Το μπλόκο των Ιταλών στις 18 Απρίλη 1943 στην Εγκλουβή Λευκάδας Λευκαδίτικα Νέα - Lefkada News
Published On: Δε, Ιαν 21st, 2019

Το μπλόκο των Ιταλών στις 18 Απρίλη 1943 στην Εγκλουβή Λευκάδας

christoforos_kourtisΟ Χριστόφορος Κούρτης, αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης

Του Χριστόφορου Κούρτη

Στις 18 Απρίλη 1943 ήτανε Κυριακή των Βαΐων. Χαράματα και ο παπά – Παναγιώτης δεν είχε ακόμα χτυπήσει την καμπάνα. Στον Αη – Χαράλαμπο ακουγότανε φωνές και φασαρίες: «Όλοι οι άνθρωποι κατεβείτε αμέσως κάτω». Οι Ιταλοί είχανε κυκλώσει το χωριό. Ομάδες καραμπινιέρων γυρίζανε στις γειτονιές και βγάζανε τους χωριανούς από τα σπίτια τους. Ακουγότανε συνέχεια φωνές που καλούσανε τους χωριανούς ονομαστικά να κατεβούνε αμέσως για να μη βρούνε το μπελά τους.

Μαζευτήκαμε μπροστά στην καραμπινερία. Μας φωνάξανε: «Όποιοι ακούσουν τα ονόματά τους να μπούνε μέσα». Διαβάσανε τον κατάλογο και μπήκαμε μέσα. Μετά τον έλεγχο μας βάλανε σε φορτηγά και αυτοκίνητα που ήταν σταματημένα μπροστά στην πόρτα του Σχολείου, εκτός από έναν που απέλυσε ο καραμπινιέρος Σαλβατόρε. Τελευταία φέρανε την οικογένεια του Πάνου Λογοθέτη – τρία αδέλφια και την αδελφή τους. Το παληκάρι του χωριού Πάνος Λογοθέτης ήταν ο πρώτος αντάρτης του νησιού στα τμήματα του ΕΛΑΣ Ηπείρου. Τότε που μας πιάσανε δρούσε μαζί με τον Γιαννούλη στην περιοχή μας.

Το σύνθημα της αναχώρησης το έδωσε ο Κονταράτος λέγοντας «Όλα εντάξει. Ξεκινάτε». Τον ακούσαμε και του φωνάξαμε: «Δεν μας δίνεις τουλάχιστον και ένα τσιγάρο για το δρόμο;». Κατάλαβε τι του λέγαμε και έφυγε τρέχοντας για να συνεχίσει το βρωμερό του έργο. Τα αυτοκίνητα ξεκίνησαν και από τότε ξεκινάει και η δική μου αντιστασιακή συμμετοχή στον αγώνα, ουσιαστικά, γιατί πρωτύτερα ήμουνα σχεδόν άσχετος.

Ο Αχιλλέας Κονταράτος ήταν αξιωματικός του Ναυτικού από την Αθήνα και κατάφυγε στο χωριό με την οικογένειά του μετά την ανατίναξη1 των γραφείων της ΕΣΠΟ (σ.σ. Εθνική Σοσιαλιστική Πατριωτική Οργάνωση) στην Αθήνα από την αντιστασιακή οργάνωση Π.Ε.Α.Ν. (σ.σ. Πανελλήνιος Ένωση Αγωνιζόμενων Νέων). Μετά την ανατίναξη την ανασυγκρότησαν αλλά δεν τα κατάφεραν και έφυγαν. Όπως διαβάσαμε στο ιδρυτικό της ΕΣΠΟ τότε που έπεσε στα χέρια μας ο Κονταράτος ήταν ιδρυτικό στέλεχος και Γενικός Γραμματέας.

Η ΕΣΠΟ ήταν Ελληνογερμανική οργάνωση που είχε σκοπό να αναλάβει την διακυβέρνηση της Χώρας μας με τους Γερμανούς και να στείλει τους Έλληνες να πολεμήσουν στο Ανατολικό Μέτωπο στο πλευρό των Γερμανών. Βέβαια οι Γερμανοί προτίμησαν να βρούνε τους συνεργάτες τους για να σχηματίσουν Κηβέρνηση Κουΐσλιγκ από το παραδοσιακό αρχοντολόι και τα αστικά κόμματα της Δεξιάς και του Κέντρου.

