Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών ο Θ. Γεωργάκης
Την Τετάρτη 14 Ιανουαρίου η Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών, κορυφαίο όσο και ιστορικό Πνευματικό Οικοδόμημα της χώρας, στις τάξεις της οποίας ιερούργησαν, στα εκατό χρόνια της ζωής της, ογκόλιθοι των Ελληνικών Γραμμάτων, μεταξύ των οποίων ο ιδρυτής της Γρηγόριος Ξενόπουλος και ο Μεγάλος Άγγελος Σικελιανός σαν πρόεδρός της, μέσα σε κατανυκτικό όσο και πανηγυρικό κλίμα, ανακήρυξε και παρουσίασε στην επίσης ιστορική Αίθουσά της (Γενναδίου 8 & Ακαδημίας, Αθήνα), τα νέα της Μέλη.
Μεταξύ των νέων μελών της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών συγκαταλέγεται και ο συντοπίτης μας συγγραφέας Θοδωρής Γεωργάκης, το συγγραφικό έργο του οποίου μέχρι τώρα αριθμεί δώδεκα βιβλία, λαογραφικού, ιστορικού και ποιητικού περιεχομένου, και το οποίο εντυπωσίασε τα μέλη της Κριτικής Επιτροπής, τα οποία πανηγυρικά ενέκριναν την είσοδο και ανακήρυξή του σε Τακτικό Μέλος της Εταιρείας!
Στην παρθενική του ομιλία ο Θοδωρής Γεωργάκης ευχαρίστησε το Διοικητικό Συμβούλιο, τον άοκνο πρόεδρό του Κώστα Καρούσο, καθώς και τα μέλη της Κριτικής Επιτροπής, και δήλωσε διπλά συγκινημένος, τόσο για την πολλή μεγάλη τιμητική επιλογή του σαν Μέλος της Εταιρείας, όσο και για το γεγονός πως θα βρίσκεται κάτω απ’ την πνευματική εποπτεία και τα φτερά του μεγάλου Άγγελου Σικελιανού, Στυλοβάτη και Προέδρου της Εταιρείας!
Ο Θοδωρής Γεωργάκης έκλεισε την ομιλία του στο βήμα της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών καταχειροκροτούμενος για την απαγγελία του ενός ποιήματος απ’ την ανέκδοτη Ποιητική του Συλλογή πενήντα νέων ποιημάτων με τον τίτλο «Οργισμένη Αφίσα» και το οποίο αφιέρωσε σε κάθε αγωνιζόμενο άνθρωπο αυτής της γης, τόσο επίκαιρο στις μέρες μας, που παλεύει να αποτινάξει από πάνω του κάθε καταπιεστικό εξουσιαστικό ζυγό… Το ποίημα έχει τίτλο «Πανταχού παρών»…
ΠΑΝΤΑΧΟΎ ΠΑΡΩΝ…
Πέστε μου ξανά το παραμύθι με τους τρόμους τρομάξτε το μουχλιασμένο μου αίμα βυθισμένο στο ροκ της αλαζονείας σας, σβήστε το πρόσωπό μου και από όπου επιθυμείτε ξαναρχείστε…
Κόψτε τον ομφάλιο λώρο διαθλώντας το σώμα μου…
Φωνάξτε δυνατά: «Είσαι ένας άλλος ολικό υποχείριο στα νύχια μας»…
Είναι που γνωρίζετε πολύ καλά τη σεισμική δύναμη της αντίστασης…
Φτιάχνω μια νέα ιστορία με ουρανό και χώμα! Ξαναάγαπησα τον άγνωστο της διαδήλωσης, είναι ο εαυτός μου… Εγώ το απολωλός πρόβατο δαίμονας πια απέναντι στις πληγές όσες μου ανοίξατε στο όνομα που μου κλέψατε…
Είμαι ο πανταχού παρών… Εγώ την ελευθερία μου κι εσείς την ψευδαίσθηση της εξουσίας σας… Ανεβείτε στους καπνούς των ρετιρέ, κατεβείτε στα θωρακισμένα σας υπόγεια, οργίστηκα οριστικά για τον θάνατο των ημερών μου…
Ένα πλήθος από μουχλιασμένα όνειρα ο πετρωμένος ύπνος σας, μόλις ουρλιάζουν στους πύργους σας…
Μπορείτε τώρα να με καταγράψετε στα κατάστιχα ανατροπέα στα διακηρυγμένα σας ψέματα… Αντιρρησία στην εξουσιαστική γοητεία σας…
