Ο Δήμαρχος Βόρειας Κέρκυρας για την απώλεια του Κυριάκου Σφέτσα

Κυριάκος Σφέτσας: Η αιώνια επιστροφή ενός οικουμενικού αρχιτέκτονα της παγκόσμιας μουσικής.

Ο Δήμος Βόρειας Κέρκυρας υποκλίνεται στη μνήμη του Κυριάκου Σφέτσα, ενός οικουμενικού δημιουργού που σφράγισε τον πολιτισμικό ορίζοντα των Επτανήσων και της σύγχρονης Ελλάδας, υπερβαίνοντας τα όρια του τόπου και συνομιλώντας δημιουργικά με τον διεθνή μουσικό πολιτισμό.

Ο Κυριάκος Σφέτσας υπήρξε η ενσάρκωση της αθόρυβης δύναμης που γεννά διαχρονικό έργο. Με μια εντυπωσιακή πολυσυλλεκτικότητα, συνδύασε αριστοτεχνικά τη jazz, τη fusion και την ηλεκτρονική μουσική με τη λόγια γραφή, δημιουργώντας έναν συγκλονιστικό διάλογο ανάμεσα στις παραδόσεις. Υπήρξε η ιδανική γέφυρα μεταξύ παράδοσης και πρωτοπορίας, κατορθώνοντας να εντάξει ελληνικά στοιχεία σε σύγχρονες ενορχηστρώσεις, διατηρώντας ανέπαφη την ουσία τους και αναδεικνύοντας τη γόνιμη συνάντηση Ανατολής και Δύσης.

Από την πρωτοποριακή «Τρίτη Διαδρομή» και τη συμφωνική «Διπλοχρωμία», μέχρι την «Ιόνιο Λύρα» και το «Midnight Music», ο Κυριάκος Σφέτσας απέδειξε ότι η αληθινή τέχνη δεν γνωρίζει σύνορα. Η καλλιτεχνική του μεγαλοσύνη συμβάδιζε πάντα με μια σπάνια σεμνότητα, εκείνη που χαρακτηρίζει μόνο τους πραγματικά σπουδαίους. Με ανιδιοτελή διάθεση, ήθος και ευγένεια, στήριξε κάθε δημιουργική δράση που αναδείκνυε την πολιτιστική κληρονομιά, αποτελώντας πηγή έμπνευσης για τις νεότερες γενιές.

Για τον ίδιο, η δημιουργία ήταν μια «προγονική ροή», ένα δέντρο στο οποίο επιθυμούσε να είναι έστω «ένα φυλλαράκι του». Σήμερα, το Ιόνιο αναγνωρίζει πως ο Κυριάκος Σφέτσας υπήρξε ένας από τους πιο δυνατούς κλώνους αυτού του δέντρου, ένας δημιουργός που οραματίστηκε τη συνολική πνευματική «ανάπλαση» του τόπου.

Ο Δήμαρχος Βόρειας Κέρκυρας, κ. Γιώργος Μαχειμάρης, εκφράζει τα ειλικρινή του συλλυπητήρια στην οικογένεια του και στον αδελφό λαό της Λευκάδας, δηλώνοντας: «Σήμερα, το Ιόνιο σωπαίνει για να ακούσει τον απόηχο μιας παγκόσμιας ιδιοφυΐας που πορεύτηκε με σεμνότητα και αφοσίωση . Του ευχόμαστε καλό κατευόδιο σε εκείνη τη «βόλτα στα περιβόλια των νεανικών του χρόνων» που τόσο νοσταλγούσε, αγναντεύοντας το πέλαγος από τη Γύρα της Λευκάδας. Εκεί θα τον συναντούμε πάντα: Στην εσωτερική ακρόαση. Στη σιωπή που γεννά νόημα.

Στην τέχνη που δεν τελειώνει.» Αιωνία του η μνήμη.