Όταν ο Γερμανός στρατηγός Ρόμελ έκανε προέλαση στην Αφρική ένα πρωινό της Κυριακής ο Κονταράτος με τους συνεργάτες του, με τα σήματα της ΕΣΠΟ στο πέτο, κατέβηκαν στην πλατεία του χωριού και εξεφώνησε ένα φλογερό φιλογερμανικό κήρυγμα και προσκλητήριο εγγραφής στην ΕΣΠΟ. Και κατέληξε: «Αύριο θα πάω στην πόλη να δηλώσω φιλία στους Ιταλούς και να συνεργαστώ μαζί τους».

Από την άλλη μέρα έγινε διερμηνέας των Ιταλών στο σταθμό και κατέδιδε και εξεβίαζε όλους τους χωριανούς που είχαν λάδια, κοπάδια, μύλους, λιοτρίβια, μαγαζιά και όπως αλλιώς μπορούσε. Μάλιστα έφερνε και τα κοπάδια και τα κούρευαν μπροστά στην Καραμπινερία και τους πέρνανε τα μαλλιά. Είχαμε και τον 12χρονο Σωφρόνη του Αντρέα Ρεκατσίνα από την Καρυά και κάθε μέρα τον στέλνανε στα σπίτια για λάδι, αυγά, τυρί, κρασί, κοτόπουλα και ότι άλλο για να καλοπερνάνε τα αφεντικά τότε που το χωριό πεινούσε και στερούντανε τα πάντα και όλοι ήταν νηστικοί και ξυπόλητοι και τα παιδιά κατακίτρινα.

Την εποχή εκείνη η οργάνωση του ΕΑΜ είχε φουντώσει στο χωριό. Ο Κονταράτος προσπάθησε να αναδιοργανώσει την ΕΣΠΟ στη Λευκάδα, μάλιστα δε έκανε μια πεντάδα στην Καρυά. Ήταν συγχρόνως ο εγκέφαλος του διχτύου που δούλευε για λογαριασμό των κατακτητών στο χωριό και πρωτεργάτης της σύνταξης του καταλόγου των συλλήψεων στις 18 Απρίλη 1943. Αργότερα σαν κρατούμενος των χωριανών με τα γεγονότα της Βαυκερής – Εγκλουβής χτύπαγε το στήθος του και προσποιούνταν τον άρρωστο. Δεν κάθισε στο εδώλιο του κατηγορουμένου όπως του άξιζε μπροστά στο χωριό -στη μέση της πλατείας- λόγω των συνθηκών της κατοχής. Ούτε μάθαμε αν έδωσε αργότερα, με την απελευθέρωση, λόγο των προδοσιών του.

Τους υπόλοιπους 300 περίπου χωριανούς οι Ιταλοί τους μαζέψανε στο Κωτσανέϊκο τ΄ αλώνι και τους στήσανε απέναντι από τις κάνες των πολυβόλων. Πρώτα τους ζήτησαν τα όπλα με φοβέρες. Μετά αρχίσανε τις βρισιές και τις ριπές των πολυβόλων πάνω απ΄ τα κεφάλια τους. Ακουστήκανε φωνές από τους ατρόμητους χωριανούς: «Βαράτε στα ίσια δεν φοβόμαστε». Και θα το κάνανε όπως τα Καλάβρυτα αν γινόντανε λίγους μήνες αργότερα και συνέπιπτε χρονικά με την κατάπτυστη συμφωνία 2 μεταξύ Άγγλων – Γερμανών και των οργάνων τους το 1943 στην Αθήνα. Τα Καλάβρυτα τα θεωρούσανε σύμβολο της Αντίστασης του Έθνους του 1821 και την Εγκλουβή κόκκινο πανί και σκληρό καρύδι του 1943.

Η συμμαχία Σκωτ ήταν συμμαχία αγγλογερμανών για να κινητοποιήσουν όλες τις δυνάμεις τους και τα όργανά τους ενάντια στην Αντίσταση του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ. Τότε τα ραδιόφωνα Λονδίνου – Καΐρου κάθε βράδυ εκπέμπανε: «Έλληνες μιμηθείτε τους μαχητές ΕΑΜ-ΕΛΑΣ. Ακολουθείστε τους αντάρτες. Τα παληκάρια πολεμούν σαν Έλληνες» και άλλα πολλά. Θυμάμαι ακόμη τι δεν έταζε στους αντάρτες ο τότε πρωθυπουργός Καΐρου, Τσουδερός, μετά την απελευθέρωση. Και όμως όλοι τους «από κάτου χέρι» που λέμε, ανοίγανε τάφους και ακονίζανε τα μαχαίρια τους με τις συμφωνίες Σκωτ για να θάψουν την λαϊκή αντίσταση του Έθνους. Τέτοια συμφωνία δεν έγινε σε καμιά άλλη χώρα.

