Νέος αναισθησιολόγος με «μπλοκάκι» στο Νοσοκομείο Λευκάδας: Η ανάγκη κάλυψης κενών και το ακανθώδες ζήτημα των εργασιακών σχέσεων
Στην έγκριση συνεργασίας με έναν ιδιώτη ιατρό ειδικότητας Αναισθησιολογίας, με καθεστώς έκδοσης Απόδειξης Παροχής Υπηρεσιών (Α.Π.Υ.) για χρονικό διάστημα ενός έτους, προχώρησε κατά πλειοψηφία το Διοικητικό Συμβούλιο του Γενικού Νοσοκομείου Λευκάδας κατά την έκτακτη συνεδρίασή του στις 29 Σεπτεμβρίου 2026.
Η απόφαση ελήφθη προκειμένου να αντιμετωπιστεί το οξύ πρόβλημα υποστελέχωσης που δημιουργείται στο Αναισθησιολογικό Τμήμα. Παρά το γεγονός ότι ο Οργανισμός προβλέπει τρεις οργανικές θέσεις, στο νοσοκομείο υπηρετούν σήμερα μόλις δύο μόνιμοι γιατροί ΕΣΥ και ένας ιδιώτης με «μπλοκάκι». Με δεδομένο ότι η μία εκ των δύο μόνιμων αναισθησιολόγων συνταξιοδοτείται στις 31 Δεκεμβρίου 2026 (κάνει ήδη χρήση της κανονικής της άδειας) και καθώς στους καταλόγους επικουρικού προσωπικού της 6ης ΥΠΕ δεν υπάρχει κανείς ενδιαφερόμενος, το νοσοκομείο κινδύνευε με λειτουργικό αδιέξοδο.
Αυξημένος φόρτος και τουριστική πίεση
Η ανάγκη κάλυψης του τμήματος κρίνεται επιτακτική, καθώς από τις αρχές του 2026 έως σήμερα έχουν πραγματοποιηθεί στο νοσοκομείο 1.026 προγραμματισμένες και έκτακτες χειρουργικές επεμβάσεις. Παράλληλα, το Γ.Ν. Λευκάδας δεν καλύπτει μόνο το νησί, αλλά εξυπηρετεί το Μεγανήσι, τον Κάλαμο, τον Καστό, τον Δήμο Ακτίου-Βόνιτσας (14.000 κάτοικοι) και τμήμα της ΠΕ Πρέβεζας, ενώ κατά τη θερινή περίοδο ο εξυπηρετούμενος πληθυσμός ξεπερνά τις 150.000 ψυχές.
Το «μπλοκάκι» ως μπάλωμα στην Εθνική Υγεία:
Η συγκεκριμένη απόφαση φέρνει ξανά στην επιφάνεια το δομικό πρόβλημα του Εθνικού Συστήματος Υγείας και τη συστηματική χρήση των δελτίων παροχής υπηρεσιών (μπλοκάκι) για την κάλυψη πάγιων και διαρκών αναγκών.
Στη συνεδρίαση του Δ.Σ., ο εκπρόσωπος του εργαζομένων (πλην γιατρών) κ. Γεώργιος Κούρτης μειοψήφησε, υπογραμμίζοντας ότι «η κάλυψη των ιατρών πρέπει να γίνεται με την πρόσληψη μόνιμου ή επικουρικού προσωπικού για να διαφυλάσσεται ο δημόσιος χαρακτήρας της υγείας».
Η εργασιακή σχέση με «μπλοκάκι» στους χώρους των δημόσιων νοσοκομείων δημιουργεί μια σειρά από προβληματικές παραμέτρους:
Εργασιακή ομηρία και ανασφάλεια: Οι γιατροί που εργάζονται με Α.Π.Υ. στερούνται βασικών εργασιακών δικαιωμάτων που απολαμβάνουν οι συνάδελφοί τους στο ΕΣΥ, όπως αμειβόμενες άδειες, αναρρωτικές, επιδόματα και σταθερή ασφαλιστική κάλυψη, παρά το γεγονός ότι εκτελούν το ίδιο ακριβώς κλινικό και εφημεριακό έργο.
Υποκατάσταση των μόνιμων διορισμών: Το μέτρο της συνεργασίας με ιδιώτες, το οποίο θεσπίστηκε ως «έκτακτο» και «παρωδικό», τείνει να παγιωθεί ως μόνιμη πρακτική. Αντί το Κράτος να καταστήσει τις θέσεις του ΕΣΥ ελκυστικές (με αυξήσεις μισθών, κίνητρα για τις άγονες περιοχές και βελτίωση συνθηκών), επιλέγει προσωρινά «μπαλώματα» που δεν λύνουν το πρόβλημα στη ρίζα του.
Υπονόμευση της συνέχειας στη φροντίδα: Η ετήσια ανανεούμενη παρουσία γιατρών με μπλοκάκι εμποδίζει τη συγκρότηση συμπαγών, μόνιμων ιατρικών ομάδων που απαιτούνται για την εύρυθμη και μακροπρόθεσμη λειτουργία των νοσοκομειακών κλινικών.
Είναι προφανές ότι η διοίκηση του Νοσοκομείου Λευκάδας βρέθηκε μπροστά στο φάσμα να μείνει το νησί χωρίς χειρουργεία και αναγκάστηκε να κάνει χρήση της υφιστάμενης νομοθεσίας. Ωστόσο, η τακτική αυτή αποδεικνύει για άλλη μια φορά πως η Δημόσια Υγεία στην περιφέρεια στηρίζεται σε οριακές ισορροπίες και σε εργασιακές σχέσεις που απομακρύνονται από τη φιλοσοφία ενός σταθερού, δωρεάν και πλήρως στελεχωμένου ΕΣΥ.
