Tag Archives: Παράδοση
Με τη δική μας ματιά: Ποτοποιία Φραγκούλη
Πρόκειται για μια οικογενειακή επιχείρηση που λειτουργεί στην πόλη μας από το 1945 και παρασκευάζει με δικές της συνταγές παραδοσιακά ποτά και λικέρ με πιο γνωστό το ροζολί. Διαθέτει
Σαν σήμερα σκούντρισε πρώτη φορά τα καινούργια άσπρα της παπούτσια!
Ήταν δύσκολες εποχές υπήρχε φτώχεια και ανέχεια. Κάθε Πασχαλιά όμως η μανούλα της αγόραζε το ύφασμα από τον γυρολόγο, φωτεινό και ανοιχτόχρωμο, -εμπριμέ όταν ήταν μικρότερη,
Αναβίωσε και φέτος στη Λευκάδα το πασχαλινό έθιμο «το κομμάτι»
Της Βιολέττας Σάντα Το «κομμάτι» αναβίωσε και φέτος αφήνοντας στον πεζοδρόμο της αγοράς… πολύ μικρά κομματάκια! Σε πείσμα του καιρού γύρω στις 12:00 πραγματοποιήθηκε στην κεντρική αγορά
Πωλείται κάρβουνο 200 μέτρα δεξιά, από καμίνι, όπως παλιά!
Λίγο μετά την διασταύρωση προς Πλαγιά -φεύγοντας από Λευκάδα-, υπάρχει μια «παράξενη» τοποθεσία. Έχει πορτόνι και είναι «περιφραγμένη» με φοίνικες! Εύκολα μπορεί να διακρίνει κάποιος
Στου Μεσσήνη για Μαντολάτο και Παστέλι – Της Βιολέττας Σάντα
Τα θυμάμαι από μικρή, πρέπει να πήγαινα στο δημοτικό, όταν κατεβαίναμε από το χωριό μου στην πόλη, να είναι έξω στο πεζοδρόμιο, εκεί που βρίσκεται σήμερα η Εθνική τράπεζα!
Οι τελετουργίες της Λαμπρής: Κάθε τι στην ώρα του, γιατί… έτσι πρέπει
Η ένταση της γιορτής ξεκινούσε το Σάββατο του Λαζάρου. Τα παιδιά έφτιαχναν έναν ξύλινο σταυρό, τύλιγαν το πίσω μέρος με άσπρο τουλπάνι, το στόλιζαν με βιολέτες και διάφορα λουλούδια
Σάββατο του Λαζάρου στη Λευκάδα – Φωτορεπορτάζ Ν. Ζαβιτσάνου
Σάββατο του Λαζάρου στην πόλη της Λευκάδας… Αναβίωσε φέτος -δεν ξέρω τι γινόταν άλλες χρονιές- ένα παλιό έθιμο του τόπου μας. Μετά τη Λειτουργία, αυτόνομες ομάδες παιδιών και το Σωματείο της
Ο Δήμος Λευκάδας για το πασχαλινό έθιμο «Το κομμάτι»
ΔΕΛΤΙΟ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ Το ΜΕΓΑΛΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 14 Απριλίου 2012 στις 11 το πρωί με την συμμετοχή της Φιλαρμονικής Εταιρίας Λευκάδος και την φροντίδα του Δήμου Λευκάδας θα αναβιώσει στο
Ο λαϊκός ζωγράφος Θεόφιλος (Χατζημιχαήλ) – Βίντεο
O Θεόφιλος Χατζημιχαήλ, που ζωγράφιζε για ένα κομμάτι ψωμί, είναι ο μόνος καλλιτέχνης του οποίου ολόκληρο το έργο έχει κηρυχθεί εθνική πολιτιστική κληρονομιά. Φορούσε πάντα φουστανέλα κι ας μην
Ο Άρτος Ημών ο Επιούσιος – Της Βιολέττας Σάντα
Ήταν 08:30 το πρωί όταν φτάσαμε στα Πλατύστομα. Η Μαρία μόλις είχε πλάσει το ψωμί το είχε βάλει στην πινακωτή και «έκαιγε» το φούρνο. Της παίρνει περίπου μια ώρα, μπορεί και περισσότερο