Τα αυτοκίνητα μας πήγανε στις φυλακές Λευκάδας και μας κλείσανε στον θάλαμο (1). Εκτός από τους Σ. Βανδώρο και Δ. Kούρτη – Πάστρα που τους κλείσανε στην απομόνωση.

Ο καθένας έπιασε το γιατάκι του και περιμέναμε με ανυπομονησία να μάθουμε τι απέγινε το χωριό. Είχαμε λίγες κουβέντες και είμαστε προσεκτικοί γιατί θα ακολουθούσανε ανακρίσεις. Θυμάμαι τους περισσότερους συγκρατούμενους: Γιάννης Απ. Βανδώρος, Σωτήρης Ευσ. Βανδώρος, Θεόδωρος Γρηγόρης – Λιακατάς, Γεράσιμος Θερμός – Γιούτσος, Σπυραντώνης Γ. Θερμός, Σπύρος Θερμός – Σπυρέτος, Τηλέμαχος Δ. Κακλαμάνης, Νίκος Στ. Κανέλλος, Νίκος Ευαγ. Καραμποΐκης, Θεόδωρος Κ. Καραμποΐκης, Παναγιώτης Σπ. Καραμποΐκης, Γιώργης Κοντογιώργης – Χαρίτος, Μπάμπης Κοντογιώργης – Χαρίτος, Θωμάς Κοντογιώργης – Τουρέλης, Πάνος Κοντογιώργης – Κουτσούμπας, Σπύρος Κοντογιώργης – Φωτάκιας, Δημήτριος Κούρτης – Πάστρας, Αθανάσιος Κούρτης – Μπουρδάλας, Χριστόφορος Δ. Κούρτης, Αγησίλαος Δ. Κούρτης, Αρίσταρχος Δημ. Λογοθέτης, Γιάννης Δ. Λογοθέτης, Χαράλαμπος Δ. Λογοθέτης, Λάμπρω Δ. Λογοθέτη, Γιάννης Θεοδώρου Λογοθέτης, Δήμος Φραγκούλης – Θωμαής. Αν ήταν και άλλοι εκείνο το πρωί ας γίνει συμπλήρωση. Τον Κώστα Κανέλλο τον φέρανε αργότερα.

Οι ανακρίσεις αρχίσανε το άλλο βράδυ με πρώτους τους απομονωμένους. Διερμηνέας ο ίδιος ο Γκρόσι, ο Ιταλός διοικητής της καραμπινερίας του νησιού και παρουσία του Σικελού φασίστα Μπρούνο Πρεκαντιέρου της Καραμπινερίας Εγκλουβής, Βαυκερής, Αγίου Ηλία. Ομάδα έξι (6) βασανιστών χρησιμοποιούσε τις πιο απάνθρωπες μέθοδες βασανισμού, ξυλοδαρμούς, φάλαγγα, ηλεκτροσόκ, κρέμασμα με καλώδιο και άλλα φρικτώτερα κατά περίπτωση. Σακατέψανε πολλούς χωριανούς. Μερικοί πήγαν στο νοσοκομείο μέχρι την αποφυλάκισή τους. Η εξέταση των δύο κρατουμένων κράτησε 10 μέρες. Κάθε βράδυ ανάκριση με βασανιστήρια. Από την ενδέκατη πέρνανε δυο τρεις κάθε βράδυ και τους εξέταζε ο Μπρούνο. Πιο πολύ βασανιστήκανε οι: Δ. Κούρτης, Σ. Βανδώρος, Αθ. Κούρτης, Γερ. Θερμός, Μπ. Χαρίτος, Ν. Καραμποΐκης, Σπ. Κοντογιώργης, Τηλέμαχος Κακλαμάνης, Δήμος Φραγκούλης. Στους υπόλοιπους δώσανε από ένα χέρι ξύλο στους περισσότερους και τους απολύσανε.

