Η «Βρύση του Παύλου» στη Νικιάνα και το ερώτημα για την ποιότητα του νερού

Έντεκα στον αριθμό ήταν οι βρύσες (πηγές) που λειτουργούσαν κάποτε στην ευρύτερη περιοχή της Κοινότητας Αλεξάνδρου: Κανάλι (Μαυρογιαννάτα), Φτελιά (Κολυβάτα), Μποϊτός (Νικιάνα), Κεραμιδάκι (Νικιάνα), Πασά (όρια Περιγιαλίου-Νικιάνας), του Παύλου (Νικιάνα), Μαγεμένου (Νικιάνα), Κάλπενος (Νικιάνα), Φραξί (Νικιάνα), Μιτσιβάλι και Γαλάτι (Νικιάνα). Οι βρύσες αυτές καθαρίζονταν ανά διαστήματα, πιθανότατα και με προσωπική εργασία των κατοίκων, αποτελώντας σημαντικές πηγές νερού για την τοπική κοινωνία.

Η «Βρύση του Παύλου» βρίσκεται στα δεξιά του δρόμου που ξεκινά από τη Νικιάνα και οδηγεί στο Μοναστήρι των Αγίων Πατέρων. Η τοπική παράδοση συνδέει τη βρύση με την ίδρυση της Μονής, καθώς, σύμφωνα με τη διήγηση, ο Παύλος ήταν ένας από τους τρεις Πατέρες που συμμετείχαν στην Α΄ Οικουμενική Σύνοδο στη Νίκαια της Μικράς Ασίας το 325 μ.Χ. Στη Σύνοδο εκείνη είχε λάβει μέρος και ο τότε επίσκοπος Λευκάδος Αγάθαρχος και, κατά την παράδοση, μετά την επιστροφή τους ιδρύθηκε η Μονή.

Φέτος, λόγω των έντονων βροχοπτώσεων, η βρύση τρέχει άφθονο νερό, το οποίο καταλήγει στο παρακείμενο ρέμα. Για πολλά χρόνια η συγκεκριμένη πηγή ξεδίψασε πλήθος ανθρώπων, καθώς αποτελούσε πέρασμα για τους κατοίκους του Αλέξανδρου και όχι μόνο από και προς τη Νικιάνα. Ακόμη και σήμερα είναι εύκολα προσβάσιμη σε κάθε περαστικό ή περιπατητή.

Πριν από λίγα χρόνια είχε τοποθετηθεί στον τοίχο της βρύσης πινακίδα που ανέφερε ότι το νερό δεν είναι πόσιμο. Η πινακίδα αυτή πλέον δεν υπάρχει και εύλογα τίθεται το ερώτημα προς τη δημοτική Αρχή: έχει ελεγχθεί πρόσφατα η ποιότητα του νερού; Και εφόσον εξακολουθεί να μην είναι κατάλληλο για πόση, γιατί αυτό δεν γνωστοποιείται ώστε να το γνωρίζουν τόσο οι κάτοικοι όσο και οι επισκέπτες της περιοχής;

Ίσως για κάποιους να θεωρούνται «ψιλά γράμματα». Πλέον τίποτα δεν μας ξενίζει.. Όμως πρόκειται για ζήτημα που αφορά άμεσα τη δημόσια υγεία και ασφάλεια.