Β. Βερροιώτης: «Μόνο η σταθερή αντίθεση στις ιδιωτικοποιήσεις μπορεί να προστατεύσει την παραλία στο Κάστρο» – «Ο κόσμος έχει ήδη απορρίψει τους πολιτικούς τυχοδιώκτες»
Η δευτερολογία του επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης Βαγγέλη Βερροιώτη στην συνεδρίαση της Δευτέρας 27 Ιουλίου του Δημοτικού Συμβουλίου Λευκάδας όπου επικαιροποιήθηκε ομόφωνα η αντίθεσή του σώματος στην παραχώρηση του Τουριστικού Περιπτέρου και των λουτρικών εγκαταστάσεων στη θέση «Κάστρο» Λευκάδας.
«Θα είμαι σύντομος μέσα στα όρια.
Λοιπόν, είχαμε πει εξ αρχής, από το 2020 που πρωτοκάναμε την συζήτηση με τα νέα δεδομένα, δηλαδή την οριστική ανάδειξη από το Δικαστήριο της Νόσιον, ότι το μόνο που μπορεί να διασφαλίσει την προστασία του χώρου είναι η σταθερή πολιτική εναντίωση σε κάθε μορφή ιδιωτικοποίησης.
Δηλαδή τη δημιουργία αντανακλαστικών και αντισωμάτων στην τοπική κοινωνία, στον κόσμο της Λευκάδας μέσα από τη συλλογική δραστηριότητα των σωματείων και των συλλόγων ενάντια στην πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων.
Έτσι κρατάμε σταθερά άμυνα και διεκδικούμε επιθετικά να ικανοποιηθούν οι ανάγκες μας και σε αυτό το ζήτημα.
Αυτό κάναμε και γι΄ αυτό βρισκόμαστε σήμερα εδώ πέρα, έχοντας σταματήσει σε ένα σημείο αυτή την πορεία της παραχώρησης.
Πάλι θα επενθυμίσουμε ότι η ιδιωτική πρωτοβουλία ειδικά στις σημερινές συνθήκες είναι καταστροφή για τη δημόσια περιουσία.
Γιατί με τους νόμους που υπηρετούν το καπιταλιστικό κέρδος τα πάντα είναι για αλλαγές χρήσης γης.
Αυτά έχουνε ψηφίσει.
Όπου βάλει λοιπόν το δάρειο ιδιώτης θα κάνει και ό,τι θέλει.
Έχει τα νομοθετικά εργαλεία στα χέρια του, έχει τους νόμους, να κάνει ό,τι θέλει.
Άρα ζητούμενο είναι και εμείς από τη μεριά μας να βάλουμε εμπόδια.
Γι΄ αυτό και όσοι μιλάνε για συνύπαρξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα ή φαντάζονται παραχωρήσεις με μέτρα κοροϊδεύουν ή δεν ξέρουν που βρίσκονται.
Το ίδιο θα λέγαμε και για όσους νομίζουν ή νόμιζαν ότι μια παραχώρηση σήμερα θα γίνει με τους όρους του 1990.
Όπως καταλαβαίνετε δεν ισχύει αυτό.
Μεγάλα κεφάλια, πολλά λεφτά, μπίζνες εκατομμυρίων δεν έχουν σχέση με αυτό που είχαμε στο νου μας, την παραχώρηση του τουριστικού περιπτέρου που είχε Μουτρούκαλης.
Το ζήτημα της παραλίας ως υψηλής προστασίας θέλω να πω ότι δεν μας εξασφαλίζει.
Είναι μια μικρή δικλίδα ασφαλείας, αλλά όπως βλέπετε οι αποφάσεις παίρνονται και οι αποφάσεις αναιρούνται.
Είδαμε, και το είπα και στην αρχική τοποθέτηση, τι έγινε με την αλλαγή στάσης της διεύθυνσης βυζαντινών και μεταβυζαντινών αρχαιοτήτων.