Η ξυλογλυπτική στο Ξηρόμερο – Μια ξεχασμένη τέχνη
Η ξυλογλυπτική, στα μέρη μας, είναι μια ξεχασμένη, αλλά αξιοθαύμαστη τέχνη. Σήμερα, αν κάποιος ασχολείται ακόμα με την ξυλογλυπτική, είναι ηλικιωμένος. Μια τέχνη, που δεν διδάσκονταν σε
Η Σταμούλα-Του Φίλ. Λάζαρη από το βιβλίο «Μια φορά και ένα καιρό»
Η δεκαετία του 1930–1940 επέβαλε στη Λευκάδα το αυτοκίνητο σαν μεταφορικό μέσο αντικαθιστώντας τα κάρα και τα γάιδαρο-άλογο-μούλαρα, που ως τότε μεταφέρνανε τα αγροτικά προϊόντα στη χώρα
Στο Καφεκοπτείο του Αραβανή στον Άγιο Μηνά…
Της Βιολέττας Σάντα Στο καφεκοπτείο του Αραβανή στον άγιο Μηνά, οδηγήθηκα στη κυριολεξία από τη… μύτη! Αν τύχει και βρεθείς πρωί στον άγιο Μηνά και σε όλη τη γύρω περιοχή, είναι αδύνατον
Ξεφυλλίζοντας θολές εικόνες… (Βίντεο)
Γράφει ο Αιθεροβάμων Ξεφυλλίζοντας θολές εικόνες… Κάποιες στιγμές ανεπαίσθητα η μνήμη μας, ανασύρει από το παρελθόν θολές εικόνες που κοντεύουν να χάσουν το σχήμα τους, σκηνές μιας
Η Ηπειρώτικη μουσική (και το σημερινό μας “πρόβλημα”;)…
… μέσα από το κλαρίνο του Πετρολούκα Χαλκιά και το πολυφωνικό σύνολο “Χαονία” Παλαιότεροι και νεότεροι, ηπειρώτες (και μη) παραδίδουν στους επόμενους την παράδοση που παρέλαβαν.
Η κρίση «στρέφει» τους νέους της Ηπείρου σε παραδοσιακές τέχνες
Αναβιώνουν πολλά… ξεχασμένα επαγγέλματα – Η πορεία του 16χρονου Τρ. Δάλλα (βαρελοποιού) Του ΗΛΙΑ ΜΑΚΟΥ «Μάθε τέχνη και ασ’ την και αν πεινάσεις πιάσ’ την» λέει ο θυμόσοφος λαός. Ένα
Συζητώντας με ηλικιωμένους μαθαίνουμε για τα δύσκολα χρόνια…
Συζητώντας με ηλικιωμένους, μαθαίνουμε πράγματα, άγνωστα σε μάς. Πολλοί, θυμούνται εκείνα τα χρόνια, με νοσταλγία…χρόνια δύσκολα αλλά …χαραγμένα στην μνήμη τους, ως… παιδικές,
Οι Ιταλοί περιφρούρησαν την γαστρονομική τους παράδοση. Εμείς;
Της Εύης Βουτσινά Γείτονες με γούστο Οι Ιταλοί περιφρούρησαν με τρόπο υποδειγματικό την γαστρονομική τους παράδοση. Εμείς; Μου διηγήθηκε πρόσφατα μια εκλεπτυσμένη κυρία ότι
Ένας παλιός αλευρόμυλος… κάπου στη Λευκάδα
Δεν τον πιάνει το μάτι σας; Κι’ όμως! Μια χαρά την έκανε κάποτε τη δουλειά του. Κοντά ένα τόνο σιτάρι την ημέρα άλεθε. Ξέρετε πόσα σακιά αλεύρι είναι; Πόσα καρβέλια μας κάνουν;
Aπό το βιβλίο του Φίλιππου Π. Λάζαρη «Μια φορά και ένα καιρό»: Ο Κοκοτός του μπάρμπα Ανέστη
Ίσως γιατί ήτανε ψάλτης, ο μπάρμπα Ανέστης, βάφτισε τον κόκορά του «Αλέκτωρ». Όμως, οι γειτόνοι, που πολύ λίγα πράγματα καταλαβαίνανε από τα ιερά κείμενα, τον λέγανε «Αλέκο». Τους ερχότανε έτσι πιο βολικά.
