Κείμενο του πανεπιστημιακού-συγγραφέα Σπ. Τζόκα με αφορμή δηλώσεις του σκηνοθέτη της ταινίας «Καποδίστριας»

«Μήπως οι κομμουνιστές δολοφόνησαν τον Καποδίστρια», αυτό τον τίτλο έχει το κείμενο του πανεπιστημιακού-συγγραφέα Σπύρου Τζόκα με αφορμή δηλώσεις που έχει κάνει ο σκηνοθέτης της ταινίας «Καποδίστριας» Γιάννης Σμαραγδής.

Γράφει ο Σπ. Τζόκας:

«Μήπως οι κομμουνιστές δολοφόνησαν τον Καποδίστρια. Ενδεχομένως πρέπει και αυτή η πλευρά να διερευνηθεί. Δεν γνωρίζω σε ποιους αριστερούς απευθύνεται ο κύριος Σμαραγδής με τις απρέπειες του, αλλά σίγουρα θυμίζει άλλες εποχές, άλλες καταστάσεις, όταν όλα τα δεινά του κόσμου αυτού αποδίδονταν στους κομμουνιστές. Τι λέει λοιπόν ο κύριος Σμαραγδής για όσους τόλμησαν ή τολμούν να κάνουν κριτική στην ταινία του ή ρε αδελφέ και να μην τους αρέσει; Απίστευτα πράγματα.

Διαβάστε: «Δεν γουστάρουν την ταινία για πολλούς λόγους. Ο πρώτος λόγος και ο πιο σοβαρός είναι ότι υπήρξα αριστερός και έφυγα. Όταν το κάνεις αυτό, γίνεσαι προδότης. Αντιμετωπίζομαι ως εχθρός. Οι αριστεροί είναι ενάντια στην πατρίδα, ενάντια στα σύνορα και κυρίως είναι ενάντια στη θρησκεία, δεν πιστεύουν στον Θεό. Αυτή είναι η αριστερή θεωρία. Εγώ πιστεύω τα τελείως αντίθετα. Αυτό το κλίμα είναι η αριστερά. Και το κάνουν τώρα, που είναι λάθος τους και θα τους γυρίσει εναντίον τους. Δεν θέλουν να το πιστέψουν ότι έχει συμβεί. Όπως δεν ήθελαν να πιστέψουν και βοήθησαν να μη γίνει η ταινία, τώρα συνεχίζουν ακόμα πιστεύοντας ότι θα την αλλοιώσουν. Η ταινία αυτή είναι άτρωτη. Φαίνεται το μέσα τους πρόσωπο με αυτό που κάνουν»…

Συμπέρασμα: Είναι δολιοφθορείς, απάτριδες και άθρησκοι όσοι έχουν το θράσος να κριτικάρουν αρνητικά την ταινία του ή στην καλύτερη περίπτωση καταφέρονται προσωπικά κατά του εν λόγου κυρίου γιατί αποχώρησε από την αριστερά και τους άφησε ανεξίτηλα τραύματα!!!! Τι να πει κανείς. Παραφράζοντας κάπως θα έλεγα ότι το γαρ πολύ της έπαρσης γεννά παραφροσύνη. Πως αλλιώς να το πεις όταν ο δημοκράτης Σμαραγδής δεν αναγνωρίζει το δικαίωμα στους ανθρώπους (αριστερούς, δεξιούς, κεντρώους, απολίτικους και πολιτικοποιημένους) να τους αρέσει ή να μην τους αρέσει μια ταινία, μια θεατρική παράσταση, ένα τραγούδι ή ένας πίνακας.

Ίσως δεν θα έπρεπε κάποιος να ασχοληθεί με αυτό το παραλήρημα γιατί και η γελοιότητα της εθνικοφροσύνης έχει κάποια όρια, αλλά νομίζω ότι πρέπει να υπάρξουν κάποιες πινελιές σοβαρότητας. Δεν μιλώ για την ταινία, αν είναι καλή ή κακή ούτε προτίθεμαι να αντιδικήσω για αυτό. Είναι μιας άλλης τάξεως κουβέντα και δεν θα υπεισέλθω σε αυτήν. Αυτό που αναδεικνύεται από τα λόγια του σκηνοθέτη είναι η έλλειψη σεβασμού αφενός στην όποια αντίθετη άποψη και, κυρίως, η στοχοποίηση της και η κατάταξη της».

(902.gr)