ΕΠ Ηπείρου – Κέρκυρας – Λευκάδας του ΚΚΕ: Πεζοπορία στο Κάμενικ στα βήματα των μαχητών και μαχητριών του ΔΣΕ

Με ιδιαίτερη συγκίνηση και συμμετοχή, που ξεπέρασε τις προσδοκίες, πραγματοποιήθηκε το Σάββατο η πεζοπορική εξόρμηση στο ορεινό όγκο του Κάμενικ, στον Δυτικό Γράμμο, ολοκληρώνοντας το διήμερο εκδηλώσεων που διοργάνωσε η Επιτροπή Περιοχής Ηπείρου – Κέρκυρας – Λευκάδας του ΚΚΕ στον ιστορικό Γράμμο, τιμώντας τη συμπλήρωση 80 χρόνων από την ίδρυση του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ).

Η πλειοψηφία των πεζοπόρων είχε κατασκηνώσει από το προηγούμενο βράδυ στον χώρο του μουσείου του ΔΣΕ, στη Θεοτόκο και με ένα μεγάλο κομβόι οχημάτων έφτασε νωρίς το πρωί στα Λουτρά Αμάραντου απ’ όπου ξεκίνησε η ιστορική πεζοπορία. Πεζοπόροι κατέφτασαν από πολλές περιοχές της χώρας: Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Κοζάνη, Χαλκίδα, Πάτρα, Κεφαλονιά και αλλού, έτοιμοι και με τον κατάλληλο εξοπλισμό. Οδηγοί της πεζοπορίας, αλλά και ιστορικοί περιηγητές, στα χνάρια των μαχητών και μαχητριών του ΔΣΕ, ανέλαβαν οι σύντροφοι από την Οργάνωση Ηπείρου – Κέρκυρας – Λευκάδας.

Μετά την πρώτη ανηφοριά, σε μια πορεία γεμάτη από πεύκα και έλατα, οι πεζοπόροι έφτασαν στα πρώτα ορύγματα και πολυβολεία. Σε εκείνο το σημείο η θέα των ψηλών βουνών έκοβε την ανάσα. Σμόλικας και Τύμφη και προς την Αλβανία το όρος Νεμέρτσικα. Από κάτω, τα Λουτρά, ακριβώς από πάνω οι θέσεις μάχης του Δημοκρατικού Στρατού. Από τον κάμπο της Κόνιτσας μια θάλασσα υψωμάτων, το καθένα με τη δική του ιστορία, Γκορίτσα, Μαριά, Πύργος Στράτσανης κι απέναντι ο Κλέφτης. Παραπάνω, η Γύφτισσα και μακριά προς τον Γράμμο, Μπουχέτσι, και Κάτω Αρένες. Ακριβώς πάνω από το σημείο που βρίσκονταν, το Γκόλιο, το Καρδάρι και το Στενό.

Σε αυτή την στάση έγινε αναφορά στις ηρωικές μάχες του Δημοκρατικού Στρατού, τόσο το καλοκαίρι του 1948 όσο και το 1949. Στις τελευταίες ώρες της 30ης Αυγούστου, που έφυγαν κι οι τελευταίοι μαχητές, κρατώντας ανοικτό το πέρασμα της Μπάτρας.

Οι πεζοπόροι γνώρισαν περιοχές του Δυτικού Γράμμου που διαδραματίστηκαν σημαντικές μάχες κατά τις επιχειρήσεις της μεγάλης μάχης του Γράμμου το 1948. Η περιοχή αυτή είχε στρατηγικό ρόλο στην εξέλιξη των μαχών, καθώς έπαιζε καθοριστικό ρόλο για τον έλεγχο της κοιλάδας του Σαρανταπόρου. Από εκεί ήταν δυνατό να ελεγχθούν οι διεισδύσεις από και προς την Ήπειρο, τόσο από την πλευρά της Κόνιτσας όσο και της Πυρσόγιαννης. Μαζί με τον Πρ. Ηλία, τον Πύργο της Στράτσανης, το Γκόλιο, το Καρδάρι και το Στενό, ήταν ο ισχυρός φραγμός του ΔΣΕ στο νοτιοδυτικό μέτωπο.

