Στο 4ο Πανελλήνιο Μαθητικό Συνέδριο συμμετείχε το Γυμνάσιο-Λυκειακές Τάξεις Καρυάς

Το Γυμνάσιο-Λυκειακές Τάξεις Καρυάς συμμετείχε στο 4ο Πανελλήνιο Μαθητικό Συνέδριο «Έλα να σου μιλήσω για τον τόπο μου» που διοργάνωσε στις 22-25 Απριλίου στην Πάτρα το Πανεπιστήμιο Πατρών.  Μαθήτριες  του σχολείου παρουσίασαν την εργασία τους με τίτλο «Η Καρυά στο διάβα των χρόνων…από τη γιαγιά στην εγγονή…».

***********

«Ω χώματα της γης μου!
Χώμα Λευκαδίτικο,
πρωτόχωμα,
τιτάνια ζύμη του κορμιού μου,
του ίδιου μου του ακοίμητου μυαλού…»

Με αυτούς τους στίχους ο Άγγελος Σικελιανός ύμνησε τη Λευκάδα, όχι απλώς ως τόπο, αλλά ως μνήμη και ανάσα.

Και κάπως έτσι… στην αγκαλιά αυτού του τόπου, εκεί όπου το τοπίο σμιλεύει τον άνθρωπο και ο άνθρωπος επιστρέφει σε αυτό σαν ρίζα, γεννιέται και η δική μας αφήγηση.

Η Λευκάδα είναι ιστορία, είναι βίωμα, είναι παλμός που διασχίζει τον χρόνο. Άγρια στους γκρεμούς της θάλασσας, τρυφερή στις ακρογιαλιές της. Και εκεί… στον ορεινό της όγκο, ανάμεσα σε ελιές, κυπαρίσσια και πέτρες που κρατούν μνήμες, στέκει η Καρυά…

Σαν να σου ψιθυρίζει ιστορίες…

Σπίτια που ακουμπούν τις πλαγιές, δρόμοι που κρατούν βήματα άλλων εποχών, άνθρωποι δεμένοι με το χώμα τους, ζυμωμένοι με κόπο και με μια βαθιά, σχεδόν ιερή αγάπη για την παράδοση. Γιατί εδώ, η παράδοση δεν είναι ανάμνηση…είναι καθημερινότητα. Είναι η γιαγιά που σκύβει πάνω από το κέντημα…κι η εγγονή που μαθαίνει σιωπηλά. Είναι εκείνη η στιγμή όπου η γνώση περνά από χέρι σε χέρι… από βλέμμα σε βλέμμα.

Κι έτσι αρχίζει ένα ταξίδι μνήμης…

«Τι να θυμηθώ;… Τι να ξεχάσω;…»

Το κέντημα δεν είναι απλώς τέχνη. Είναι υπομονή… είναι χρόνος…είναι ιστορίες που δεν γράφτηκαν ποτέ, αλλά κεντήθηκαν. Λεπτό και φίνο, με ακρίβεια μαθηματική, περνά από γενιά σε γενιά, από τη γιαγιά στην εγγονή, από τη μάνα στην κόρη, σαν μια σιωπηλή γλώσσα ζωής.

Γύρω από ένα τελάρο, οι γυναίκες δημιουργούσαν, κουβέντιαζαν, μοιράζονταν τη ζωή τους…κι άλλοτε, μέσα από αυτό, έχτιζαν το βιος τους. Μεταξωτές κλωστές, σχέδια από τη φύση…μαργαρίτες και στάχυα που μοιάζουν να χορεύουν πάνω στο ύφασμα. Κι η γιαγιά, σκυμμένη στο χαμηλό κάθισμα, με την «κόφα» δίπλα της…κι η εγγονή να τη θαυμάζει. Μια βελονιά τη φορά…Κάθε βελονιά μια αφήγηση… κάθε σχέδιο μια ζωή.

Κι ύστερα… η φορεσιά. Δεν ντύνει απλώς το σώμα, αγκαλιάζει τη μνήμη. Χρώματα και υφάσματα που κουβαλούν χαρές, γιορτές, πόνο και περηφάνια. Η κοπελίτικη, λιτή και αγνή… η νυφιάτικη, πλούσια και φωτεινή… κι η φορεσιά της παντρεμένης, ήρεμη και γεμάτη αξιοπρέπεια….Και μέσα σε όλες… η Λευκαδίτισσα γυναίκα: σιωπηλή, αλλά δυνατή. Καμαρωτή. Και όταν έρχεται ο χορός…ο ρυθμός κυλά σαν νερό.

