Επιστολή διαμαρτυρίας για την επικινδυνότητα του μονοπατιού προς τον καταρράκτη Ράχης Νυδριού
Την άμεση παρέμβαση της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων, του Δήμου Λευκάδας και της Εισαγγελίας Λευκάδας για την αντιμετώπιση της επικινδυνότητας του μονοπατιού που οδηγεί στον καταρράκτη Δημοσάρη, στη Ράχη Νυδριού, ζητά με επιστολή του ο Νικόλαος Κολυβάς. Η επιστολή κοινοποιήθηκε, μεταξύ άλλων, και στα Λευκαδίτικα Νέα.
Ο συντάκτης της επιστολής χαρακτηρίζει το μονοπάτι «μονοπάτι του τρόμου», επισημαίνοντας ότι ο καταρράκτης Δημοσάρη αποτελεί έναν τόπο ιδιαίτερου φυσικού κάλλους, ο οποίος προσελκύει κάθε χρόνο χιλιάδες Έλληνες και ξένους επισκέπτες. Ωστόσο, όπως αναφέρει, το μονοπάτι διέρχεται ακριβώς κάτω από απόκρημνο πρανές, από το οποίο αποκολλώνται συνεχώς μικρές και μεγάλες πέτρες, με αποτέλεσμα η διέλευση να εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους.
Στην επιστολή γίνεται λόγος για σοβαρούς τραυματισμούς που έχουν σημειωθεί κατά καιρούς, ενώ γίνεται ιδιαίτερη αναφορά σε πρόσφατο περιστατικό, κατά το οποίο αλλοδαπή τουρίστρια τραυματίστηκε βαριά, νοσηλεύτηκε επί πολλές ημέρες σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας και, σύμφωνα με τον συντάκτη, σώθηκε «ως εκ θαύματος».
Ο Νικόλαος Κολυβάς ασκεί έντονη κριτική στους φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης, υποστηρίζοντας ότι διαχρονικά περιορίζονται στην τοποθέτηση προειδοποιητικής πινακίδας, σύμφωνα με την οποία η διέλευση γίνεται με ευθύνη των επισκεπτών, χωρίς να λαμβάνονται ουσιαστικά μέτρα προστασίας. Παρομοιάζει, μάλιστα, την πρακτική αυτή με την περίπτωση ενός επικίνδυνου δρόμου όπου, αντί να αποκατασταθούν οι λακκούβες, τοποθετείται απλώς μια πινακίδα που μεταθέτει την ευθύνη στους οδηγούς.
Όπως επισημαίνει, η ύπαρξη της σχετικής πινακίδας αποδεικνύει ότι οι αρμόδιες αρχές γνωρίζουν το πρόβλημα, γεγονός που, κατά την άποψή του, τις καθιστά ακόμη περισσότερο υπεύθυνες για την αντιμετώπισή του. «Ένας χώρος επικίνδυνος ή επισκευάζεται ή κλείνει», σημειώνει χαρακτηριστικά, απορρίπτοντας το επιχείρημα περί δυσκολίας εκτέλεσης των απαιτούμενων έργων.
Κλείνοντας την επιστολή του, ο συντάκτης προειδοποιεί ότι η επικινδυνότητα δεν μπορεί να γίνει «κανονικότητα», εκφράζοντας την ανησυχία του για το ενδεχόμενο απώλειας ανθρώπινης ζωής. Παράλληλα, ζητά την παρέμβαση της Εισαγγελίας, την οποία χαρακτηρίζει ως «την τελευταία νησίδα ελπίδας του πολίτη» σε τόσο σοβαρές περιπτώσεις.
