Την ίδρυση πολιτικού κόμματος με την ονομασία «Ξεκινάμε για την Ελπίδα» ανακοίνωσε σήμερα η Μ. Καρυστιανού

Πηγή: Eurokinissi

Την ίδρυση πολιτικού κόμματος με την ονομασία «Ξεκινάμε για την Ελπίδα» ανακοίνωσε σήμερα η Μ. Καρυστιανού, με τις πρώτες – γενικόλογες – θέσεις να επιβεβαιώνουν ότι τίποτα το νέο δεν έχει να ελπίζει ο λαός από τα αναχώματα που στήνονται στα πλαίσια της αναμόρφωσης του αστικού πολιτικού συστήματος και με στόχο – με προμετωπίδα τη δήθεν «κάθαρση» του σάπιου συστήματος που οδηγεί τον λαό στα καθημερινά «Τέμπη» – αυτό «να φορέσει τα ρούχα του αλλιώς», κρατώντας την λαϊκή δυσαρέσκεια που εκφράστηκε με πρωτοφανή μαζικότητα και ταξικά χαρακτηριστικά το προηγούμενο διάστημα, «εντός των τειχών».

Αρκεί μόνο μια προσεκτική ανάγνωση των όποιων θέσεων προβάλλονται με αρκετή δόση «δημιουργικής ασάφειας» στην επίσημη ιστοσελίδα του φορέα, για να αποκαλυφθεί το γνώριμο και άκρως επικίνδυνο ιδεολόγημα του «ακομμάτιστου» και του «ανεξάρτητου κινήματος πολιτών». Πρόκειται για μια παλιά, δοκιμασμένη συνταγή του αστικού πολιτικού συστήματος, στην προσπάθεια να παρουσιαστεί η οργανωμένη πολιτική δράση ως «παρωχημένο», προκειμένου να αντικατασταθεί από τη δήθεν «καθαρότητα» και τον «μεσσιανισμό» μεμονωμένων προσώπων. Αποπολιτικοποίηση που κάθε άλλο από αθώα είναι, αλλά αντίθετα στοχεύει στον αφοπλισμό του εργατικού – λαϊκού κινήματος και στην απομάκρυνσή του από την αναζήτηση των πραγματικών ενόχων για τα σημερινά δεινά.

Η ιστοσελίδα του νέου φορέα επιχειρεί μάλιστα να καπηλευτεί τις μεγαλειώδεις λαϊκές συγκεντρώσεις, μιλώντας περί «λαϊκής υπόδειξης», ενώ την ίδια στιγμή προσπαθεί με γενικόλογες αναφορές περί «υπαρξιακών απειλών» να καλλιεργήσει την ιδέα των «εθνικών» στόχων, να αποκρύψει την αμείλικτη ταξική πραγματικότητα, πως το έγκλημα στα Τέμπη δεν ήταν αποτέλεσμα κάποιας τυχαίας «διαφθοράς» ή γενικά της «παθογένειας ενός ολόκληρου κράτους» και της «ανικανότητας» ορισμένων προσώπων, αλλά το νομοτελειακό αποτέλεσμα της εγκληματικής πολιτικής του κέρδους, της στρατηγικής της ΕΕ για την «απελευθέρωση» των μεταφορών και του τεμαχισμού του σιδηροδρόμου που θυσιάζει την ασφάλεια στον βωμό της κερδοφορίας των μονοπωλιακών ομίλων, που υπηρετεί το αστικό κράτος και όλες οι κυβερνήσεις.

Το ίδιο «αόριστα» και αταξικά, παρουσιάζονται και όλα τα υπόλοιπα γενικόλογα συνθήματα περί «δικαιοσύνης», «διαφάνειας», «δημοκρατίας» και «ανεξαρτησίας», πίσω από τα οποία επιχειρείται ο λαός να δηλώσει πίστη στην αστική νομιμότητα και στους θεσμούς της ΕΕ που γέννησαν το έγκλημα, να μην αμφισβητεί ούτε στο ελάχιστο το κυνήγι του κέρδους και να αφήνει στο απυρόβλητο τον πραγματικό ένοχο που δεν είναι άλλος από το κεφάλαιο και το κράτος του.

Ομως ο λαός έχει πλέον την πείρα να αναγνωρίζει αυτές τις κινήσεις, που διαχρονικά αξιοποιούνται για να μείνει άθικτη η εγκληματική πολιτική του κέρδους πίσω από νέα «προσωπεία» που τα επιστρατεύει στα «ζόρια» ως τις νέες «κομματικές εφεδρείες».

(902.gr)