Ήθη και έθιμα της γιορτής των Θεοφανείων
Χαρούμενα, θριαμβευτικά και ελπιδοφόρα, τα Θεοφάνεια ή Φώτα κλείνουν το Δωδεκαήμερο, που «άνοιξε» την παραμονή των Χριστουγέννων. Σε πολλές περιοχές της Ελλάδας γιορτάζονται πανηγυρικά μέσα από διάφορα ήθη και έθιμα. Στα πρώτα
Ένα αφιέρωμα στον «Σταμούλη τον λοχία»
«…Βρήκα στην Αμφιλοχία, το Σταμούλη το λοχία, παλιό μου συμπολεμιστή με το κεφάλι του σταχτί…» Ο Σταμούλης ο λοχίας μετά την μεγάλη επιτυχία του τραγουδιού, αποτελεί το σύμβολο και είναι θρύλος για
Μια μικρή αναφορά σε Χριστουγεννιάτικα ήθη και έθιμα
Tης Ιωάννας Κόκλα* Ο ανασασμός μιας συνεκτικής κοινωνίας, ενός έθνους, είναι η ζωτική έκφραση της λαϊκής λατρείας των συμμετασχόντων πολιτών. Στην προκειμένη περίπτωση οι ρίζες της λαϊκής έκφρασης λατρείας των Ελλήνων, έλκουν
Μεγανησιώτικη Λαδόπιτα από τη Γιαγιά Χρυσάφω
Τι μου θύμισε τώρα πάλι το πιο κάτω άρθρο που αναδημοσιεύουμε από το Meganisi Times. Δεκαετίες ολόκληρες μετανάστης και κάθε χρόνο, τέτοια εποχή, να μαζευόμαστε, όπου κι αν τύχαινε να βρισκόμαστε, στο
ΚΑΛΑΪΤΖΗΣ: Το παραδοσιακό επάγγελμα που χάνεται…
Ο τεχνίτης που έκανε τα μαγειρικά σκεύη να λάμπουν… – Η όλη διαδικασία του «γανώματος» Περνώντας, πριν από μερικές μέρες, από την οδό Γοργόλη – στο Κουρμανιό – είδα κλεισμένο το κατάστημα,
Τα Παιχνίδια της Γειτονιάς μας (The Games of our Neighborhood)
Τα παιχνίδια που παίζανε τα παιδιά στις γειτονιές και τις αλάνες στην Ελλάδα, στα μέσα περίπου του 20ου αιώνα. Σχεδόν άγνωστα στα σημερινά παιδιά, κινδυνεύουν ίσως να χαθούν σκεπασμένα από την πυκνή
Automobile made in Greece
Αυτοκίνητα που φτιάχνονταν στην Ελλάδα! Automobile-Vehicles manufacturers of Greece Music: Manos Hatzidakis
Τσιγαρίδες Ξηρομέρου
Τα Χριστούγεννα φτιάχνουμε τσιγαρίδες. Παλιά, κάθε οικογένεια, είχε ένα γουρουνάκι στην αυλή του. Το έπαιρνε από μικρό, η εκτροφή του άρχιζε ένα χρόνο, πριν, έτσι ώστε να καταφέρουν να το παχύνουν αρκετά.
Ο μύλος του Ρίτσου – Από τα «Τοπωνύμια» του Φίλιππου Λάζαρη
Όταν θα πάρεις το δρόμο της Ακόνης, που βγαίνει στη Νικιάνα, εκεί που είναι το γεφύρι του επαρχιακού δρόμου προς Βασιλική, κοντά στο σπίτι του Κακανού και 200 μέτρα μετά την βρύση
Παραδοσιακές καλύβες και τυροκόμηση στο Δάσος των Σκάρων κάποτε*…
Στο δάσος των Σκάρων κάποτε… Τότε που οι άνθρωποι σεβόταν ακόμη το περιβάλλον, συμβίωναν αρμονικά μ’ αυτό. Που οι όποιες αναγκαίες παρεμβάσεις γινόταν προσεγμένα, χωρίς να το ενοχλούν, να το μολύνουν. Χωρίς
Παλιά Παιδικά Παιχνίδια – Old Children’s Toys
Τι μας θύμισε πάλι ο αγαπητός ORFEAS! Μπορούμε να καυχηθούμε ότι είχαμε την μεγαλύτερη «αρμάθα» από «βουλώματα μπουκαλιών»… «Παλιά παιδικά παιχνίδια από τα μέσα περίπου του 20ου αιώνα στην Ελλάδα. (Toys played
