Για ποιόν μάχεται το Λιμενικό Ταμείο στο Κάστρο;
Του Ανδρέα Γεωργάκη*
Το θέατρο του παραλόγου που εξελίσσεται γύρω από το Τουριστικό Περίπτερο στο Κάστρο πέρασε πλέον σε άλλη διάσταση, αγγίζοντας τα όρια της θεσμικής εκτροπής.
Η πρόσφατη, προκλητική απόφαση του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου Λευκάδας να μπλοκάρει την άμεση κατεδάφιση των επικινδύνως ετοιμόρροπων καμπινών στην περιοχή του Κάστρου προκαλεί το κοινό αίσθημα και γεννά βαθύτατα ερωτηματικά. Με μια οριακή πλειοψηφία 3-2, το Ταμείο αποφάσισε να προσφύγει νομικά κατά της απόφασης κατεδάφισης, επιλέγοντας να γίνει ο «συνήγορος» κτισμάτων που έχουν κριθεί επίσημα ως επικίνδυνα.
Το πιο εξοργιστικό, όμως, είναι η στάση του Δημάρχου Λευκάδας και Προέδρου του Λιμενικού Ταμείου. Αντί να λειτουργήσει ως θεματοφύλακας της νομιμότητας, της ασφάλειας των πολιτών και των επανειλημμένων αποφάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου που ζητούν ελεύθερο Κάστρο, ο Δήμαρχος πρωτοστάτησε στην αναστολή της κατεδάφισης. Με πρόσχημα την «προστασία της δημόσιας περιουσίας», οχυρώνεται πίσω από νομικίστικα τερτίπια. Τα νομικά δεδομένα είναι αμείλικτα και εκθέτουν ανεπανόρθωτα τη δημοτική αρχή.
Η 1η/2026 απόφαση της Ειδικής Επιτροπής Επικινδύνως Ετοιμόρροπων (Ε.ΕΠ.ΕΤ.) Π.Ε. Λευκάδας ήταν σαφέστατη: οι λουτρικές εγκαταστάσεις (καμπίνες) και η πύλη εισόδου κρίθηκαν επικινδύνως ετοιμόρροπες λόγω εκτεταμένων φθορών, εγκυμονώντας άμεσο κίνδυνο για τη σωματική ακεραιότητα των λουομένων. Μάλιστα, με βάση τις αυστηρές προβλέψεις του Νόμου 4787/2021 (άρθρο 25, παρ. 2 & 3), η κατεδάφιση έπρεπε να εκτελεστεί με κατεπείγουσες διαδικασίες εντός μόλις τριών ημερών από την κοινοποίηση της απόφασης στη Διεύθυνση Πολεοδομίας του Δήμου.
Αντί, όμως, ο Δήμος να εφαρμόσει το νόμο και να προστατεύσει την ασφάλεια των πολιτών, προτίμησε να παίξει το ρόλο του άτυπου «συνηγόρου» της επενδυτικής εταιρείας που εποφθαλμιά το Κάστρο. Αντί για μπουλντόζες, επιστρατεύτηκαν… κοτετσόσυρμα και μπετόβεργες για μια πρόχειρη περίφραξη, και στη συνέχεια μια μεθοδευμένη νομική μάχη (με ψήφους 3-2 στο Λιμενικό Ταμείο) για να μπλοκαριστεί η κατεδάφιση.
Όμως, οι πολίτες της Λευκάδας δεν τρώνε κουτόχορτο. Η τοπική κοινωνία βλέπει ξεκάθαρα τι παίζεται πίσω από τις κλειστές πόρτες. Όταν ένας δημόσιος φορέας ξοδεύει χρόνο, ενέργεια και δημοτικούς πόρους για να αποτρέψει την καθαίρεση ερειπίων, στην πραγματικότητα κάνει τη δουλειά που θα αναμενόταν να κάνει η ενδιαφερόμενη ιδιωτική εταιρεία.
