Εξαιρετική η χθεσινοβραδυνή παράσταση του «Αχόρταγου» από τη Θεατρική Ομάδα του Πολιτιστικού Συλλόγου Νικιάνας «οι Σκάροι» – Φωτορεπορτάζ

Μετά το πέρας της χθεσινοβραδινής ημερίδας του Γενικού Νοσοκομείου Λευκάδας, στην αίθουσα εκδηλώσεων της Φιλαρμονικής, με θέμα «η σύγχρονη στρατηγική κατά του καρκίνου του μαστού και του τραχήλου της μήτρας», ακολούθησε, προς αποφόρτιση του κλίματος, όπως ειπώθηκε, που συνοδεύει εκ των πραγμάτων και άνευ ευθύνης βέβαια των ομιλητών ανάλογες διοργανώσεις που άπτονται της «μάστιγας του αιώνα», θεατρική παράσταση της θεατρικής ομάδας του Πολιτιστικού Συλλόγου Νικιάνας «οι Σκάροι».

Ο αείζωος κωμωδιογράφος Δημήτρης Ψαθάς, με ένα από τα πιο κλασικά του έργα, τον «Αχόρταγο», ήταν στο πρόγραμμα.

Πολυπληθές το ακροατήριο, έκδηλο το ενδιαφέρον των παρευρισκομένων που είχε να κάνει με την θεματολογία της ημερίδας, πολλοί ήταν αυτοί που παρέμειναν στις θέσεις τους να παρακολουθήσουν την παράσταση. Μεταξύ αυτών και εγώ. Για πρώτη φορά είδα το θεατρικό του συλλόγου σε αυτό το έργο. Ευχάριστη έκπληξη…

Καταπληκτικές ερμηνείες που θα ζήλευαν κατά διαστήματα επαγγελματίες του είδους, επικαιροποιημένος Ψαθάς, διάλογοι που έβγαιναν τις περισσότερες φορές αβίαστα από τα στόματα των ερασιτεχνών ηθοποιών, λες και είχαν πρωταγωνιστήσει στη ζωή στους αντίστοιχους ρόλους.

Ακούραστος και αγέραστος ο Φώντας, στο ρόλο του Εργοστασιάρχη, απορώ που συγκρατούσε όλους τους διαλόγους, αν και τον «πιάσαμε» να αυτοσχεδιάζει κάμποσες φορές -θέμα εμπειρίας βλέπετε από τη συμμετοχή του παλιότερα στα ερασιτεχνικά θεατρικά δρώμενα του χωριού μας- όπως στην περίπτωση της τρόικας, ο Ψαθάς μας έχει αφήσει χρόνους προ καιρού, σίγουρα δεν τους είχε προλάβει τους επάρατους τροϊκανούς.

Εξαιρετική η ερμηνεία του Μανώλη στο ρόλο του Χρήστου (Αχόρταγος), βρε Πανταζή δεν τον παρακινείς να γραφτεί σε καμιά σχολή ηθοποιίας, ποτέ δεν είναι αργά, το έχει το ταλέντο, φαίνεται… Προεξέχουσα η ερμηνεία της Γιάννας (σύζυγος εργοστασιάρχη), κάτι απ” τα παλιά μου θύμισε, δεν μου το βγάζει κανείς από το μυαλό, ότι κάτι γίνεται, πως είναι δυνατόν αλλιώς να χειρίζεται τόσο άψογα την τζογαδορίστικη ορολογία. Εξαιρετικές όμως, δεν θέλουμε να αδικήσουμε κανέναν, όλες οι άλλες ερμηνείες των παιδιών, για τις οποίες καταχειροκροτήθηκαν από το ακροατήριο.

Παραθέτουμε για την ιστορία τα ονόματά τους και τους αντίστοιχους ρόλους σε παρένθεση: Μανώλης Δουβίτσας (Αχόρταγος, Χρήστος) – Ξενοφώντας Δουβίτσας (Εργοστασιάρχης) – Καββαδά Ιωάννα (Σύζυγος εργοστασιάρχη) – Γεωργάκη Γιώτα (Κόρη εργοστασιάρχη-Λένα) – Μανωλίτση Νίκη (Κόρη εργοστασιάρχη-Ντίνα) – Μανωλίτσης Παναγιώτης (Γαμπρός εργοστασιάρχη) – Τσαρλή Ειρήνη (Υπάλληλος/Υπηρέτρια) – Σέρβου Κωνσταντίνα (Υπάλληλος) – Φραγγογιάννης Γιάννης (Γιατρός) – Βλάχος Κωνσταντίνος (Υπάλληλος) – Μακρή Χαρά (Υπάλληλος) – Μανωλίτση Θεοδώρα (Κλητήρας) – Βλάχου Σπυριδούλα (Υπηρέτρια).

Να δώσουμε τελειώνοντας ειλικρινή συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά, σε όλους τους συντελεστές της παράστασης. Θα ήταν κρίμα να «χαθεί» το έργο, ας κοιτάξουν εκεί οι ιθύνοντες να το προωθήσουν ώστε να το δει όσο το δυνατόν περισσότερος κόσμος. Ένα λιγουλάκι αρνητικό υπέπεσε στην αντίληψή μας: η μεγάλη διάρκεια της παράστασης. Δεν χρονομετρήσαμε όμως κιόλας, ίσως να ήταν και η ημερίδα ενωρίτερα και μας φάνηκε έτσι, αν πράγματι είναι έτσι,  καλό θα ήταν να κοπούν κάποιες δευτερεύουσες σκηνές σε βαθμό ώστε να μην κουράζεται ο θεατής.

Να αναφέρουμε τέλος ότι η οικοδέσποινα, κατά κάποιο τρόπο, της βραδιάς, η διοικήτρια του Γενικού Νοσοκομείου Λευκάδας κα. Μαριάνθη Μεσσήνη, απένειμε, μετά το πέρας της παράστασης, μαζί με τα εύσημα και τις ευχαριστίες της, μικρά δωράκια στους ερασιτέχνες ηθοποιούς. Και τέλος ότι οι φωτογραφίες, ενδεχόμενα να αδικούν, δεν είναι και της πιο καλής ποιότητας λόγω: της μηχανής που διαθέτουμε -που θα πάει δεν θα περάσει η κρίση (σε δέκα χρόνια λένε, ζήσε Μάη μου να φας… τριφύλλι… δηλαδή)-, αλλά και της απόστασης από την οποία έχουν ληφθεί.