Η ΠρωτοχρονιΑποκριάτικη πίτα των Φιλολόγων-Τα… κατόπιν εορτής!

Τελικά έγινε και η κοπή της ΠρωτοχρονιΑποκριάτικης πίτας των Φιλολόγων της
Λευκάδας· μετά από σεισμούς, λοιμούς, λιμούς, καταποντισμούς -κυρίως αυτούς-, την Πέμπτη, 19 του Φλεβάρη, στις 7.30 το απόγευμα μέχρι…όσο πήρε, στο ίδιο πάντα στέκι του Γιάννη, στο κομψό σαλόνι του Casa Azul. Σαν παράσταση ημιδομημένη σε δύο φάσεις.

Η πρώτη, ημέρα Τρίτη, 17 του μήνα, άκαρπη. Μια αναγκαστική prova generale, με τα όλα της κανονικά, προσκλήσεις, αφίσες, πρόγραμμα, πρωτόκολλο ενδύματος, θεσμικοί χαιρετισμοί, η «διπλής όψεως» ΠρωτοχρονιΑποκριάτικη πίτα-ώστε να καλύπτει τη μεικτή της ταυτότητα και το διπλό τελετουργικό της, κάτι σαν ημιτελικός, που διακόπηκε λόγω «ιδιαίτερα δυσμενών καιρικών συνθηκών». Όλοι είπαν «αβασκαμός» και το «κακό το μάτι» επισήμως απεφάνθησαν και οι ειδικοί: αστρολόγοι, μάντεις, ωροσκόποι, ξεματιάστρες, που έριξαν στη «μάχη» τα ματζούνια τους: ρίγανη, απήγανο, σκόρδο, φιδοκέφαλα, κόκκαλα νυχτερίδων. Κι έτσι, το «μάτι το κακό», «όπως ανάτριχα ήρθε, ανάτριχα κι έφυγε…»

Δυο μέρες μετά, κι ενώ φουντώνει η Αποκριά, να σου, μέσα από τα σπλάχνα της, η Πρωτοχρονιά! Την Πέμπτη, 19 του μήνα, αίσιοι όλοι οι οιωνοί. Η επιστήμη εγγυάται την εύνοια της ημέρας, το «καλό της μάτι». Αλλά και η γκαντεμιά, όπως εκ των υστέρων απεδείχθη, δεν πήγε στράφι. Φρέσκιες ιδέες, νέα σκηνοθεσία, ευρηματική αναπλαισίωση της κακοτυχίας. Και το κορυφαίο: οι φιλόλογοι της Λευκάδας «κουρέλιασαν» το λεξικό της Οξφόρδης, του Κέμπριτζ, το λεξικό Κόλλινς και τον Economist… για την ανάδειξη της λέξης της χρονιάς. Όχι «rage-bait», όχι «parasocial», όχι «vibe-coding», όχι «AI slope». Κατά το «Λευκαδίτικο Λεξικό», λέξη της χρονιάς αναδεικνύεται –με τη χρήση των ακριβέστερων πορισμάτων της τεχνικής υδρολογίας του νησιού μας – η μοναδική «Πλημμυροπάθεια»!

Όλα μας τα παθήματα μετρημένα με…πλημμυρόμετρο ακριβείας!

Δεν συνεχίζουμε επ’αυτού, θα το καταλάβετε, ίσως, από τη βαρυσήμαντη πρωτοχρονιΑποκριάτικη σύντομη τοποθέτηση εφ’όλης της ύλης, του guest-star της βραδιάς: του Άι-Βασίλη, που ταξίδεψε επί τούτου φέτος έξω από τα απαράβατα όρια του χρόνου του, για να παρασταθεί στη μεγάλη ΠρωτοχρονιΑποκριάτικη γιορτή του Συνδέσμου Φιλολόγων Λευκάδας. Γι’ αυτό και η Πρόεδρος, σύμφωνα με το πρωτόκολλο αλλά και την επτανησιακή-λευκαδίτικη παράδοση ευγένειας, και κατόπιν ομοφώνου αποφάσεως του Δ.Σ. του Συνδέσμου, του έδωσε τον λόγο, μετά από το ενός λεπτού –όχι σιγή, πώς άλλωστε αυτό θα μπορούσε να συμβεί και μάλιστα στη συγκεκριμένη Πρόεδρο;- δικό της καλωσόρισμα των παρευρισκομένων.

Έτερον ουδέν. Όσοι παραβρεθήκατε αλλά και όσοι απουσιάσατε για τους λόγους σας, κατανοητούς βέβαια, κάτι κερδίσατε, κάτι χάσατε. Είμαστε δύο «ισόπαλα δέη» κι έτσι συντηρούμε τις ισορροπίες εμείς οι Ατάλαντοι της επιστήμης των επιστημών, συνθέτοντας διαλεκτικά τις αντιθέσεις και …συμφιλιώνοντας την Πρωτοχρονιά με την Αποκριά! Και ξέρετε κάτι; Οι λαογράφοι όλο και κάτι μπορεί να βγάλουν απ’αυτό το ετερόδοξο, συνδυαστικό φολκλόρ!

