Ματαιοπονούν

Στις κορυφές της Βίγλας και του Λούτζερ στο Βίτσι

Ο «τέλειος συντονισμός» το προηγούμενο τριήμερο ανάμεσα σε γνωστούς και μη εξαιρετέους δημοσιογράφους, αστικά επιτελεία και καλοθελητές, με αφορμή το Διήμερο της ΚΝΕ στο Βίτσι και τους χιλιάδες που βάδισαν στα βήματα των αλύγιστων της ταξικής πάλης.

Οι μισοί από δαύτους κατέβασαν από το ράφι το λιβανιστήρι περί «άκρων», ζητώντας ξανά από το ΚΚΕ να αποκηρύξει όχι μόνο την Ιστορία του αλλά και τη σημερινή του δράση απέναντι στο σάπιο τους σύστημα, και οι άλλοι μισοί επιστράτευσαν τα περί «συστημικού ΚΚΕ» απέναντι «στο αγωνιστικό ΚΚΕ του χτες», επιχειρώντας να φέρουν την Ιστορία αυτή στα μέτρα τους, να την καπηλευτούν, να τη βάλουν στον δρόμο που οδηγεί σε διαπιστευτήρια στο σύστημα ή απλά να την παρουσιάσουν ως «αβλαβές εικόνισμα».

Και οι μεν και οι δε συναντιούνται στο διά ταύτα, που δεν αφορά το παρελθόν αλλά το παρόν και το μέλλον, σε έναν κόσμο που φλέγεται και κλονίζεται ξανά από τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και τα αδιέξοδα του καπιταλιστικού συστήματος.

Ξέρουν ότι μέσα σε αυτόν τον κόσμο, όταν ο λαός το αποφασίσει μπορεί ξανά σε συμπόρευση με το ΚΚΕ να γίνει πρωταγωνιστής των εξελίξεων, να βάλει τη σφραγίδα του, να περάσει στην αντεπίθεση και να νικήσει τους εκμεταλλευτές του, το αστικό κράτος και τις δήθεν «παντοδύναμες» συμμαχίες τους.

Αυτήν την πείρα φωτίζουν η Ιστορία του εργατικού – λαϊκού κινήματος και τα διδάγματά της, όταν κανείς τα διαβάζει υπό το φως της ταξικής πάλης, και γι΄ αυτό αποτελούν πολύτιμο εφόδιο, «πυξίδα» για να βαδίσει ο λαός τον δρόμο της ανατροπής. Γι” αυτό αγωνιούν να μη συναντηθούν οι εργαζόμενοι και οι νέοι με αυτά, και το δείχνουν. Αλλά ματαιοπονούν…

(Αναδημοσίευση από τον «Ριζοσπάστη»)