Είδαμε, κάποιοι το έχουμε παρακολουθήσει πολύ πιο καλά, τι έγινε με την υπάλληλο που πήγε να κάνει τη δουλειά της στον ΟΠΕΚΕΠΕ, που αντεμετώπισε τη λογική, πρόσεξε με ποιους πας να τα βάλεις γιατί θα το φας το κεφάλι σου.
Αυτό αντιμετωπίζουν όσοι προσπαθούν να κάνουν σωστά τη δουλειά τους.
Και έχει πολλά επεισόδια τέτοια αυτή η ιστορία.
Και με την υπηρεσία Φάρων.
Πώς άλλαξε γνώμη τελικά.
Και πώς βρέθηκε το παραθυράκι.
Γιατί, ως γνωστόν θα το πω ακόμα μία φορά, είμαστε με τη μαρξιστική άποψη πολλά λεφτά, μεγάλα κέρδη, μεγάλα εγκλήματα που το κεφάλαιο δεν θα διστάσει να κάνει.
Αυτός είναι και ο πυρήνας της δράσης μας τον προηγούμενο διάστημα.
Πρωτοστατώντας έτσι ώστε να πάρει πλατιά χαρακτηριστικά μέσα από την οργανωμένη δράση του κινήματος η λαϊκή αγανάκτηση και η λαϊκή δυσαρέσκεια.
Να φτάσει μέσα στις συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου, να αλλαχθούν κάτω από αυτή την πίεση οι αποφάσεις και να φτάσουμε σήμερα να συζητάμε πάλι για μια ακόμα φορά και με ευθύνη του Δημάρχου που δεν τις έχει υλοποιήσει, την ανάγκη υλοποίησής τους.
«Ο κόσμος έχει ήδη απορρίψει τους πολιτικούς τυχοδιώκτες»
Εγώ θα πω για ορισμένα πράγματα που ακουστήκανε.
Γιατί αρκετά νωρίτερα πήρε το λόγο εδώ πέρα ένας τον οποίον έχουμε χαρακτηρίσει επαγγελματία προβοκάτορα, τυχοδιώκτη και αντικομμουνιστή, ο οποίος νομίζει ότι εκφράζει κάτι πέρα από τον εαυτό του, κοροϊδεύοντας ότι δήθεν τον ενδιαφέρει η περιοχή του κάστρου, αλλά τελικά το μόνο που τον νοιάζει είναι να πιάσει στασίδι εδώ μέσα.
Να εξασφαλίσει και αυτός μία θέση στο Δημοτικό Συμβούλιο.
Από την άλλη, ήταν διατεθειμένος παλιότερα και με δημόσιες ανακοινώσεις να βγάλει στο σφυρί όλη την περιουσία του ΤΑΟΛ, που δήθεν νοιάστηκε, για να πουλήσει προστασία στο παλιό οινοποιείο.
Αυτός λοιπόν ο επαναστάτης του γλυκού νερού ήρθε να μας πει πώς υπερασπίζονται οι αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου.
Και πώς θα τις υπερασπιστεί όπως ήθελε να υπερασπιστεί και τις άλλες.
Παρακαλώντας τα δικαστήρια.
Γιατί τα δικαστήρια τα είπε πιο πολλές φορές από όσες επικαλέστηκε τις κινητοποιήσεις του λαού.
Ευτυχώς όμως, ο κόσμος καταλαβαίνει και αυτά τα πολιτικά υποκείμενα, τους ψεύτες και τους τυχοδιώκτες, τους έχει ξεράσει ήδη.
Και αυτό θα είναι πολύ μεγάλο όφελος για τον κόσμο που βρίσκεται στο δρόμο.
Και ένα τελευταίο και να τελειώσω.
Είμαι στο χρόνο μου.
Όταν μιλάει αυτός για το ΚΚΕ, πρώτα πρέπει να πλένει καλά το στόμα του με αυτά που πουλάει στο μαγαζί του.»







































