Κρατήσανε για στρατοδικείο τους: Σ. Βανδώρο, Γερ. Θερμό, Γιώργη Χαρίτο, Μπ. Χαρίτο, Κώστα Κανέλλο, Δημ. Κούρτη, Χριστόφορο Κούρτη. Στο στρατοδικείο ήταν πρόεδρος ο Ιταλός στρατηγός που αργότερα δίκασε τον Μουσολίνι επί κυβερνήσεως Μπατόλιο μετά την αποβίβαση των συμμάχων στη Σικελία. Ήταν μέλος του Κ.Κ. Ιταλίας, συνδέθηκε με το ΕΑΜ στο Αγρίνιο όπου και παντρεύτηκε και εξυπηρετούσε πολύ τους κατηγορουμένους. Αυτά τα έμαθα από τον κουνιάδο του στις φυλακές Ζακύνθου. Το στρατοδικείο καταδίκασε σε 30 χρόνια φυλακή τους Σ. Βανδώρο, Γερ. Θερμό, Γιώργη Χαρίτο, Κ. Κανέλλο, και Δημ. Κούρτη που έμειναν φυλακισμένοι μέχρι την κατάρρευση. Συνήθως οι Ιταλοί καταδικάζανε 100 χρόνια για το τίποτε. Όποιον πιάνανε με λάδι του το παίρνανε και τον δικάζανε και 20 χρόνια.

Το πρώτο συμπέρασμα που βγάζουμε από όσα είδαμε και ακούσαμε στο μπλόκο και τις ανακρίσεις και τους βασανισμούς ήταν ότι οι Ιταλοί χρησιμοποιήσανε τα αρχεία και το μηχανισμό της 4ης Αυγούστου, τις διασυνδέσεις και τις γνωριμίες τους για να πλέξουνε τα δίχτυα τους και δεύτερο ότι τα δίχτυα τους αυτά της προδοσίας βρήκανε την ευκαιρία να βγάλουν τα ταπεινά προσωπικά τους πάθη και τούτο γιατί πολλοί από τους συλληφθέντες ήταν άσχετοι και ούτε καν ήξεραν την ύπαρξη του ΕΑΜ.

Ο καθένας από τους συλληφθέντες ξέρει πως και γιατί και από ποιον πιάστηκε. Χάρις στην σωστή πολιτική της ενότητας του χωριού με καθοδηγητή τον παλαίμαχο αγωνιστή Κ. Κοντογιώργη – Κωστάκη, το ποιος και το γιατί μπήκανε σε δεύτερη μοίρα, γιατί αντιμετωπίζαμε το φοβερό αύριο. Η προδοσία έπρεπε να νικηθεί εθνικά, ιδεολογικά, πατριωτικά. Η πολιτική αυτή δικαιώθηκε αργότερα όταν όλοι οι χωριανοί προσφέρανε ότι είχαν και δεν είχαν και τα σπίτια τους και τα παιδιά τους στον αγώνα για τη λευτεριά της πατρίδας. Και συνεχίζουν…

Για την Εγκλουβή το μπλόκο είναι αφετηρία συλλήψεων, βασανισμών, εκτελέσεων, εξοριών, φυλακίσεων, κακουχιών αλλά και εθνικής ανάτασης.

Αξίζει νομίζω προς τιμήν των συγχωριανών μας που φυλακίστηκαν και βασανίστηκαν, να αναφέρουμε την συζήτηση (όχι ανάκριση επειδή ήταν όμηρος) που κάναμε εμείς με τον Ιταλό Γκρόσι στο γραφείο του, όταν μετά την κατάρρευση της Ιταλίας τον είχαμε όμηρο και παραδώσαμε την καραμπινερία του χωριού σύμφωνα με τις εντολές του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ. Εκτός από τις διάφορες δικαιολογίες του και εξηγήσεις για ορισμένα περιστατικά και την ιταλική συμπεριφορά γενικά, στο τέλος μας είπε ότι αισθάνεται τύψεις για την τακτική του απέναντι στους πατριώτες και τα παληκάρια, όπως είπε, του χωριού μας και όλης της Λευκάδας.

Μίλησε με επαινετικά λόγια για τον αρχηγό της οργάνωσης που δεν μπορέσανε να τον πιάσουνε και εξέφρασε την απαίχθειά του προς τους λίγους Λευκαδίτες συνεργάτες του και κατέληξε: «Τώρα και η δική μου πατρίδα είναι σκλαβωμένη. Όταν φθάσω θα οργανώσω ΕΑΜ. Η Λευκάδα εμένα μου έδωσε μάθημα πατριωτισμού και παληκαριάς, όπως ο Αλβανικός πόλεμος δίδαξε τα ίδια σε όλους τους Ιταλούς».

