Πολεμικές … σπονδές στο «εθνικό συμφέρον»

Πηγή: Eurokinissi

Με απόφαση της κυβέρνησης βρίσκονται ήδη στην Κύπρο δύο ζεύγη μαχητικών αεροσκαφών F-16, ενώ αναμένονταν και δύο φρεγάτες του Πολεμικού Ναυτικού. Τα πρωτοσέλιδα των αστικών εφημερίδων ανταγωνίζονται για τον πιο πομπώδη τίτλο: «Ασπίδα στην Κύπρο εν μέσω θύελλας», «SOS – Λευκωσία καλεί Αθήνα», «Ελληνικές φρεγάτες και F-16 για την άμυνα της μεγαλονήσου». Μια από αυτές το έφτασε στο τέρμα, ανακαλύπτοντας «κινδύνους και ευκαιρίες για τον Ελληνισμό» από την ανάδειξή του σε «στρατηγικό βάθος του Ισραήλ».

Φτιάχνουν κλίμα «εθνικής ομοψυχίας» και την εικόνα κάποιου «εθνικού κορμού», για να γίνει αποδεκτή από τον λαό η πιο βαθιά εμπλοκή της χώρας στη φωτιά του ιμπεριαλιστικού πολέμου. Μέχρι και τον αρχαίο Κίμωνα θυμήθηκαν ορισμένοι, παραλληλίζοντας την ομώνυμη (και πανάκριβη) φρεγάτα με τον Αθηναίο στρατηγό που το 450 π.Χ. έπλευσε στην Κύπρο, με 200 τριήρεις της Αθηναϊκής Συμμαχίας, για να εκδιώξει τους Πέρσες και να αποκαταστήσει την αθηναϊκή κυριαρχία στην ανατολική Μεσόγειο! Τέτοια ύψη άγγιξε η εθνική υπερηφάνεια για τη ΝΑΤΟική αποστολή φύλαξης των βρετανικών βάσεων στην Κύπρο, που αποτελούν ορμητήρια πολέμου και κρίκους εμπλοκής του νησιού στο ιμπεριαλιστικό μακελειό της Μέσης Ανατολής.

* * *

Η Ελλάδα συμμετέχει ενεργά στα σχέδια μετατροπής της Κύπρου σε «αβύθιστο αεροπλανοφόρο» για τα συμφέροντα των ΗΠΑ, της Βρετανίας και των συμμάχων τους. Αυτή είναι η «ασφάλεια» που εγγυάται η ραγδαία ΝΑΤΟποίηση της Κύπρου, όπου τα τελευταία χρόνια προχωρά η δημιουργία στρατιωτικών βάσεων των ΗΠΑ, μετά το κέντρο CYCLOPS, που εγκαινίασαν Λευκωσία και Ουάσιγκτον το 2022. Είναι μάλιστα αποκαλυπτικό το γεγονός ότι ο αρχηγός της Εθνικής Φρουράς βρισκόταν στην έδρα του 5ου Στόλου των ΗΠΑ στο Μπαχρέιν, λίγες μέρες πριν αυτή γίνει στόχος των ιρανικών αντιποίνων. Αυτά είναι τα πραγματικά δεδομένα πίσω από τις «εθνικοπατριωτικές» κορόνες της αστικής τάξης, της κυβέρνησης και όλων των κομμάτων της.

Οι ελληνικές φρεγάτες επιχειρούν στην κόλαση του πολέμου για την προστασία των βρετανικών βάσεων Ακρωτηρίου – Δεκέλειας, που χρησιμοποιήθηκαν σε προηγούμενες φάσεις για επιθέσεις στη Μέση Ανατολή και το ίδιο θα συμβεί και τώρα, όσο κλιμακώνεται ο πόλεμος στην περιοχή. Οπως είπε και ο Βρετανός πρωθυπουργός, αυτό που προέχει είναι η «συλλογική αυτοάμυνα μακροχρόνιων φίλων και συμμάχων»… Η επίκληση του «εθνικού καθήκοντος» καλεί τον λαό να στοιχηθεί πίσω από επιλογές που εχθρεύονται τα δικά του συμφέροντα επειδή υπηρετούν τις επιδιώξεις της αστικής τάξης και των συμμαχιών της. Τέτοια είναι η αξιοποίηση υπερσύγχρονων όπλων, όπως η φρεγάτα «Κίμων», για την προβολή ισχύος της ελληνικής αστικής τάξης στη νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ, ανταγωνιστικά μάλιστα προς τη ΝΑΤΟική σύμμαχο Τουρκία, για να αναβαθμίζεται ο ρόλος της στη μοιρασιά της ιμπεριαλιστικής λείας.

* * *

Όσο για εκείνους που θυμήθηκαν ξαφνικά το …«Ενιαίο Αμυντικό Δόγμα» Ελλάδας – Κύπρου, είναι να απορεί κανείς με την ευρηματικότητά τους όταν χρειάζεται να υπερασπιστούν με σθένος την πολιτική της βαθύτερης πολεμικής εμπλοκής. Θυμίζουμε ότι σε άλλη ιστορική περίοδο, το «πλαίσιο αμυντικής συνεργασίας» που υιοθέτησε το ΠΑΣΟΚ (1993) προβαλλόταν ως αποτρεπτικό απέναντι στις τούρκικες δυνάμεις κατοχής. Η μετεξέλιξη του σε ένα αμιγώς ευρωατλαντικό δόγμα ήρθε με την είσοδο της Κύπρου στην ΕΕ και τη Συνθήκη της Λισαβόνας το 2007, που καθιέρωσε τη Μόνιμη Διαρθρωμένη Συνεργασία (Permanent Structured Cooperation – PESCO) της ΕΕ. Σ΄ αυτήν συμμετέχουν σήμερα 26 από τα 27 κράτη – μέλη της ΕΕ και προβλέπει αναβάθμιση της στρατιωτικής συνεργασίας μεταξύ τους. Το «ενιαίο αμυντικό δόγμα Ελλάδας – Κύπρου» – που ξέθαψαν κάποιοι ως μανδύα στην ευρωατλαντική αποστολή – έπαψε να αναφέρεται ακόμα κι ως όρος από το 2011…

Είναι άλλωστε αποκαλυπτικό ότι στρατιωτική συνδρομή στην Κύπρο στέλνεται – εκτός Ελλάδας – από την Ιταλία και τη Γερμανία, μετά από αίτημα της κυπριακής κυβέρνησης, για τους ίδιους ακριβώς λόγους. Ας αφήσουν λοιπόν η κυβέρνηση και οι άλλοι τις πολεμικές …σπονδές στο εθνικό συμφέρον και στην «προστασία του ελληνισμού», που αξιοποιήθηκαν και άλλες φορές στο παρελθόν για να μπλέξουν τον λαό σε μεγάλες περιπέτειες και καταστροφές, όπως η Μικρασιατική Εκστρατεία, ή προηγουμένως η συμμετοχή στο διεθνές εκστρατευτικό σώμα που πήγε να συντρίψει την Επανάσταση των Μπολσεβίκων. Καμία «εθνική γραμμή» δεν υπάρχει στον δρόμο προς το μακελειό. Ο πόλεμος των ιμπεριαλιστών δεν είναι πόλεμος του λαού. Δεν είναι μονόδρομος η υπνοβασία προς τον όλεθρο. Συμφέρον του λαού είναι να δυναμώσει παντού η πάλη ενάντια στις αιτίες και τους πραγματικούς ενόχους για τον ιμπεριαλιστικό όλεθρο.

(Αναδημοσίευση του άρθρου από την στήλη «Αποκαλυπτικά» του «Ριζοσπάστη»)