Σήμερα Παρασκευή στο Εργατικό Κέντρο η προβολή της ταινίας «Είμαι η Κούβα»

Σήμερα, Παρασκευή 27 Μαρτίου, στις 19:30, στην Αίθουσα του Εργατικού Κέντρου (έναντι της παλιάς ΔΕΗ), θα πραγματοποιηθεί η αντιπολεμική εκδήλωση με την προβολή της ταινίας «Είμαι η Κούβα» του Μ. Καλατόζοφ, που διοργανώνει η Επιτροπή Ειρήνης σε συνεργασία με το Εργατικό κέντρο Λευκάδας – Βόνιτσας

Πρόκειται για μια βραδιά αφιερωμένη στην αλληλεγγύη και διεθνιστική στήριξη στον δοκιμαζόμενο κουβανικό λαό. Η εκδήλωση εντάσσεται στο πλαίσιο αντιπολεμικών δράσεων της Επιτροπής Ειρήνης και του Εργατικού Κέντρο μετά τις καταιγιστικές διεθνείς εξελίξεις το τελευταίο διάστημα (γενικευμένος πόλεμος στη Μέση Ανατολή μετά την επίθεση των ΗΠΑ και Ισραήλ στο Ιράν καθώς και ένταση του οικονομικού αποκλεισμού της Κούβας από τις ΗΠΑ).

Λίγα λόγια για την ταινία…

Η ταινία «Είμαι η Κούβα», παραγωγής Σοβιετικής Ένωσης και Κούβας (1964, 141’), πρόκειται για ένα επικό κινηματογραφικό ποίημα, κομψοτέχνημα του σύγχρονου σινεμά, αντάξιο των ταινιών του Τζον Φορντ και του Αϊζενστάιν. Αν η ταινία δεν είχε τίτλο «Είμαι η Κούβα», θα μπορούσε να είχε «Είμαι το Σινεμά». Κάθε πλάνο της ταινίας δείχνει το σεβασμό του δημιουργού απέναντι στο θεατή του. Το θαυμάσιο διαλεκτικό και ποιητικό σενάριο του Ενρίκε Πινέδα Μπάρνετ και του ποιητή Γεβγκένι Γεφτουσένκο με την καταπληκτική σκηνοθεσία του Σοβιετικού σκηνοθέτη Μιχαήλ Καλατόζοφ, βραβευμένου με τον Χρυσό Φοίνικα του φεστιβάλ των Καννών για την εξαιρετική ταινία του «Οταν Περνούν οι Γερανοί» (1958), αναδεικνύει τη δύναμη των λαών, την αντίστασή τους στα τυραννικά καθεστώτα και εν τέλει την αναγκαιότητα της επανάστασης και τη νομοτελειακή επικράτησή της.

Στη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας δήλωσαν συμμετοχή (σαν παραγωγοί) δυο μεγάλοι -νεαροί τότε- Αμερικανοί κινηματογραφιστές, ο Φράνσις Φορντ Κόπολα και ο Μάρτιν Σκορτσέζε. Ο Φράνσις Φορντ Κόπολα «δανείστηκε» μέρος της αισθητικής της ενώ ο Σκορτσέζε δήλωσε πως ο Καλατόζοφ «εφηύρε από την αρχή την κινηματογραφική γλώσσα». Το φιλμ περιγράφει, μέσα από τέσσερις «προσωπικές» ιστορίες, τα χρόνια πριν από την επανάσταση και τα χρόνια της επανάστασης.

Ο κινηματογράφος και άλλες φορές έχει ταχτεί στο πλευρό του λαού. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, όμως, φτάνει στην απόλυτη, σχεδόν, αρμονία. Όσο έκθαμβος μένει ο θεατής από το περιεχόμενο -ένας καταπιεσμένος λαός ξεσηκώνεται και νικάει- άλλο τόσο έκθαμβος μένει και από τη φόρμα της ταινίας.

Η ομορφιά της σού φέρνει κόμπο στο λαιμό, σε ενεργοποιεί, σε ψηλώνει! Δεν είναι τυχαίο πως η ταινία, μαζί με άλλες σοβιετικές ταινίες εκείνης της εποχής, επηρέασαν σκηνοθέτες από όλα τα μέρη της Γης. Τα τοπία και οι χώροι, οι ήχοι και οι μουσικές και πάνω απ' όλα τα πρόσωπα, αυτές οι μοναδικές κουβανέζικες «αγιογραφίες», όμοιες με αυτές του Αντρέι Ρουμπλιόφ (συμμετείχε σύσσωμος ο λαός, αλλά και ο Τσε Γκεβάρα ήταν παρών στα γυρίσματα) συνθέτουν μια μοναδική καλλιτεχνική εμπειρία.

Το επίτευγμα των Κουβανών επαναστατών γέμισε με ελπίδες ολόκληρη την αγωνιζόμενη ανθρωπότητα. Ενέπνευσε αγώνες και κινήματα. Ενέπνευσε την τέχνη και τους καλλιτέχνες!

Πηγές: Ριζοσπάστης, Αθηνόραμα