων ασυρμάτων, η σύλληψη Πλουμπίδη , μέσα στο κλίμα της αστυνομικής πληροφόρησης και χαφιεδισμού της διπλανής πόρτας, μέσα στο αστικό τοπίο κύρια των περιπτέρων και θυρωρείων και μικρομαγαζιών – αλλά και σε όλη την Ελλάδα- μετά το τέλος του εμφυλίου και τα χρόνια μετά.

  2. Ο/Η ΧΒ λέει:

    ο Βαβουδης ηρθε στην Ελλαδα το 1944 με την σοβιετικη αποστολη υπο τον συνταγματαρχη Ποπωφ επαιξε ρολο στα Δεκεμβριανα με την καθυστερηση παραδοσης τηλεγραφηματων μεταξυ Σιαντου Δημητρωφ ….γραφτε και αυτα

  3. Ο/Η admin λέει:

    @ΧΒ
    Ο Βαβούδης ήταν και πολλά άλλα: «Ο Νίκος Βαβούδης, στέλεχος του ΚΚΕ, γεννήθηκε στη Ρωσία. Ο πατέρας του καταγόταν από το Μανταμάδο της Λέσβου και η μάνα του ήταν Ρωσίδα. Μικρός ήρθε στο Μανταμάδο (εδώ υπάρχει και το όνομά του στο Μνημείο Λαϊκών Αγωνιστών) και όταν ενηλικιώθηκε πήγε στον Πειραιά όπου έγινε μέλος του ΚΚΕ και δούλεψε στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα. Εκλέχτηκε γραμματέας του Ενωτικού Εργατικού Κέντρου Πειραιά. Αργότερα συνελήφθη και φυλακίσθηκε στις φυλακές της Αίγινας, απ” όπου δραπέτευσε το 1934.

    Ο Βαβούδης πήρε μέρος στον εμφύλιο πόλεμο της Ισπανίας, ως αξιωματικός του Βαλκανικού Τάγματος «Δημητρώφ» των διεθνών Ταξιαρχιών, στο πλευρό του «Δημοκρατικού Στρατού Ισπανίας».

    Μετά την ήττα του «Δημοκρατικού Στρατού Ισπανίας» ο Βαβούδης επέστρεψε στη Σοβιετική Ενωση. Συμμετείχε σε αποστολές στη Γιουγκοσλαβία παίρνοντας μέρος στον αγώνα του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού ενάντια στη ναζιστική κατοχή. Το 1944 ήρθε στην Ελλάδα ως μέλος της σοβιετικής αποστολής που είχε επικεφαλής το συνταγματάρχη Ποπόφ. Παρέμεινε παράνομος στη διάρκεια του αγώνα του ΔΣΕ και μετά τη λήξη του, αναλαμβάνοντας κομματικές αποστολές.

    Ο Νίκος Βαβούδης δούλεψε στο μηχανισμό των παράνομων οργανώσεων του ΚΚΕ στην Αθήνα ως ασυρματιστής, εξασφαλίζοντας την επικοινωνία των παράνομων οργανώσεων του ΚΚΕ με την έδρα της ΚΕ που βρισκόταν εκτός Ελλάδας.

    Το Νοέμβριο του 1951, δυνάμεις της Ασφάλειας και του στρατού με επικεφαλής τον υπουργό Εσωτερικών Κ. Ρέντη εισέβαλαν στο σπίτι της Λυκούργου 39 στην Καλλιθέα, όπου έμενε η οικογένεια του Νίκου Καλούμενου, παράνομου στελέχους του ΚΚΕ. Εκεί, σε διαμορφωμένη κρύπτη, βρισκόταν και ο Νίκος Βαβούδης. Σύμφωνα με μαρτυρία, αλλά και με δημοσιεύματα στον Τύπο, ο Βαβούδης αυτοπυροβολήθηκε στο κεφάλι, για να μην πέσει στα χέρια της Ασφάλειας ζωντανός. Προηγουμένως έκαψε έγγραφα που βρίσκονταν στην κρύπτη. Εξέπνευσε την επόμενη ημέρα στο νοσοκομείο Αγία Ολγα της Ν. Ιωνίας, όπως ανακοίνωσε η αστυνομία.»

  4. Ο/Η Τα λαγωνικά λέει:

    Η τότε αστυνομία πόλεων στην Αθήνα είχε δυό βαριά λαγωνικά, Τον Ρακιντζή και τον Πανόπουλο.
    Μυρίζανε από 5-6 χιλιόμετρα τους αριστερούς πολίτες, και είχαν περάσει απ την εκπαίδευση Μανιαδάκη , Παξινού και Ταβουλάρη προπολεμικά.
    Λαγωνικά οι Ρακιντζής και Πανόπουλος λίρα 100 και κάτι ψιλά, είχαν εκπονήσει το σχέδιο των περιπτέρων και θυρωρείων στο αστικό τοπίο που γέμιζε λόγω αστυφιλίας.
    Και μαζί και τους με τηλεφωνική γραμμή στα σπίτια ( δύσκολο το τηλέφωνο τότε) πυρήνες πληροφοριών ορός την αστυνομία.