Οι Λευκαδίτες λοιπόν δείξανε το σωστό δρόμο και το καθήκον και στα θηρία του φασισμού.

Αυτά τα είχα ξεχάσει και μου τα θύμισε ο αγαπητός Ξ. Γρηγόρης σε πρόσφατη συνάντησή μας.

Επειδή πρόκειται για προσωπική μου καταγραφή – Μαρτυρία υπογράφω.

(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «ΕΓΚΛΟΥΒΗ ΛΕΥΚΑΔΑΣ», Έτος 8ο, Αριθμός Φύλλου 11, Μάης 1943. Ο Χριστόφορος Κούρτης είχε δημοσιεύσει στην εφημερίδα σειρά άρθρων με τον γενικό τίτλο «Η Εγκλουβή στην Εθνική Αντίσταση». Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε με αφορμή την συμπλήρωση των 40 χρόνων από το Ιταλικό μπλόκο της Εγκλουβής και με την εισαγωγική σημείωση του Χριστόφορου Κούρτη: «Θεωρούμε απαραίτητη μια καταγραφή – μαρτυρία των όσων έγιναν την ημέρα εκείνη μπροστά στα μάτια μας και όσων θυμόμαστε σήμερα. Ασφαλώς υπάρχουν και άλλες μνήμες των συγκρατουμένων και των άλλων χωριανών πιο κατατοπιστικές και ντοκουμενταρισμένες οι οποίες είναι σωστό να δούνε το φως της δημοσιότητας με σκοπό να φωτιστούν τα γεγονότα και όχι να αναζωπυρώσουν μίση και πάθη ή να καταλογίσουν ευθύνες. Η αντικειμενική εξιστόρηση και η αλήθεια φρονηματίζουν παλιούς και νέους. Και για να γίνει αυτό είναι απαραίτητο να αναφέρονται σε γεγονότα και καταστάσεις που είδε και έζησε ο ίδιος ο αφηγητής και όχι του είπανε άλλοι, γιατί τότε οδηγούμαστε στο χάος. Έχουμε χρέος να συλλέξουμε όλο αυτό το υλικό και τις μαρτυρίες από ανθρώπους που έζησαν τότε τα γεγονότα γιατί κάθε μέρα ένας – ένας μας φεύγουν»).
________________________________________
1 Με την ανατίναξη σκοτώθηκαν πολλά στελέχη της φασιστικής αυτής οργάνωσης (η σφραγίδα της οργάνωσης ήταν η ελληνική σημαία με τον αγκυλωτό σταυρό) καθώς και ο αρχηγός της (29 μέλη σκοτώθηκαν και 27 μέλη τραυματίστηκαν), ενώ τραυματίστηκαν ελαφρά γύρω στους έξι Γερμανούς. [Βικιπαίδεια – Λήμμα: Εθνική Σοσιαλιστική Πατριωτική Οργάνωση]
2 Άπό τα μέσα Οκτώβρη του 1943, είχε έρθει στην Ελλάδα ο Νεοζηλανδός λοχαγός Ντον Σκοτ, που ήταν σύνδεσμος της Βρετανικής Στρατιωτικής Αποστολής με τα τμήματα του ΕΛΑΣ στην Αττικοβοιωτία. Στο Αρχείο του ΚΚΕ βρίσκεται εμπιστευτική έκθεση του δημάρχου Αθηναίων Αγγελου Γεωργάτου, που αναφέρεται σε συνάντηση που οργάνωσε ο ίδιος και στην οποία μετείχαν ο Σκοτ και ο συνταγματάρχης των Γερμανών Λος, με αντικείμενο τις μεταπολεμικές εξελίξεις. Ο Θ. Χατζής στο «Η νικηφόρα επανάσταση που χάθηκε» σημειώνει πως «βασικό θέμα των επαφών ήταν ο συνδυασμός ενεργειών των Γερμανών με τους Αγγλους για την «αλλαγή φρουράς» έτσι που να μην καταληφθεί η πρωτεύουσα από τις δυνάμεις του ΕΑΜ – ΕΛΑΣ». [Εφημερίδα «Ριζοσπάστης», Φύλλο της Πέμπτης 12 Οχτώβρη 2017, σελ. 9].


