Αύριο, Κυριακή, η προβολή του ντοκιμαντέρ για το ΔΣΕ
Αύριο, Κυριακή 18 Δεκέμβρη, στις 5.00 το απόγευμα, στην αίθουσα του Εργατικού Κέντρου Λευκάδας, θα γίνει η προβολή του ιστορικού ντοκιμαντέρ για τα 70 χρόνια του ΔΣΕ με πρωτότυπο υλικό από το κινηματογραφικό συνεργείο του ΔΣΕ.
Μεγάλο τμήμα του ντοκιμαντέρ προέρχεται από φωτογραφικά και οπτικοακουστικά ντοκουμέντα που για πρώτη βλέπουν το φως της δημοσιότητας.
Η σκηνοθετική ομάδα δούλεψε με αρχεία του ΚΚΕ αλλά και κρατικά αρχεία, ενώ έκανε και γυρίσματα στα ίδια τα βουνά όπου ανέπτυξε τη δράση του ο ΔΣΕ. Για τη δημιουργία του ντοκιμαντέρ χρησιμοποιήθηκε πρωτότυπο υλικό από το κινηματογραφικό συνεργείο του ΔΣΕ, ηχητικά ντοκουμέντα της εποχής, αλλά και νεότερο υλικό και πλάνα σύγχρονα από τους χώρους δράσης του ΔΣΕ.
Η ταινία πιάνει το νήμα από τις μέρες της Απελευθέρωσης, τον ηρωικό Δεκέμβρη, την απαράδεκτη Συμφωνία της Βάρκιζας, την τρομοκρατία και τις αποφάσεις του ΚΚΕ. Τα πλάνα δένουν τη δράση του ΕΛΑΣ με το κίνημα στις πόλεις, την Ελεύθερη Ελλάδα, την απαράγραπτη προσφορά του ΚΚΕ, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι δεν έλυσε έγκαιρα το πρόβλημα της εξουσίας.
Πέρα από τη στρατιωτική δράση, το ντοκιμαντέρ στέκεται στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του ΔΣΕ ως προς την πρώτη εκείνη απόπειρα εγκατάστασης λαϊκής εξουσίας, με ειδικές αναφορές στη μόρφωση, την υγεία, τη δικαιοσύνη, την επιμελητεία, τον ειδικό ρόλο των γυναικών και της νεολαίας, διανθισμένα με μαρτυρίες μαχητών του ΔΣΕ, ενώ με γραφήματα και σύγχρονα πλάνα στα βουνά, δίνεται η κίνηση των στρατιωτικών δυνάμεων.
Θα είναι όμορφη αναφορά με ενδιαφέρον, για την ιστορία της χώρας και του ΔΣΕ και σαν μια αναγωγή των προσπαθειών ανθρώπων τα χρόνια αυτά και ιδιαίτερα των μαχητών του ΔΣΕ.
Αν υπάρχουν και κινηματογραφικές προσομειώσεις στην σημερινή εποχή στους τότε τόπους – όσο αυτό είναι δυνατό βέβαια ( πράγμα δύσκολο εν πολύς)- για την κίνηση του ΔΣΕ και ιδιαίτερα στον κυρίως χώρο δράσης του Δυτική Μακεδονία και βόρεια του Νομού Ιωαννίνων ( όλο το φάσμα από τον Νότιο Γράμμο ως τις Πρέσπες , είναι ακόμη ποιό ιστορικά ενδιαφέρον και για έναν πρόσθετο λόγο.
Και ο λόγος αυτός είναι και ότι ακόμη και σήμερα η αιφνιδιαστική στρατηγική κίνηση του ΔΣΕ τον Αύγουστο του 1948 να απεγκλωβίσει τις δυνάμεις του απ τον Γράμμο στο Βίτσι , μέσω των περασμάτων ακόμη στην όλη βιβλιογραφία ακόμα και την επίσημη της Ιστορίας Στρατού μένει αδιερεύνητη για τα περάσματα που χρησιμοποιήθηκαν.
Και εύκολα καταχωρείται η άποψη ότι χρησιμοποιήθηκε και πέρασμα από το Αλβανικό έδαφος, στο Ανατολικό σημείο στον Βόρειο Γράμμο που το Αλβανικό σύνορο εισέρχεται στο Ελληνικό έδαφος ( Μονόπυλο- Καλή Βρύση – Διποταμιά- Κομνηνάδες.
Αντίθετα και από όσες μαρτυρίες μαχητών του ΔΣΕ υπάρχουν για κάποια χρόνια, δεν έγινε ευκρινές αν χρησιμοποιήθηκε το Αλβανικό τότε συνοριακά έδαφος , αλλά τα περάσματα μέσα στο Ελληνικό έδαφος.
