Η Βιβή Σταματέλου διαβάζει την επιστολή του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων των Τεμπών στην απεργιακή συγκέντρωση στη Λευκάδα
Η Βιβή Σταματέλου, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Σωματείου Ιδιωτικών Υπαλλήλων, διαβάζει την επιστολή του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων των Τεμπών στην απεργιακή συγκέντρωση του Εργατικού Κέντρου Λευκάδας-Βόνιτσας στις 28 Φλεβάρη στην πλατεία του Αγίου Μηνά.
«Δύο χρόνια μετά το έγκλημα στα Τέμπη, εκατομμύρια φωνές ενώνονται σε κάθε γωνιά της Ελλάδος και του κόσμου. Από την Αθήνα ως τη Νέα Υόρκη, από τη Θεσσαλονίκη ως το Βερολίνο, σε κάθε σημείο που χτυπάει η καρδιά του λαού μας, η ελληνική ψυχή στέλνει ένα μήνυμα που γίνεται ηχηρό σε ολόκληρη τη γη: ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ. Είναι αδύνατον να ξεχάσουμε ή να ξεπεράσουμε οποιονδήποτε άτυπα και άδικα αποκλείστηκε.
Η τραγωδία στα Τέμπη δεν ήταν ένα απλό ατυχές συμβάν. Όταν προκύπτουν 57 φρικτοί θάνατοι σε ένα δημόσιο μέσο μεταφοράς, χρειάζεται να στρέψουμε το βλέμμα στους ιθύνοντες. Σε όσους αναθέσαμε με εμπιστοσύνη την ασφάλειά μας. Όταν αποδεδειγμένα πλέον υπάρχει έλλειψη κρατικών επενδύσεων, κρατικής φροντίδας, υποστελέχωση, διαφθορά και τόνοι από παράνομο φορτίο που εμμονικά αποκρύπτεται, τότε μιλάμε για ένα ακραίο και πρωτοφανές κρατικό έγκλημα. Έγκλημα – αποτέλεσμα μιας χρόνιας σταθερής υποβάθμισης σε οτιδήποτε αφορά το συλλογικό όφελος και την ευκολία του πολίτη.
57 άδικοι θάνατοι – το αποτέλεσμα της απληστίας και της αδιαφορίας ενός συστήματος που ξεδιάντροπα δήλωσε πολλές φορές ότι θυσιάζει ανθρώπινες ζωές. Εκ των υστέρων συμπεραίνουμε ότι όλες αυτές οι θυσίες συμβαίνουν στο βωμό του χρήματος και του ιδιοτελούς συμφέροντος. Στα Τέμπη συνέβη ένα έγκλημα που εξαρχής και με ολοφάνερη αγωνία πια, προσπαθούν δύο χρόνια να θάψουν και να παρακάμψουν μέσα από την απόλυτα περιορισμένη και μεθοδευμένη ενημέρωση του λαού. Μέσα από κινήσεις συγκάλυψης και μέσα από ειδεχθείς και κρυφές πράξεις.
Όλα αυτά είναι που κάνουν την κραυγή μας σήμερα να ακουστεί, σε ολόκληρο τον πλανήτη. Αρνούμαστε να δεχθούμε ότι οι υπεύθυνοι συνεχίζουν ανενόχλητοι τις εύκολες ζωές τους ενώ οι οικογένειες των θυμάτων θρηνούν. Αρνούμαστε την ανισότητα των λίγων προνομιούχων την ίδια στιγμή που η κοινωνία μας αιμορραγεί φοβούμενη τα χειρότερα. Αρνούμαστε να δεχθούμε ότι οι δικογραφίες παραμένουν θαμμένες ενώ η αλήθεια παραχαράσσεται και η δικαιοσύνη απουσιάζει. Το έγκλημα των Τεμπών θα αποκαλυφθεί! Μας αρκεί να είμαστε βέβαιοι πως κάθε στοιχείο που προσθέτει αλήθεια γύρω από το θάνατο των ανθρώπων μας θα αξιοποιηθεί και μάλιστα, πασχίζουμε να αξιοποιηθεί πριν αχρηστευθεί εσκεμμένα από το χρόνο που αφήνουν να περνά ανεκμετάλλευτος.
Δύο χρόνια μετά, η οργή μας δεν έχει καταλαγιάσει. Είναι το τεράστιο έργο της συγκάλυψης. Απροκάλυπτο και ξεδιάντροπο σε όλους μας. Είναι το τεράστιο έγκλημα της συγκάλυψης που μας ωθεί να κάνουμε τα πάντα προκειμένου να αποκαλυφθεί η αλήθεια. Οι υπεύθυνοι κρύβονται πίσω από από τους θεσμούς, ύπουλες διαδικασίες και πολιτικά τερτίπια. Εμείς όμως στεκόμαστε εδώ. Άγρυπνοι και πιο αποφασισμένοι από ποτέ για να αποδοθεί η πολυπόθητη δικαιοσύνη και κυρίως για να μην ξανασυμβεί.
Η τραγωδία αυτής της σύγκρουσης, μας αναγκάζει να κοιτάξουμε τη σύγκρουση ανάμεσα σε δύο κόσμους. Από τη μια ο κόσμος της διαφθοράς, της αδιαφορίας και της απληστίας. Από την άλλη, το φως της δικαιοσύνης, της αλήθειας και της αξιοπρέπειας. Εμείς ανήκουμε στο δεύτερο κόσμο. Θα κάνουμε ότι περνά από το χέρι και το νου μας για να επικρατήσει. Εργαζόμαστε για την άμεση και ανεξάρτητη έρευνα. Για όλα τα γεγονότα που οδήγησαν στην τραγωδία. Αναζητούμε την απαραίτητη διαφάνεια και λογοδοσία που αξίζει σε ένα αληθινό κράτος δικαίου. Την απαιτούμε με κάθε θεμιτό και νόμιμο μέσο. Η ενάρετη και καθαρή δικαιοσύνη από τα έγκατα της χώρας μας και με καταιγιστική ταχύτητα, ζητά να λάβει τη θέση που δικαιωματικά της ανήκει. Σε μια χώρα που πρωτομίλησε τη γλώσσα της και τις αρετές που τη συνοδεύουν.
Δεν υπάρχει χώρος για σιωπή! Σήμερα εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο, φωνάζουν. Αρκετά! Ως εδώ! Ούτε μια στάλα αίματος παραπάνω! Χωρίς οξυγόνο βγήκαμε εκατομμύρια στους δρόμους να διεκδικήσουμε τον κλεμμένο μας αέρα. Την κλεμμένη μας ελευθερία. Μέχρι να γίνει η Ελλάδα ένας τόπος όπου η ανθρώπινη ζωή θα έχει ανακτήσει την αναλλοίωτη αξία της. Ως ένα θα νικήσουμε! Ως ένα θα επαναφέρουμε τη δικαιοσύνη. Η δικαιοσύνη, είπε ο Νίκος Καζαντζάκης, δεν θα’ρθει μονάχη της. Δεν έχει πόδια. Εμείς θα τη σηκώσουμε στους ώμους μας και θα τη φέρουμε. Σας ευχαριστούμε που είστε εδώ, όχι μόνο για να τιμήσουμε τους νεκρούς μας αλλά και για να διεκδικήσουμε στο όνομα των ανθρώπων μας ένα καλύτερο αύριο για τους ίδιους. Για το οξυγόνο που έχουμε στερηθεί ως κοινωνία. Για την ειρήνη που αξίζουν οι κεκοιμημένοι, εμείς και τα παιδιά μας.».