Displaying 2 Comments
Have Your Say
  1. Τον Γερμανό αξιωματικό Φρούραρχο στην Αιγειαλία πρίν την εξόντωση των Καλαβρύτων, επεσκέφθηκε ο μητροπολίτης της περιοχής για να προλάβει το θανατικό .
    Ο Γερμανός φούραρχος είπε τον Μητροπολίτη είπε : » Καλάβρυτα άλλες καπούτ» ( τα Καλάβρυτα όλα είναι χαλασμένα ).
    Kapput = η παρελθοντική , η ενεστωτική και μελλοντική διάσταση του χαλασμένου . Δηλαδή έννοια της χρονικής χωρικότητας.
    Η Γερμανική λέξη kapput παραμένει αμετάφραστη εννοιολογικά και όσο κοντινώτερα αποδίδεται με τον Ελληνικό όρο, χαλασμένος, χαλασμένη, χαλασμένο , και ώς ενικότητα και ώς πληθυντικότητα.
    Για τούτο και ορισμένΑ γερμανικά ηλεκτρoνικά μπλόγκς και site
    αναφέρουν από το 2010 ότι » Griecheland kapput » ( η Ελλάδα είναι χαλασμένη ). Από την ίδια εποχή αμέσως το 2010, η Γερμανική κεφαλαιογορά πρόσφερε αρνητικά επιτόκια στους Έλληνες καταθέτες και κΕφαλαιούχους υπερ της σταθερότητας – για να μην χαθούν προπαγανδίζανε – οι καταθέσεις των Ελλήνων. Στην πορεία και υπέρ της διαγραφής του χρέους- της μεγαλύτερης διαγραφής χρέους της ιστορίας !!! ( όπα), κουρεύτηκαν με την ψιλή κουρευτική μηχανή τα ομολογιακά αποθεματικά και τα ομόλογα του Ελληνικού δημοσίου των Ελλήνων ομολογιούχων, και μαζί χάθηκαν και οι μετοχές ( εδώ έγινε 100% χασούρα ).
    Στην πορεία του χρόνου μετά τα Καλάβρυτα καπούτ το 1943 τον Δεκέμβρη… τον ρόλο ανέλαβε η ιστορική έρευνα, όπως μετά από χρόνια πάλι η ιστορική έρευνα -για την αυτογνωσία των λαών- θα μελετήσει και το Griecheland kapput της ενεστώσης δεκαετίας του 2010 μετά χριστού γεννήσεως.
    Ο διοικητής του αποσπάσματος που έστησε τα πολυβόλα στο αλώνι του Κατή τα καλάβρυτα , έτρωγε νευρικά καρύδια πρίν και κατά την ομαδική εκτέλεση και το κάψιμο των Καλαβρύτων. Τα καρύδια της περιοχής ώς ορεινά ήταν εξαίρετης ποιότητας.

