«Του κόσμου οι λαοί» ζωντανά στη Λευκάδα

Μια εκπληκτική αντιπολεμική συναυλία με το μουσικό συγκρότημα «Κοινοί Θνητοί» πραγματοποιήθηκε το βράδυ του Σαββάτου 21 Μαρτίου στην πόλη της Λευκάδας, στο «Πάνθεον». Όσοι παραβρέθηκαν θα τη θυμούνται για χρόνια — από εκείνες τις στιγμές που θα λες: «ήμουν κι εγώ εκεί».

Ο χώρος σείστηκε από παλμό και ενέργεια, με ιδιαίτερα αισθητή την παρουσία της νεολαίας, που έδωσε τον δικό της τόνο. Με τα χέρια ψηλά συνόδευαν τους μουσικούς σε κάθε κομμάτι, ενώ κανείς δεν έμεινε αμέτοχος. Ανάμεσα στα τραγούδια ακούγονταν αντιφασιστικά και αντιρατσιστικά συνθήματα, μετατρέποντας τη συναυλία σε μια δυνατή συλλογική έκφραση ενάντια στον πόλεμο και τον φασισμό.

Τη συναυλία διοργάνωσαν το Εργατικό Κέντρο Λευκάδας-Βόνιτσας και η Επιτροπή Ειρήνης Λευκάδας. Μια βραδιά μουσικής, μηνυμάτων και συμμετοχής.

Ακούστε ζωντανά από τη συναυλία το τραγούδι ‘Του κόσμου οι Λαοί’:

Έχει αίμα το Adidas το καινούριο που φοράω
Και το κινητό στη θήκη που στο χέρι μου κρατάω
Έχει κόπο και ιδρώτα το πουκάμισο τ΄ Armani
Και κουβάλημα οι σπόροι στου καφέ μου το χαρμάνι
Έχει πόνο και φοβέρες κάθε κουταλιά Nutella
Και το δέρμα που χρειάστηκε στης μπάλας μου την γκέλα
Έχει δάκρυα ο κάθε κόμπος που ΄χω στο χαλί μου
Και το τζόκεϊ που με μαγκιά φοράει η κεφαλή μου
Γιατί όλα όσα είπα της ζωής μου προϊόντα
Μου τ΄ αφήσαν οι δικοί μου ή τ΄ αγόρασα από σπόντα
Τα δουλέψανε παιδιά που ΄ναι γεννημένα δούλοι
Μεροφάι, μεροδούλι, κι εμείς παίζουμε κρυφτούλι
Τυνησία και Σουδάν, Μαλαισία, Πακιστάν
Και δεκάδες χώρες που τα πιτσιρίκια δε θα φαν
Για να έχω εγώ μπουφάν με υπογραφή της Nike
Μπας και δώσει ο Θεός και μου κάνουν κάνα like

Όταν έβγαινα να παίξω στην αλάνα με την μπάλα
Κάποιες οικογένειες δεν είχαν να πάρουν γάλα
Όταν άφηνα χαρταετό στον ουρανό ν΄ ανέβει
Κάποιοι άφηναν το παιδί τους μοναχό να ζητιανεύει
Όταν μου ΄λεγε η γιαγιά μου κάθε βράδυ παραμύθια
Σκότωναν αθώες ψυχές, άλλωστε έτσι από συνήθεια
Όταν μου ΄φερνε η νονά μου τη λαμπάδα και παιχνίδια
Συνομήλικοί μου ψάχναν την τροφή τους στα σκουπίδια
Όταν έβλεπα μικρός τον «Χοντρό» και τον «Λιγνό»
Βάζαν σκλάβους να δουλεύουν στα ορυχεία του Κονγκό
Όταν οι γονείς μου μ΄ είχαν όλο αγκαλιές και χάδια
Χαρτομάντιλα πουλούσαν και λουλούδια στα φανάρια
Ό,τι φόρεσα ως τώρα Nike, Puma ή σπορτέξ
Τα ΄χουν φτιάξει διά της βίας, στην Ασία, στο Μπαγκλαντές
Όσα λόγια και να πω, όσους στίχους και να γράψω
Στράφι θα πάνε κι αυτοί αν τον κόσμο δεν αλλάξω

Σε αυτή την μηχανή, του κόσμου οι λαοί
αντί για λάδι καίνε ανθρώπου αίμα
μα αλλάζουν οι καιροί και θα έρθει και η στιγμή
και ο δούλους θα είναι αυτός που βάζει στέμμα

Όταν έπαιζα μικρός με το πρώτο το Nintendo
στην Ινδία οι ανήλικοι κουβάλαγαν τσιμέντο
όταν έφτιαχνα το δέντρο με φωτάκια και στολίδια
τα παιδιά στην Βραζιλία ψάχναν μέσα στα σκουπίδια
Όταν έκανα ποδήλατο στο δρόμο τα απογεύματα
συνομήλικους στην Κίνα τους σκοτώναν για μοσχεύματα
κοκκίνιζα σαν κοίταζα της τάξης τα κορίτσια
ενώ στην Ινδονησία τα πουλούσανε για βίτσια
Όταν έβλεπα τον Αλαντίν στην Disney με το τζίνι
τα αδέλφια μου γαζώνανε κάτω στην Παλαιστίνη
μα σε ευχαριστώ Θεέ, που έχω και έναν ΟΗΕ
και να ενδιαφερθώ για αυτά δεν χρειάστηκε ποτέ
Να είναι καλά και το ΝΑΤΟ και οι Ηνωμένες Πολιτείες
της θρησκείας το αδελφάτο, όλες τις παιδεραστίες
μα όμως πάνω από όλα τα άλλα, στου μεγάλου μας τη σάλα
δεν θα είχες την κουτάλα, αν δεν ήσουν καπιτάλα

Και το σύστημα ρολόι που ρυθμίστηκε να τρώει
την εργατική την τάξη που όλα αυτή τα έχει παράξει
μα άντε να το καταλάβει και μετά ποιος θα προλάβει
από το κύμα να γλυτώσει και πανί να ανασηκώσει

Στο σχολείο ως αριστούχος να κρατάω την σημαία
ήμουν από άλλη χώρα και δεν με έκανες παρέα
με έχεις σκοτώσει στο Ιράκ, στο Βιετνάμ, στην Παλαιστίνη
εγώ αγέννητο μωρό και δεν είχα καν ευθύνη
Μου είχες βγάλει τα όργανα μου,
μπας και πάρεις τα λεφτά σου
για να ζήσουν παραπάνω λίγο τα αφεντικά σου
με είχες σκλάβο στο παζάρι και με πούλαγες φαντάσου
θα γυρίσει ο τροχός και θα ΄ρθει και η σειρά σου
μέσα σ΄ αυτήν την μηχανή αν ενωθούμε όλοι μαζί
και χαράξουμε αντίθετη πορεία στο γρανάζι
ένα θα γίνω εγώ και εσύ και θα έρθει εκείνη η στιγμή
όπου αλλάζουν οι καιροί και σίγουρα θα τους πειράζει
Αρκεί σε αυτή την μηχανή, όλου του κόσμου οι λαοί
αν σταματήσουμε για πάρτι τους άλλο να χύνουμε αίμα
και θα έρθει εκείνη η στιγμή που η φωνή μας θα ακουστεί
και ο δούλος μόνος νικητής στην κεφαλή θα βάζει στέμμα

Σε αυτή την μηχανή, του κόσμου οι λαοί
αντί για λάδι καίνε ανθρώπου αίμα
μα αλλάζουν οι καιροί και θα έρθει και η στιγμή
και ο δούλους θα είναι αυτός που βάζει στέμμα