Η «αιφνίδια» σπουδή να παγώσει η κατεδάφιση και η τοποθέτηση μιας πρόχειρης περίφραξης δεν είναι μέτρα προστασίας· είναι μεθοδεύσεις για να κερδηθεί χρόνος. Είναι η ολοφάνερη προσπάθεια να στρωθεί το χαλί στα επενδυτικά σχέδια ιδιωτών για το Τουριστικό Περίπτερο, γυρνώντας την πλάτη στη βούληση των Λευκαδιτών.
Και μέσα σε όλο αυτό το θέατρο του παραλόγου, έρχεται να προστεθεί και η απαξίωση της ίδιας μας της νοημοσύνης μέσα από την «αισθητική» του κοτετσοσύρματος. Στην είσοδο του νησιού, σε ένα προστατευόμενο τοπίο ιστορικής σημασίας, επέλεξαν να οχυρώσουν την πολιτική τους απραξία με πλέγμα για κοτέτσια. Αλήθεια, με τι κριτήρια μας αντιμετωπίζουν; Μας περνάνε για κότες που θα περιοριστούν πειθήνια πίσω από το σύρμα, χωρίς φωνή και χωρίς αντίδραση, όσο εκείνοι μαγειρεύουν το μέλλον του Κάστρου; Η τριτοκοσμική αυτή εικόνα δεν προσβάλλει απλώς τα μάτια μας, αλλά υποτιμά βάναυσα την αξιοπρέπειά μας.
Ρωτάμε ευθέως τη Δημοτική Αρχή:
Για ποια συμφέροντα εργάζεστε; Του λευκαδίτικου λαού που απαιτεί ασφάλεια και ελεύθερους δημόσιους χώρους, ή των μεγαλοεπενδυτών που θέλουν το Κάστρο «πακέτο» με τις καμπίνες;
Γιατί σίγουρα δεν εργάζεστε για τους δημότες, που βλέπουν τον δημόσιο χώρο τους να συρρικνώνεται. Δεν υπηρετείτε το όραμά του τόπου μας, που ονειρευόμαστε από παιδιά. Και σίγουρα δεν εργάζεστε για το δημόσιο συμφέρον, το οποίο απαιτεί ελεύθερες, ασφαλείς και καθαρές ακτές, μακριά απ’ τα ερείπια του παρελθόντος και τα πρόχειρα μπαλώματα.
Με ποιο ηθικό δικαίωμα ο Δήμαρχος αγνοεί τις αποφάσεις του ίδιου του Δημοτικού Συμβουλίου για χάρη μιας οριακής πλειοψηφίας ενός διορισμένου οργάνου;
Η υπομονή των πολιτών εξαντλήθηκε. Οι αποφάσεις-παρωδίες δεν πείθουν πια κανέναν, μόνο βαθαίνουν το χάσμα ανάμεσα στη διοίκηση και την κοινωνία. Το Κάστρο δεν είναι ούτε τσιφλίκι κανενός, ούτε πεδίο για πειράματα στην πλάτη της ασφάλειας και της ψυχής μας. Τα τείχη της ανοχής έπεσαν. Ώρα να πέσουν και τα σύρματα, μαζί με τα ετοιμόρροπα ερείπια..
Η Λευκάδα δεν έχει ανάγκη από άλλες υπόγειες «εξυπηρετήσεις» και πολιτικά παιχνίδια εις βάρος του περιβάλλοντος, της ιστορίας και της ασφάλειάς της. Η συγκάλυψη των ιδιωτικών βλέψεων πίσω από το κοτετσόσυρμα της ντροπής αποτελεί μνημείο πολιτικής θρασύτητας και ηθικής διολίσθησης. Όσοι επιλέγουν να γίνουν μπροστινοί των μεγαλοεργολάβων, ας γνωρίζουν ότι η ανοχή της τοπικής κοινωνίας εξαντλήθηκε. Απαιτούμε την άμεση ανάκληση της προκλητικής προσφυγής και την κατεδάφιση των καμπινών ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ. Το Κάστρο ανήκει στους πολίτες και την ιστορία του, όχι στα νύχια των ιδιωτικών συμφερόντων και των πολιτικών τους προστατών. Η ιστορία θα γράψει τα ονόματά σας με μελανά γράμματα, και οι Λευκαδίτες δεν θα ξεχάσουν ποιοι ξεπούλησαν την ταυτότητα του νησιού.
* Παιδίατρος