Ασφαλώς και το όλο εγχείρημα της πλήρους αποτύπωσης του δρομολογίου του στρατηγικού αυτού αιφνιδιαστικού ελιγμού του ΔΣΕ, δεν είναι εύκολο λόγω και των διαφόρων περασμάτων που χρησιμοποιήθηκαν στο δρομολόγιο των φαλάγγων του ΔΣΕ.
Αλλά και η εκ των υστέρων αναφορά κάποιων εκ της στ Ελληνικής στρατιωτικής ηγεσίας, ότι είχαν περίπου υποψιαστεί από πρίν την δυνατότητα διαφυγής των μαχητών του ΔΣΕ, μοιάζει έωλη , διότι δεν λήφθηκε κανένα μέτρο υπερφαλάγγισης του ΔΣΕ, από τα εδάφη προς υποψία διαφυγής.
Ακόμη και το ότι το 1948 η Αμερικανική βοήθεια με την χρήση αερπορίας και βομβών ναπάλμ ( 20/06/1948 για πρώτη φορά η χρήση βομβών ναπάλμ ΣΤΟΝ Ελληνικό εμφύλιο) και γενικά μια κάπως υπερφλίαλη Αμερικανική εκτίμηση, ότι μπορούσε να εξουθενωθεί ο ΔΣΕ άμεσα, ίσως δεν προσάρμοσε τα επιτελικά σχέδια του Εθνικού Στρατού να προσαρμοστούν και στο ενδεχόμενο διαφυγής των μαχητής του ΔΣΕ.
Μια ακόμη ενδιαφέρουσα πληροφορία θα ήταν να καταγραφούν τα δρομολόγια προσομειώτικά στο σήμερα, των δρομολογίων που ακολούθησαν το τέλος Αυγούστου του 1949, οι μαχητές του ΔΣΕ για το πέρασμα των στο Αλβανικό έδαφος ( πέρασμα Μπάρα δυτικά του σημερινού χωριού Γοργοπόταμος ( Τούρνοβο Κονίτσης) , Κάμενικ ή απ αλλού.
Ασφαλώς και οι παραπάνω ορεινές αυτές περιοχές, βουνά και περάσματα θάναι απροσπέλαστα και απ την βλάστηση ή γυμνά δύσβατα απ ένα σημείο και πάνω και μια κάπως ακριβή αποτύπωση, δεν είναι εύκολη γιατί δεν υπάρχουν πλέον ηλικιακά και οι ζωντανές μνήμες και υποδείξεις.
Η αποχώρηση των μαχητών τα τέλη Αυγούστου του 1949 στο Αλβανικό έδαφος μετά την ήττα του ΔΣΕ, συνοδευόνταν από αρκετή στεναχώρια και πίκρα για το ατελέσφορο της προσπάθειας των ως νέοι άνθρωποι ιδιαίτερα, που πέρα από άλλους ψυχροπολεμικούς της εποχής υπολογισμούς, γιατί όπως εκφράστηκε μαχητής του τότε ΔΣΕ που χρόνια αργότερα γύρισε στην Ελλάδα για κάποιο διάστημα, αλλά τελικά δεν επαναπατρίστηκε γιατί ήταν Τσεχοσλοβάκος πλέον πολίτης και ρεαλιστικά ζούσε πλέον εκεί: »τελικά τότε εμείς αγωνιζόμαστε σε δύσκολες συνθήκες για μια καλύτερη χώρα».
Οποιαδήποτε προσπάθεια γίνεται απ όπου και να γίνεται για να φωτιστούν τα πραγματικά της εποχής συμβάντα και ανά τόπο είναι μια συμβολή στην ιστορική αυτογνωσία της χώρας.
Και είναι θετικό που το κκε και οι ερευνητές του προχωρούν στην ιστορική αυτή έρευνα. Όπως είναι και θετικό ότι και διάφορες πανεπιστημιακές σχολές ή ανεξάρτητοι ερευνητές , ασχολούνται τελευταία σε επίπεδο εκπόνησης διδακτορικών μελετών για την ιστορική καταγραφή των τοπικών γεγονότων της ιστορικής διαδρομής. Με μια επισήμανση , ότι αυτή η Πανεπιστημιακή έρευνα να μην είναι και τόσο επιδοτουμένως προκατειλημένη.
Γιατί πολλά περίεργα πανεπιστημιακά δήθεν ιστορικά αποφαντικά κυκλοφορούν τελευταία κάτω από γοητεία των μονεταριστικών θεσμίσεων.!!!