  5. Ο/Η Η Βαστίλλη λέει:

    Το θέμα των τηλεγραφημάτων δεν υφίσταται, διότι οι Σοβιετικοί δεν ενδιαφερόνταν για την Ελλάδα, βάσει συμφωνίας με Εγγλέζους στην Μόσχα πρίν την αναχώρηση των Γερμανών απ την Ελλάδα.
    Ο Ποπώφ σφίγγα μέσα στο Γκραν Βρεττάνια, ερώτησε τον Ιωαννίδη τι θα κάνουν με τους Εγγλέζους ?? Οδηγίσ ο Ποπώφ δεν έδωσε γιατί ήταν εντεταλμένος να μην δώσει.
    Την 7 Δεκεμβρίου 1944 ο βράδυ δεν χρειαζόνραν κανένα τηλεγράφημα από την Μόσχα μέσω Βαβούδη για να αοοφασίσουν Σιάντος και Ιωαννίδης να καταλάβουν την πρωτεύουσα. Διαφώνησε ο Δημήτρης Χατζής φανερά και άλλα μέλη της ηγετικής του κκε. Δεν χρειαζόνταν κανένα τηλεγράφημα λωστε ο βαρύς οπλισμός στην ταράτσα του 5όροφου κτιρίογ του κκε ,Όθωνος 6, να ισοπεδώσει την αντίδραση στο δίπατο τίτε χαμηλό γκράν Βρεττάνια την 3η και και 4η Δεκεμβρίου 1944 , και ενώ οι μαχητές είχαν πάρει θέση και πίσω απ τα βαριά πολυβόλα και ολμοβόλα του κκε. Καιπερίμεναν το παράγγελμα απ τον αφελή και μετριοπαθή Σιάντο.
    Δεν χρειάζονταν τηλεγραφήματα απ την Μόσχα, ώστε με την έξοδο των Γερμανών , ο μετριοπαθής ηγεσία του εαμ κκε , να κινητοποιήσει τον Άρη Βελουχιώτη να καταλάβει την πρωτεύουσα με τον μισό ΕΛΑΣ.
    Και το ότι ο Παρτσαλίδης δεν πίστεψε τον Μιχάλη Κύρκο, ότι την 3η Δεκεμβρίου οι Άγγλοι θα χτυπήσουν το συλλαλητήριο, ήταν γιατί Παρτσαλίδης-Σιάντος-Ιωαννίδης δεν είχαν σκοπό την κατάληψη της εξουσίας, αλλά την κοινωνική πίεση πρός την Κυβέρνηση για να μην πεταχτούν στα άχρηστα μεταπολεμικά οι αντιστασιακοί.
    Στο Αθηναικό κέντρο, οι ομάδες της αντίδρασης Μαρκεζινης,Μπενάκης, Κανελλόπουλος Παπαστράτος κλπ κλπ, περίμεναν στο Κολωνάκι, την τελική έφοδο του ΕΛΑΣ, που δεν έγινε ποτέ. Και οι χωροφύλακες και αξιωματικοί που υπηρετούσαν στο αρχηγείο Μέγαρο Παπούδωφ είχαν ειδοποιήσει τις οικογενειές τους , ότι μπορεί να έχαναν την ζωή των, και σδιναν κληρονομικές
    οδηγίες( πραγματική αφήγηση από συμμετσχοντα χωροφύλσκα και αστυνόμο τα επόμενα χρόνια. Που ο χωροφύλακας καριέρας παραιτήθηκε το 1946 ,οπως κσι άλλοι απ τον φόβο για την οικογενειά του.
    Σοο φυλάκιο της Χ στην Σολωνος κσι Χαριλάου Τρικούπη, και Σόλωνοε και θεμιστοκλέους, για τους νεαρούς της Χ οι γονείς των εκλιπαρούσαν ώστε να τους αντικαταστήσουν με άλλους, και έβαζαν τα μεγάλα στρατιωτικά και πολιτικά μέσα.
    Μετά την κατάληψη της Γενικής σσφάλειας ( Πατησίων και Στουρνάρη) ο ΕΛΑΣ είχε έτοιμα τα πολυβόλα για τα φυλάκια αυτά , και ήταν θέμα μιας χειροβομβίδας ή όλμου ( έτσι ειπώθηκε ακριβώς) που όμως απ την τον ΕΛΑΣ δεν έπεσε ποτέ.
    Το ΕΑΜ-κκε πήγαινε με βάση την συνφωνία Λιβάνου Καζέρταςκ
    Ο Γεώργιος Παπανδρέου είχε ώς κυβέρνηση είχε ομόφωνα συμφωνήσει με το ΕΑΜ ( υπουργούς του) για το μικτό στράτευμα. Και ο υπό τας διαταγάς της κυβέρνησης στρατιωτικός Σκόμπυ , πραξικοπηματικά δεν εφάρμοσε την κυβερνητική απόφαση.
    Το μέγαρο Παπούδωφ επέζησε χρόνια αργότερα.
    Το δίπατο στην όψη Γκραν Βρεττάνια την δεκαετία του 1950 γκρεμίστηκε και έγινε 5όροφο πολυτελές Χοτέλ.
    Στην Γαλλία με αυτή την λογική θα έπρεπε μες το Παρίσι να υπάρχει ακόμη το κάστρο φυλακή της Βαστίλης.
    Τώρα πάνε στο GB corner Bar στο Γκραν Βρεττάνια κσι πίνουν Ysky και κρασί Μποζολέ, καφέ με κρουασάν βουτήρου για πρω’ι’νό, και φουά γκρά το μεσημέρι.
    Και το βράδυ δίνουν ραντεβού για να δέσει το κολλητιλίκι και το ερωτηλίκι της ψευτοαστικής Ελληνικής πλέμπας.
    Αλλά η Γαλλική επανάσταση( αυτή που γκρέμισε την αντιδραστική Βαστίλλη) θεωρείται ώς η αρχή της σύγχρονης πολιτικής και κοινωνικής προόδου!!

Αφήστε το σχόλιό σας

XHTML: You can use these html tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

         









Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.