«Αφανείς εργάτες στη Νότιο Λευκάδα» (του Θαν. Μελά, δασκάλου)

Η Judith König (Ασπασία) στην τελευταία επίσκεψή της στη Λευκάδα

Με αφορμή την πρόσφατη ανακήρυξη του Φριτς Μπέργκερ (Ftitz Berger), ενός εκ των εθελοντών της αναπτυξιακής βοήθειας στο πλαίσιο του προγράμματος της Ελβετικής Χριστιανικής Κίνησης για την Ειρήνη στη Νότια Λευκάδα, παραθέτουμε ένα προφητικό κείμενο του Δασκάλου Θανάση Μελά που δημοσιεύτηκε το 1966 στην «Ιόνιο Ηχώ». (Το κείμενο μετατράπηκε στο μονοτονικό σύστημα, διατηρώντας την αρχική σύνταξη και ορθογραφία).

ΑΦΑΝΕΙΣ ΕΡΓΑΤΕΣ ΣΤΗ ΝΟΤΙΟ ΛΕΥΚΑΔΑ

Του ΘΑΝ. ΜΕΛΑ, Δασκάλου

Λέγονται και γράφονται πολλά για τη Λευκάδα κάθε φορά, που η προσοχή όλων των Ελλήνων, μα και των ξένων στρέφεται στ’ όμορφο νησί μου επ’ ευκαιρία των γιορτών «Λόγου και Τέχνης».

Μα γίνεται και κάτι άλλο στη Λευκάδα και συγκεκριμένα στο νότιο τμήμα της στα μεγάλα, μα και στα πιο μικρά κι’ απρόσιτα χωριά. Πρόκειται για την αθόρυβη, αλλά θετική εργασία που επιτελεί το κλιμάκιο της «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΕΙΡΗΝΗΣ», το οποίο από τέσσερα ήδη χρόνια βρίσκεται στο χωριό μου.

Ήταν άνοιξη του 1962, όταν η Ιουδήθ Κένιχ -Ασπασία την ξέρομε εδώ- δασκάλα από τη Βέρνη της Ελβετίας, έφτανε μαζί με την Ελισάβετ Έκκερ, νοσοκόμα από τη Γερμανία, στον Άγιο Πέτρο.

Κανένας δεν ήξερε τι ήθελαν, τι ζητούσαν, ποιος ήταν ο προορισμός τους.

Ο καιρός όμως το φανέρωσε!

Χωρίς βιασύνες κι’ επιπολαιότητες, χωρίς κομπασμούς και επιδείξεις, χωρίς υλική, μα και σχεδόν χωρίς ηθική αναγνώριση δουλεύουν ακούραστα!

Δεν μένουν μόνα τα δυο κορίτσια. Από τότε αρκετά μέλη της οργάνωσης αυτής ήρθαν και δούλεψαν και πάλι έφυγαν αφήνοντας πίσω τους ένα θαυμάσιο έργο και μια λαμπρή ανάμνηση.

Αρκετοί όμως έμειναν κι’ έτσι το γκρουπ μεγάλωσε και άπλωσε τους πλοκάμους της δραστηριότητάς του σ’ όλους τους τομείς της κοινωνικής και οικονομικής ζωής του τόπου.

Δάσκαλοι, νοσοκόμες, μηχανικοί και γεωπόνοι είναι οι δέκα νέοι και νέες, οι οποίοι αποτελούν το κλιμάκιο.

Η δραστηριότητά τους είναι πολύμορφη και ανάλογη με την ποικίλη και πλατιά μόρφωσή τους. Κάτοχοι δύο και τριών γλωσσών οι περισσότεροι δουλεύουν μ’ ένα σκοπό:

Να κάνουν τους ανθρώπους της περιοχής αυτάρκεις σε υλικά αγαθά, να τους ξυπνήσουν το ζήλο για δουλειά, να τους υποδείξουν τους αποδοτικότερους τρόπους ανυψώσεως του βιοτικού των επιπέδου μέσα στα γεωργοκτηνοτροφικά πλαίσια. Έτσι ασχολούνται όλημερίς με δεντροφυτεύσεις, με κατασκευή σταύλων, με επιδιόρθωση δρόμων, με συστηματική εκτροφή αγελάδων και μόσχων, προβάτων, πουλερικών, με την προβολή του Λευκαδίτικου κεντήματος και της ντόπιας χειροτεχνίας. Τέλος ενισχύουν υλικά και ηθικά κάθε δημιουργική πρωτοβουλία κοινοτική, ομαδική και ατομική.

Μεγάλη είναι η μέριμνά τους στους τομείς της κοινωνικής δραστηριότητας. Οι νοσοκόμες και κοινωνικοί λειτουργοί προσφέρουν πολλά από τις γνώσεις τους στις γυναίκες της υπαίθρου. Με αγάπη και κατανόηση σκύβουν πάνω στους δυστυχισμένους και με κάθε τρόπο προσπαθούν να απαλύνουν τον πόνο τους.

Καί στον πνευματικό τομέα πολλά προσφέρουν: προσπαθούν να εξυψώσουν πνευματικά και πολιτιστικά τους κατοίκους δημιουργώντας στο κάθε χωριό λαϊκές βιβλιοθήκες με βιβλία για μικρούς και μεγάλους. Χάρη δε στην υλική τους ενίσχυση και στις ενέργειές τους στις δημόσιες αρχές, λειτουργεί ο παιδικός σταθμός του χωριού μου.

Καταδεχτικοί και απλοί συνεργάζονται με κάθε άνθρωπο, που δείχνει κατανόηση για το βαρύ έργο που επιτελούν χωρίς και να υποχωρούν μπροστά στις αντιδράσεις τις οποίες οι κακόπιστοι προβάλλουν.

Δυστυχώς συμβαίνει κι’ αυτό το τελευταίο, όπως πάντα σε κάθε προοδευτική προσπάθεια. Έτσι, εκτός από τη δύσκολη εργασία που καθημερινά επιτελούν, έχουν να παλέψουν και με την κακοπιστία των ανθρώπων.

Όμως με βεβαιότητα πιστεύω πως δεν βρίσκεται μακριά ο χρόνος που το αθόρυβο έργο τους θα λάμψει διάφανο από τα αποτελέσματα, και οι δύσπιστοι θα γίνουν καλόπιστοι συνεργάτες στο ανθρωπιστικό έργο τους. Ένα έργο ολότελα Χριστιανικό που μεριάζει τα σύνορα, καταργεί τις διακρίσεις και βλέπει όλους τους ανθρώπους σα δημιουργήματα ενός Πλάστη, σαν παιδιά του ίδιου Πατέρα.

ΙΟΝΙΟΣ ΗΧΩ