Βήματα που επαναλαμβάνονται, φωνές που ενώνονται, γενιές που συναντιούνται. Κι εκεί… ανάμεσα στον κύκλο, ζωντανεύει και ο χορός με την τεντζέρη… μια μνήμη από την καθημερινή ζωή των γυναικών, τότε που το νερό γινόταν κόπος και ισορροπία, αντοχή και δεξιοσύνη. Κι όμως… μέσα στον ρυθμό, ο μόχθος μεταμορφώνεται — γίνεται παιχνίδι, γίνεται γιορτή, γίνεται σάτιρα και χαμόγελο, σαν να ελαφραίνει ο χρόνος.

Ένας κύκλος που δεν σπάει…Ένας κύκλος ζωής… «Ό,τι μας δόθηκε σαν μνήμη, γίνεται ευθύνη· κι ό,τι κρατήσαμε με αγάπη, γίνεται μέλλον.» Γιατί ο τόπος δεν ζει μέσα στον χρόνο…ζει μέσα σε εκείνους που θυμούνται, που συνεχίζουν, που αγαπούν. Έτσι…μέσα από μια βελονιά, μια φορεσιά, έναν χορό, το παρελθόν δεν χάνεται… Μεταδίδεται… Μεταμορφώνεται… Γίνεται φως…φως που κρατά έναν τόπο ζωντανό, αληθινό, αιώνιο….

Μουσική:

1. «Το Νησί μου» Μουσική: Διονύσιος Γράψας Στίχοι: Βασίλειος Σίδερης

2. «Θύμηση» Μουσική: Διονύσιος Γράψας

3. «Μηλιά» Παραδοσιακό

4. «Ανθίσαν οι αμυγδαλιές» Παραδοσιακό

5. «Πατινάδα» παραδοσιακό

Έλαβαν Μέρος οι μαθήτριες:

Βλάχου Ιωάννα, Βλάχου Ζωή, Γεωργάκη Ιουλιάννα, Γεωργάκη Μαρία, Κατωπόδη Φιλιώ, Λάζαρη Δέσποινα, Μέρελη Ιωάννα, Μέρελη Παναγιώτα, Μέρελη Σοφία, Νταουτάι Ιωάννα, Παπαδοπούλου Αγγελική, Ρεκατσίνα Ευσταθία, Ψαρρού Ειρήνη

Συντονίστρια – Αφήγηση:

Χαλικιά Αργυρή

Συμμετέχουσες Καθηγήτριες:

– Παπαθανασίου Δέσποινα

– Παπακώστα Λαμπρινή

– Σάντα Ιωάννα

***********************************

Η συμμετοχή του Γυμνασίου και των Λυκειακών Τάξεων Καρυάς στο 4ο Πανελλήνιο μαθητικό Συνέδριο, που έλαβε χώρα στην Πάτρα από τις 22-25 Απριλίου 2026, ήταν μια μοναδική εμπειρία για όλους.

Οι μαθήτριες ανταποκρίθηκαν επάξια, παρά το γεγονός ότι για τις περισσότερες ήταν η πρώτη φορά που συμμετείχαν σε μια χορευτική ομάδα και για τρία από τα κορίτσια ήταν η πρώτη φορά που χόρεψαν με «την τέντζερη» στο κεφάλι.

Δούλεψαν με διάθεση και χαρά για τη μάθηση και τη συμμετοχή, γεγονός που συνέβαλε στο ν΄ αναδειχθούν μέσα από την όλη διαδικασία και άλλα στοιχεία της προσωπικότητάς τους, όπως η θεατρικότητα, η εκφραστικότητα και η προτεραιότητα για το «καλό» της ομάδας και όχι της μονάδας, γεγονός που υπηρετήθηκε απόλυτα και στην ίδια την εκδήλωση.

Σας ευχαριστούμε όλους.

Επίσης θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε

Τις κυρίες Κατωπόδη Αγαθή και Θερμού Γεωργία του Μουσικοφιλολογικού Ομίλου «Απόλλων» Καρυάς, καθώς και τις κυρίες Κατωπόδη Μαριετίνα και Κτενά Ελένη, που επιμελήθηκαν με αγάπη και φροντίδα την παραδοσιακή ενδυμασία των μαθητριών.

Την κα Θεράπου Σεβαστή καθώς κι εκείνες τις κυρίες οι οποίες θέλουν να κρατήσουν την ανωνυμία τους και που με αγάπη προσέφεραν τις πολύτιμες και ακριβές παραδοσιακές φορεσιές στις μαθήτριες, για να μπορέσουν κι αυτές με τη σειρά τους να συμμετάσχουν στην εκδήλωση.