Οι υπεύθυνοι οδηγοί και περιηγητές στάθηκαν στο γεγονός ότι οι μάχες, στο νοτιοδυτικό τομέα, κράτησαν 42 από τις 75 συνολικά μέρες που διήρκησε η μεγάλη μάχη του Γράμμου, το καλοκαίρι του 1948. Οι Ταξιαρχίες του Δημοκρατικού Στρατού κατάφεραν να τινάξουν στον αέρα τα σχέδια για γρήγορη κατάληψη του Γράμμου που προέβλεπε το σχέδιο «Κορωνίς» και να καθηλώσουν αρκετά τάγματα της 8ης, 9ης και 10ης Μεραρχίας του αστικού στρατού. Το Κάμενικ ανακαταλήφθηκε από τον ΔΣΕ στις 2-4-49 και παρά τις λυσσαλέες επιθέσεις παρέμεινε ισχυρό οχυρό μέχρι τις τελευταίες μέρες. Οι υπερασπιστές του το κράτησαν μέχρι και την τελευταία μέρα του τρίτου χρόνου του πολέμου, το 1949. Από εδώ έφυγαν οι τελευταίοι μαχητές στις 30-8-1949, καλύπτοντας την αποχώρηση των άλλων τμημάτων του ΔΣΕ.

Τα σημάδια αυτών των σκληρών μαχών και των τόνων ατσαλιού που δέχθηκαν οι δυνάμεις του ΔΣΕ, ήταν διάσπαρτες σε κάθε βήμα των πεζοπόρων. Μέσα κι έξω απ’ τις θέσεις μάχης, στο μονοπάτι, τα δέντρα και τις πέτρες.

Οι εικόνες αυτές θύμισαν στους πεζοπόρους ένα απόσπασμα από την ομιλία της Μαρίας Ανδρεάδου, μέλους της ΚΕ και Γραμματέα της Επιτροπής Περιοχής Ηπείρου – Κέρκυρας – Λευκάδας, μία ημέρα πριν στη Λυκόραχη: «Η ιστορία του ΔΣΕ, του Κόμματος μας, του λαού μας δεν είναι γραμμένη απλά σε ένα κομμάτι χαρτί. Έχει ποτίσει με το αίμα της το χώμα, τα βουνά που περπατάμε, έχει τροφοδοτηθεί από τα χωριά μας με τους καλύτερους νέους και νέες τους, που οι ιστορίες των κατορθωμάτων και όσων έπεσαν στη μάχη, φτάνουν από στόμα σε στόμα από όσους μείνανε και από όσους γυρίσανε. Η ιστορική αλήθεια έχει αποτυπωθεί στα γυμνά βουνά από τις Ναπάλμ, στους δεκάδες τάφους που βρίσκουμε ακόμα και σήμερα, στις σφαίρες, στα στημένα ακόμα πυροβολεία που βλέπουμε».

Τα συνθήματα αντήχησαν ως τα Λουτρά Αμαράντου: «ΕΑΜ – ΕΛΑΣ – ΕΠΟΝ – ΟΠΛΑ – ΔΣΕ, δόξα και τιμή στο ΚΚΕ».

Μετά από λίγη ώρα, και αφού ένα τμήμα των πεζοπόρων πήρε το δρόμο της επιστροφής, το υπόλοιπο τμήμα κινήθηκε προς τον Προφήτη Ηλία. Στη διαδρομή έβρισκαν συνεχώς θραύσματα, κουτιά, συρματοπλέγματα, οβίδες. Κάθε βήμα και μία σκέψη. Πόσο δύσκολες ήταν οι μάχες σε αυτά τα βουνά! Ποσό σθένος και αντοχή είχαν οι μαχητές το ΔΣΕ! Πώς μπόρεσαν να αντέξουν, να ζουν και να δρουν σε αυτές τις συνθήκες;

Όλες οι σκέψεις κατέληξαν στη δύναμη και την αντοχή του ΔΣΕ, που πήγαζαν από την ακλόνητη πίστη στη νίκη και την υψηλή συνειδητή πειθαρχία. Από τις αξίες που κυριαρχούσαν στις τάξεις του: Συντροφικότητα, αλληλεγγύη, φροντίδα για τον διπλανό, αδερφικές σχέσεις. Μαχητικότητά που δεν βασιζόταν μόνο στα όπλα και τα πολεμικά σχέδια, αλλά στην τεράστια ιδεολογική, πολιτική και μορφωτική δουλειά.

Με αυτές τις σκέψεις και «γεμάτοι» από την ιστορική πεζοπορική εξόρμηση, πήραν οι πεζοπόροι τον δρόμο της επιστροφής. Η ζωντανή ξενάγηση, στον φυσικό χώρο των μαχών, έδωσε νέα ορμή στην ανάγκη βαθύτερης γνώσης της ιστορίας και αφομοίωσης των συμπερασμάτων της πάλης του ΔΣΕ. Δόθηκε υπόσχεση και δέσμευση από την Κομματική Οργάνωση Ηπείρου – Κέρκυρας – Λευκάδας, για συνέχιση τέτοιων σημαντικών ιστορικών πρωτοβουλιών που γεμίζουν με αντοχή και γνώση για τις σημερινές μάχες.

(902.gr)