Αποχαιρετώντας τον Αντρέα Κατωπόδη-Ντελημάρη

Γράφει ο Σπύρος Βρεττός

Απεβίωσε στη Λευκάδα και κηδεύτηκε τη Δευτέρα, 17 Αυγούστου 2026, ο Αντρέας Κατωπόδης-Ντελημάρης, πετυχημένος επιχειρηματίας, που χάρη σε παμπάλαιες λαϊκές συνταγές και εξαιτίας της προσωπικής του ευρηματικότητας, κατέστησε το σαλάμι Λευκάδας βιοτεχνικό προϊόν μεγάλης γευστικής και εμπορικής αξίας, σε ολόκληρο τον Ελλαδικό χώρο και παραπέρα.

Είχε ακλόνητο συνεργάτη πάντα δίπλα του την άξια και ευγενική γυναίκα του Ιφιγένεια, διανύοντας μαζί ατέλειωτες μέρες αφάνταστου μόχθου.

Ο Αντρέας Κατωπόδης-Ντελημάρης, άνθρωπος ευρείας κοινωνικότητας και πολύ αγαπητός στους συμπολίτες του και σε όσους τον γνώριζαν, και στο ηθικό πεδίο βίωσε τον πόνο και τον σεβασμό για τους στενούς συγγενείς του, Πάνο Γιαννούλη και Μήτρο Γιαννούλη. Από το επαγγελματικό του ξεκίνημα ονειρευόταν να βρει τον κατάλληλο γλύπτη, που θα μπορούσε να φιλοτεχνήσει τις προτομές του Πάνου και του Μήτρου.

Υπήρξαν εμπόδια και δυσκολίες αφάνταστες. Ο Αντρέας Κατωπόδης–Ντελημάρης δεν δείλιασε ούτε μπροστά στο υψηλό κόστος του εγχειρήματός του, ούτε μπροστά στα μεγάλα εμπόδια που αντιμετώπιζε. Έτσι, ευτύχησε να δει τις δύο προτομές να στέκουν υπερήφανες και να υψώνονται μπροστά στην είσοδο της εκκλησίας του Άι-Γιάννη, θυμίζοντας το καθήκον αλλά και την αναζήτηση δρόμων για την αποτροπή της διαρκώς ανακύπτουσας πολύμορφης τραγωδίας.

Κουμπάρε Αντρέα, καλέ μου φίλε, τα συζητούσαμε αυτά όλα, από παιδιά. Και πάντα με λίγα λόγια. Δεν έχω τίποτα να προσθέσω ή να αφαιρέσω.Τα παιδιά σου, αλλά και όλοι οι υπόλοιποι συγγενείς, μπορούν να είναι υπερήφανοι για σένα. Θα παραμείνεις ένα ωραίο παράδειγμα για τον μικρό και τόσο μεγάλο τόπο μας. Ας είναι ελαφρύ το χώμα της λευκαδίτικης γης που θα σε σκεπάσει!

Σπύρος Βρεττός