  2. Την Άνοιξη του 1943 ανέλαβε ηθελημένα και ενεργητικά κατοχικός πρωθυπουργός ο Ιωάννης Ράλλης , κατόπιν της παραίτησης του ως τότε πρωθυπουργού Κων/νου Λογοθετόπουλου ( καθηγητή και ιδρυτή της έδρας της γυναικολογίας στο πανεπιστήμιο Αθηνών , με σύζυγο Γερμανίδα) που είχε αναλάβει κατοχικός πρωθυπουργός το τέλος κοντά του 1942, μετά την παραίτηση του πρώτου κατοχικού πρωθυπουργού Τσολάκογλου.
    Το πρόβλημα των παραιτήσεων ( αντικατάστασης ουσιαστικά από τους Γερμανούς ) του Τσολάκογλου και του ΛΟγοθετόπουλου ήταν μαζί με τα άλλα κυρίως η αδυναμία ελέγχου της αντίστασης και οικονομική καταστροφή της χώρας με τον πληθωρισμό και την πείνα που δεν μπορούσε πλέον να ικανοποιήσει τις κατοχική Γεμανική αρπαχτική βουλιμία. Και βέβαια θεωρήθηκε ότι η ολοέν και αυξανόμενη αντίσταση των Ελλήνων δεν επέτρεπε την ικανοποίηση αυτής της κατοχικής αρπαχτικής βουλιμίας .
    Η ηθελημένη πρωθυπουργοποίηση του Ιωάννη Ράλλη ( γαμπρός σε 2ο γάμο του Γεωργίου Θεοτόκη από κόρη και κουνιάδος του συντηρητικού μοναρχικού Τζών Θεοτόκη και του εκτελεσμένου το 1922 Νικολάου Θεοτόκη που θα έπινε το τσάι του στην Άγκυρα) η ανάληψη της πρωθυπουργίας από τον Ιωάννη Ράλλη έφερε στο προσκήνιο και την άποψή του να εξυπηρετήσει τους Γερμανούς κατακτητές για την αντιμετώπιση της ως τότε αντίστασης των Ελλήνων και κυρίως του ΕΑΜ. Αμέσως με την ανάληψη της πρωθυπουργίας ιδρύθηκαν με σύμφωνη γνώμη ( προτροπή κατ άλλους ) του Ιωάννη Βουλπιώτη ( γαμπρού από κόρη του Βαυαρού Γενάρχη Φρίντριχ Ζήμενς, ιδρυτή της βιομηχανίας Ζήμενς ) , ιδρύθηκαν τα τάγματα ασφαλείας με σκοπό την συνεργασία των Γρμανών και των προθύμων Ελλήνων ( γερμανοτσολιάδων ) για την αντιμετώπιση της αντίστασης. Και προς την κατύθυνση αυτή ο Ιωάννης Ράλλης , βοηθούμενος με την θεωρητικό του Ναζισμού συγγραφέα Σίτσα Καραισκάκη και λοιπούς δοσίλογους ( Ανδρόνικο ) – καμμία σχέση με τον καθηγητή αρχαιολογίας της Βεργίνας- εκπόνησαν το ιδεολόγημα ότι ο Ιωάννης Ράλλης ανέλαβε την κατοχική δοσιλογική πρωθυπουργία ηθελημένα, για να προστατέυσει την Ελλάδα από τον μπολσεβικισμό και τον κομμουνισμό, και να προετοιμάσει το έδαφος για την επαναφορά της αντιμπολσεβιστικής και αντικομμουνιστικής προπολεμικής τάξης , μετά την διαφαινόμενη ήτταν του Ναζισμού στην Ευρώπη. Από το 1941 όμως την Άνοιξη, οι μπολσεβίκοι κομμουνιστές Σοβιετικοί και οι Δυτικοί USA- Αγγλία Γαλλία ήταν σύμμαχοι για την αντιμετώπση του Ναζισμού στην Ευρώπη και παγκοσμίως
    Η οργάνωση των ταγμάτων ασφαλείας και ο εξοπλισμός των Γερμανοτσολιάδων έγινε από τους Γερμανούς κατακτητές και τα τάγματα εγκαταστάθηκαν στην γωνία του Εθνικού ( Βασιλικού τότε κήπου) σημερινή Βασ. Σοφίας ( παλαιότερα Κηφισιάς) και Ηρώδου του Αττικού, εκεί που μεταπολεμικά βρίσκονται οι εγκαταστάσεις της προεδρικής φρουράς των τσολιάδων του Άγνωστου Στρατιώτη.
    Στο σημείο αυτό το 1953 ήθελε να μεταφέρει ο Σπύρος Μαρκεζίνης σε μνημείο , ως υπουργός συντονισμού της κυβέρνησης Παπάγου, τα οστά του Όθωνα και της Αμαλίας αλλά τελικά δεν έγινε για μα μην αναμοχλευθούν τα χρόνια εκείνα τα πολιτικά πάθη και μετά και από άρνηση και του τότε άνακτα Παύλου και της Φρειδερίκης μια και οι βασιλικοί οίκοι των Βίτελσμπαχ της Βαυαρίας ( απ τον οποίο καταγόνταν ο Όθωνας ), και των Δανών Γλύξμπουργκ – Σλέβινγκ Χολστά’ι’ν ( απ τον οποίο κατήγετο ο άνακτας Παύλος) αλλά και οι Χοετζόλερν απ τον οποίο κατήγετο η Φρειδερίκη ( εγγονή του Κά’ι’ζερ Γουλιέλμου Β”) ήταν (κυρίως οι Γλύξμπουργκ και οι Χοετζόλερν ) σε παλιά αμτιπαλότητα για τα δικαιώματα στα Δανικά δουκάτα Σλέβινγκ Χολστάιν τα οποία διεκδικούσε ο Πρωσικός οίκος του Κά’ι’ζερ των Χοετζόλερν και μαζί θεωρούσαν παρακατιανό τον οίκο των Βίτελσμπαχ ( Όθωνας ).