Τώρα, στον απολογισμό: για το τι κέρδισε ο καθένας από την απουσία του το γνωρίζει καλύτερα ο ίδιος. Ούτε μπορεί η ευγένειά μας να επιδείξει αδιακρισία… Όμως για το τι χάσατε, αποφασίστηκε ομόφωνα από το Δ.Σ. να μην σας το αποκαλύψουμε, ως η ελαχίστη των… προβλεπομένων εκ του καταστατικού μας ποινών.

Αν πάλι δεν το θεωρήσετε καν ποινή, τόσο το καλύτερο για σας… (και δεν θα έχετε και άδικο, εδώ που τα λέμε μεταξύ μας). Τι νομίζετε ότι χάσατε; Τη μασκότ της πρόσκλησης-τον Πικάσο αγκαζέ με τον Άι-Βασίλη; Τα σατιρικά τραγούδια (μετ’εικόνων) του Θέμου Ανδρεάδη, του Λουκιανού Κηλαηδόνη, του Διονύση Σαββόπουλου; Απαγγελίες Σουρή από Κώστα Βουτσά, Γιώργο Κωνσταντίνου, Γιάννη Γκιωνάκη, Σωτήρη Μουστάκα; Τις απαγγελίες από το Θεατρικό Εργαστήρι του Δήμου Λευκάδας, με την «υιοθετημένη» από τον Σύνδεσμό μας Λουκία Κατωπόδη και τους/τις: Δημήτρη Βάρσο, Αρετή Κοψιδά, Παρασκευή Δότσιου, Αναστασία Πέκη και τις (εκτός Θεατρικού Εργαστηρίου) Πηνιώ Σταματέλου, Έφη Ντούσκα, Ειρήνη Κατσαρού, Έλενα Νίκα, Ειρήνη Γράψα, Βιβή Κοψιδά-Βρεττού; Ή μήπως το λευκαδίτικο γέλιο, με τον Βούλη Βρεττό και τον Σπύρο Φίλιππα-Πανάγο; Ή τις σάτιρες του Σουρή, του Βάρναλη, του Μπιτσώρη; Την απολαυστική βασιλόπιτα, που αν και «ετεροχρονισμένη», εντούτοις φαγώθηκε σαν… ζεστοφουρνισμένη;

Τη χρυσή λίρα και το δώρο στον/στην τυχερό/ή της βραδιάς; (Αυτό το τελευταίο, μπορούμε να το αποκαλύψουμε. Και το όνομα αυτής: Βιβή! Mη βιάζεστε: δεν είναι τόσο εύκολο να το πετύχετε. Γιατί ο Σύνδεσμος Φιλολόγων Λευκάδας-ευτυχώς ή δυστυχώς – VivoKRATEITAI!!!) Κι ακόμα, μήπως νομίζετε ότι χάσατε τον περιζήτητο «Γκουρού των AV Μixer» ή αλλιώς τον «Sound Ninja» Ξενοφώντα Κοψιδά και τον απαραίτητο «σπουδαστή των decibel», τον Ζώη Αυγερινό; Μήπως τον Γιάννη και το σπιτικό salon του Casa Azul; Μα αυτό μπορούμε οποιαδήποτε στιγμή να το ξαναβρούμε, θα μου πείτε. Ναι, αλλά όχι έτσι σπανιόλικα φωτισμο-στολισμένο…

Ίσως και για κάποια «κρυφά» ή φανερά ταλέντα θα μπορούσε όλοι σας να δυσθυμήσετε, που δεν ακούσατε τη φωνή τους. Όμως, ένα παράρτημα του «λόγου» τους θα ακολουθήσει, επωνύμως ή με την αοριστία ψευδωνύμου, και εν μέρει θα σας παρηγορήσει…

Για όλους τους παρόντες και για όσα «πλημμυρηδόν» μας πρόσφεραν, δεν έχουμε παρά να τους «επιπλήξουμε», ως είθισται επί των ημερών μας, γιατί «ΤΟ ΚΑΛΟ, ΚΑΛΟ ΔΕΝ ΕΧΕΙ»- και δυστυχώς, όχι μονάχα την ΠρωτοχρονιΑποκριά! Και για τον εαυτό μας, κάτι απρόβλεπτο, σαν ανεκτίμητο «Χρυσό Φλουρί», ένα ψυχοτονωτικό-από την απρόσμενη, στοχαστικά καλλιεπή γλώσσα της Χριστίνας Μιχαλά – για να συνεχίσουμε απρόσκοπτα και τις… Σαρακοστές!