Φίλιππος είναι το μικρό μου όνομα και Κολυβάς το επίθετο. Είμαι το προτελευταίο από τα πέντε συνολικά παιδιά του Γιώργου Κολυβά (Τσιρογιάννη) και της Αναστασίας (Τσίας) Κολυβά το γένος Νικολέτου Κολυβά (Καραΐσκου). Γεννήθηκα στο χωριό Κολυβάτα Λευκάδας, ένα μικρό ορεινό χωριό του Δ. Δ. Αλεξάνδρου, που είναι χτισμένο στους πρόποδες του δάσους των Σκάρων. Εκεί τέλειωσα και το Δημοτικό Σχολείο.

Είχα την τύχη να έχω σχεδόν και τα έξι χρόνια έναν καλό δάσκαλο. Ήταν αυστηρός, τηρουμένων των αναλογιών της εποχής εκείνης, αλλά έκανε καλά τη δουλειά του, που την είχε εκλάβει ως λειτούργημα, όπως μπορώ σήμερα να αξιολογήσω. Του οφείλω σίγουρα πολλά.

Μετά πήγα στη χώρα, στην πόλη δηλαδή της Λευκάδας, όπου και αποφοίτησα από το εξατάξιο Γυμνάσιο. Τα περισσότερα χρόνια εκεί τα πέρασα μέσα στην εφτάχρονη δικτατορία. Σκοταδισμός με λίγες φωτεινές εξαιρέσεις.

Μετά το Γυμνάσιο έφυγα για σπουδές στη Γερμανία. Τις τέλειωσα προς τα μέσα της δεκαετίας του ’80. Στη Γερμανία παρέμεινα συνολικά ως «αιωρούμενος» μετανάστης -ουδέν μονιμότερο του προσωρινού- καμιά τριανταριά χρόνια. Βρίσκομαι σήμερα τον περισσότερο καιρό στο χωριό Νικιάνα Λευκάδας.

Γι’ αυτό τον ιστότοπο

Πρόκειται για μια προσπάθεια που έχει ξεκινήσει εδώ και αρκετό καιρό τώρα. Από τις αρχές της δεκαετίας του 2000, όταν ήμουν ακόμη μετανάστης στη Γερμανία. Στη σημερινή της μορφή θα πρέπει να ‘ναι η πέμπτη στη σειρά ιστοσελίδα μου. Απ’ αυτόν τον ιστότοπο -www.kolivas.de- ξεκινήσαμε κάποτε εδώ επιστρέφουμε πάλι. Ο κύκλος δείχνει να κλείνει. Με πιο εξειδικευμένη θεματολογία τώρα. Προσαρμοσμένη και στον τίτλο: «Λευκαδίτικα Νέα». Ο σκοπός όμως πάντα ο ίδιος, η προβολή του μικρού πανέμορφου τόπου μας. Ένας ιστότοπος για το νησί μας, τη Λευκάδα. Με καθημερινά νέα. Μεταξύ άλλων και όσα προσπερνιούνται από τους κάθε λογής διαχειριστές της πληροφορίας, και σε τοπικό επίπεδο. Και άλλα όμως παλιά, ξεχασμένα στα συρτάρια της μνήμης, που μαζέψαμε εδώ κι εκεί, σε μια προσπάθεια εναντίωσης στην επιχειρούμενη εδώ και καιρό χειραγώγηση της συλλογικής μνήμης…