    Η ενίσχυση και επέκταση της καταστολής των κατοχικών Γερμανικών δυνάμεων, απέναντι στην Ελληνική αντίσταση άμα την αναλήψει πρωθυπουργικών δοσιλογικών καθηκόντων από τον Ιωάννη Ράλλη και με την δημιουργία των ταγμάτων ασφαλείας επεκτάθηκε σε όλη την χώρα , και με χρησιμοποίηση και των κατά τόπους Ιταλικών κατοχικών δυνάμεων, έφτασε και στην Εγκλουβή Λευκάδος ως ένα δείγμα εφόδου εξ αρχής για την αντιμετώπιση των αντιστασιακών δυνάμεων της χώρας, και με κύρια στόχευση το ΕΑΜ. Και υοάρχει συγκεκριμένος λόγος για τούτο διότι άρχισαν οι δοσιλογικές κατοχικές δυνάμεις της Ελλάδος μαζί με την Αγγλική πρεσβεία της Αθήνας.. να βλέπουν και την δυνατότητα της μεταπολεμικής Αγγλικής επιρροής στην Ελλάδα , σε βάρος της δυνατότητας του ΕΑΜ να παίξειπρωτεύοντα ρόλο στην μεταπολεμική ΄επερχόμενη Ελλάδα.. και καλόβλεπαν προς αυτή την κατεύθυνση – τον πρόθυμο να αλλάξει αντιστασιακό οίσττρο υπερ της επανάκαμψη της μοναρχίας μεταπολεμικά, Ναπολέοντα Ζέρβα.
    Δεδομένου ότι ο ΕΔΕΣ του Ναπολόντα Ζέρβα ιδρύθηκε καταστατικά με σαφή διακήρυξη το αντιμοναρχικό μεταπολεμινό πολίτευμα που πρέσβευε καιτην άρνηση του επιστροφής του Μονάρχη μεταπολεμικά , το όλο πλαίσιο και μίγμα ( χαρμάνι) των πολιτικών ζημώσεων στις οποίες επαιρναν μέρος όλοι οι προπολεμικοί πολιτικοί και στρατιωτικοί που έμειναν στην Αθήνα την κατοχή ( Γονατάς, Πάγκαλος εισηγητής και αυτός των ταγμάτων ασφαλείας ο Κ.Τσαλδάρης λιγώτερο κάπως…και άλλοι), το όλο πλαισιο λοιπόν ήταν στην κατεύθυνση προσεταιρισμού που πρόθυμου Ζέρβα και ΕΔΕΣ για την από κοινού αντιμετώπιση του ΕΑΜ.
    Το όλο αυτό Αθηναικό κατοχικό δοσιλογικό κύκλωμα , βοηθούμενο και απ την κυβέρνηση του Καίρου με απεσταλμένους , σκοπεύοντας στην αντιμετώπιση του ΕΑΜ και την μονοπώληση της μεταπολεμικής εξουσίας στην απελευθερωμένη Ελλάδα, παρουσιάστηκε πανίσχυρο αμέσως μετά την απελευθέρωση της Αθήνας την 12 Οκτωβρίου το 1944 από τους Γερμανούς. Και μετά την παγίδευση της ΕΑΜικής αντιπροσωπείας ( λόγω αφέλειας στις παλαιοπολιτικές εφηρμοσμένες ίντριγκες) στον Λίβανο το Μάιο του 1944.
    Η κατοχική ιστορία της Αθήνας , του λεγόμενου Αθηναικού κέντρου, απ την οποία πολλά αποσιωπήθηκαν συσκέψεις πρόσωπα, διαβουλεύσεις, συμφέροντα επιβίωσης, αρπαγές περιουσιών με πρόσχημα την Γερμανική απόσπαση,κλπ ενδιαφέρονα … δεν αποτυπώθηκε λόγω και του μεταπολεμικού φόβου απ την επικράτηση των δυνάμεων που μέσα απ την κατοχή- ιδιαίτερα απ την κυβέρνηση του Ιωάννη Ράλλη και μετά- μεθόδευσαν και με πρόσχημα την λήθη την απουσά αναφοράς ( και γραπτής και προφορικής ) περίπου όλης της κατοχικής Εθνικοφρονικής ίντριγκας.
    Το θέμα είναι ότι, όποτε βολεύει η γνώση της ιστορίας διδάσκει , και άλλη φορά βολεύει η λήθη.!!!!
    Άσπρη γάτα, μαύρη γάτα… αρκεί να πιάνει τα ποντίκια.

Αφήστε το σχόλιό σας

XHTML: You can use these html tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

                    
     










Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.