Προβολή της ταινίας «Η φωνή της Χιντ Ρατζάμπ» στο Εργατικό Κέντρο

Η προβολή της Παρασκευής 9 Οκτωβρίου 2026 (στις 20.00, 89’, 2025) από το Εργατικό Κέντρο Λευκάδας-Βόνιτσας είναι αφιερωμένη στον αγώνα του παλαιστινιακού λαού για λευτεριά.

Ένα δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ που αφηγείται την ιστορία ενός 5χρονου κοριτσιού στη Γάζα.

Στις 29 Ιανουαρίου 2024 η Χιντ Ρατζάμπ δολοφονήθηκε μαζί με άλλους έξι συγγενείς της από τις ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις Άμυνας μέσα στο αυτοκίνητό τους, που προσπαθούσε να διαφύγει, μετά το μήνυμα εκκένωσης στη Νότια Γάζα.

Η Χιντ επέζησε της αρχικής επίθεσης, αλλά έμεινε για ώρες παγιδευμένη στα συντρίμμια, περιτριγυρισμένη από τα πτώματα της οικογένειάς της.

Οι κραυγές της για βοήθεια καταγράφηκαν κατά τη διάρκεια ζωντανής κλήσης σε χειριστές έκτακτης ανάγκης, οι οποίοι προσπάθησαν με κάθε τρόπο να βρουν ασφαλή δίοδο ώστε να στείλουν ασθενοφόρο για να τη σώσουν.

Ο ισραηλινός στρατός δολοφόνησε εν ψυχρώ με ρουκέτα ακόμα και τους δύο διασώστες, οι οποίοι ανακαλύφθηκαν στο ολοσχερώς καμένο ασθενοφόρο τους περίπου 50 μέτρα μακριά, δέκα μέρες αργότερα, με την αποχώρηση του ισραηλινού στρατού κατοχής από την περιοχή.

Αξιοποιώντας αυτό το ηχητικό ντοκουμέντο, που ανέβηκε στο διαδίκτυο, η Τυνήσια δημιουργός Κάουτερ Μπεν Χάνια σκηνοθέτησε μια ταινία που έσπασε τη σιωπή στο Φεστιβάλ της Βενετίας το 2025 αποσπώντας τον Αργυρό Λέοντα, το Μεγάλο Βραβείο της Κριτικής Επιτροπής.

Σε διεθνές επίπεδο και μέσα σε οργανισμούς που θέλουν να χωράνε τόσο θύτες όσο και θύματα, έγινε η σπίθα για καλλιτέχνες και δημιουργούς οι οποίοι επέλεξαν να σταθούν στη σωστή πλευρά της Ιστορίας, δείχνοντας τη συμπαράστασή τους στην πάλη του παλαιστινιακού λαού.

Από τη Βενετία, στο φεστιβάλ της Μπερλινάλε στο Βερολίνο μέχρι και την 98η τελετή απονομής βραβείων Όσκαρ στην Αμερική, παρά την απαγόρευση εισόδου στις ΗΠΑ τόσο για τον βασικό πρωταγωνιστή, Μοτάζ Μαλχίζ, όσο και για τη μητέρα της Χιντ Ρατζάμπ, ενώ μάλιστα η ταινία ήταν υποψήφια στην κατηγορία της καλύτερης ξένης ταινίας, δηλώθηκε «Όχι στον πόλεμο! Λευτεριά στην Παλαιστίνη!»

Ακόμα και η ίδια η πρεμιέρα της ταινίας στο φεστιβάλ της Βενετίας μετατράπηκε σε συλλαλητήριο μαζικής καταδίκης της γενοκτονίας του παλαιστινιακού λαού.

Πέρα από όλα αυτά, πέρα από κάθε προσπάθεια σίγασης, ψηφιακής παραπληροφόρησης και προπαγάνδας, έδωσε ένα ακόμα βήμα για να ακουστεί όχι μόνο η φωνή της Χιντ αλλά και των δεκάδων χιλιάδων δολοφονημένων και ακρωτηριασμένων παιδιών της Παλαιστίνης. Των δεκάδων χιλιάδων παιδιών που συνεχίζουν να λιμοκτονούν στην οργανωμένη γενοκτονία που υλοποιεί το κράτος – δολοφόνος του Ισραήλ τα τελευταία χρόνια με την πλήρη στήριξη των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ- ΕΕ.

Σίγουρα δεν είχε αυτό στο μυαλό του ο ποιητής Ναζίμ Χικμέτ όταν έγραφε «Ας
δώσουμε τον κόσμο στα παιδιά έστω για μια μέρα…».

Αλλά με την προβολή είναι σαν να δίνουμε το βήμα στη φωνή της Χιντ Ρατζάμπ που σηκώνει το βάρος ενός ολόκληρου λαού…

Φεύγοντας σίγουρα θα νιώσουμε συγκλονισμένοι και χωρίς λόγια, γιατί απλά δεν χωράει ανθρώπου νους τη θηριωδία που συντελείται στην Παλαιστίνη.

Είναι απίστευτο πώς ένα σάπιο σύστημα συνοψίζεται σε ένα παιδί που σπαράζει για βοήθεια όταν την ίδια στιγμή με το ίδιο του το αίμα επιχειρηματικοί όμιλοι, ενώσεις και τα κράτη που τους υπηρετούν σχεδιάζουν τα επόμενα επενδυτικά τους πλάνα αλλά και με ποιο τρόπο θα κερδίσουν από τη φρίκη των ιμπεριαλιστικών πολέμων.

Από την Παλαιστίνη, στη Μέση Ανατολή ως την Ουκρανία, τα σύννεφα από έναν κόσμο που φλέγεται γίνονται πιο πυκνά με τις αποφάσεις και της δικής μας κυβέρνησης να εμπλέκουν μέρα με τη μέρα τον ελληνικό λαό όλο και πιο βαθιά στο στόχαστρο μιας πολεμικής σύρραξης.

Αλλά ας νιώσουμε και πιο σίγουροι ότι σε έναν κόσμο γεμάτο αδικία, μόνο ο αγώνας για το δίκιο και τη ζωή μπορεί να γίνει όπλο αντίστασης και ανυπακοής!

Ότι μόνο μέσα από τη συλλογικά οργανωμένη πάλη για ένα καλύτερο αύριο, χωρίς εκμετάλλευση, πολέμους, φτώχεια και προσφυγιά, υπάρχει ανάσα ελπίδας!

Ας κάνουμε τη φωνή της μικρής Χιντ, τη δική μας φωνή….

Είσοδος ελεύθερη