Κι εμείς μαζί σας είμαστε! (Βίντεο)

Δεν γνωρίζουμε αν έμειναν ικανοποιημένοι οι κάτοικοι των μικρών νησιών Καλάμου – Καστού και των απέναντι ακτών της Αιτωλοακαρνανίας, που παρέστησαν διαμαρτυρόμενοι για τις ιχθυοκαλλιέργειες στη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου, που έλαβε χώρα το Σάββατο 7/9/13 στη Λευκάδα, από την κατά πλειοψηφία απόφαση του οργάνου αυτού για τις Ιχθυοκαλλιέργειες σε Κάλαμο και Καστό.

(Στο βίντεο διακρίνονται έξω από το Διοικητήριο Λευκάδας μέλη της Επιτροπής Αγώνα κατά των Ιχθυοκαλλιεργειών, ο Περιφερειάρχης Ιονίων Νήσων κ. Σπ. Σπύρου, ο Αντιπεριφερειάρχης Κέρκυρας κ. Χρ. Σκούρτης και ο Δήμαρχος Λευκάδας κ. Κώστας Αραβανής, ο οποίος δεν παρέστη στη συζήτηση.)

Από τη συζήτηση βγήκε πάντως, και έγινε κατανοητό στους περισσοτέρους, ότι οι ιχθυοκαλλιέργειες ερημοποιούν και υποβαθμίζουν περιοχές, καταστρέφουν ανεπανόρθωτα το θαλάσσιο περιβάλλον -για κρανίου τόπο μίλησαν πολλοί-, πέρα από τα αμφιβόλου ποιότητας ψάρια που παράγουν, τον αισθητικό βιασμό και τις δυσμενέστατες για τον τουρισμό επιπτώσεις. Μόνο ο Περιφερειάρχης κ. Σπ. Σπύρου θα έκανε άνετα και άφοβα το μπάνιο του, έστω και περιστασιακά, δίπλα από τα κλουβιά των ιχθυοκαλλιεργειών στη Σαγιάδα, όπως διαβεβαίωσε σε μια αποστροφή του λόγου του το σώμα.

Θα πρέπει όμως κάποτε οι κάτοικοι να βγάλουν τα συμπεράσματά τους καθώς μόλις πριν δύο χρόνια στο ίδιο Περιφερειακό Συμβούλιο όλες οι παρατάξεις που εκπροσωπούνται στο όργανο αυτό, πλην της Λαϊκής Συσπείρωσης, ψήφισαν (ή αποστασιοποιήθηκαν για λόγους τακτικής με «λευκή» ψήφο) την εισήγηση της Περιφερειακής Αρχής για την Χωροθέτηση Υδατοκαλλιεργειών στα πλαίσια του σχεδίου ΚΥΑ το «Ειδικό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης για τις Υδατοκαλλιέργειες», που προβλέπει χωροταξική τακτοποίηση υπαρχουσών μονάδων, επέκταση και δημιουργία νέων Π.Α.Υ. (Περιοχές Ανάπτυξης Υδατοκαλλιεργειών) και Π.Ο.Α.Υ. (Περιοχές Οργανωμένης Ανάπτυξης Υδατοκαλλιεργειών) στα νησιά της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων. Μόνο μετά την πάνδημη λαϊκή κατακραυγή που ξεσηκώθηκε, άλλαξαν θέση και τακτική, άρχισαν να ξιφουλκούν και να σηκώνουν μπαϊράκι ενάντια στην έγκριση της ΚΥΑ που οι ίδιοι είχαν υιοθετήσει. Σε σημείο μάλιστα που η ίδια η Περιφερειακή Αρχή έφτασε τότε δια μέσου του περιφερειάρχη να καταργήσει ακόμη και το ίδιο το Περιφερειακό Συμβούλιο, αφού αναγκάστηκε όχι μόνο να μην εφαρμόσει την απόφασή του που η ίδια ενέκρινε για την χωροθέτηση ιχθυοτροφείων, αλλά να εισηγηθεί στο ΥΠΕΚΑ το εντελώς αντίθετο, εκθέτοντας τους συμβούλους της πλειοψηφίας, φθάνοντάς τους στο σημείο να δηλώνουν ότι δεν γνώριζαν τι ψήφιζαν!!

Μιας ΚΥΑ, που μέσα σε μια μόλις μέρα, στις 4.11.2011 συγκεκριμένα, μέρα που θα παρέχονταν ψήφος εμπιστοσύνης στην τότε κυβέρνηση Παπανδρέου, έλαβαν χώρα, στη γνωστή για τη βραδυπορία της γραφειοκρατική κρατική μηχανή, τα εξής ανεκδιήγητα: (1) συνεδρίασε το Εθνικό Συμβούλιο Χωροταξίας και έλαβε απόφαση έκφρασης γνώμης επί του Σχεδίου της ΚΥΑ, (2) το Συμβούλιο διαβίβασε τη γνώμη στο ΥΠΕΚΑ, (3) το ΥΠΕΚΑ επεξεργάστηκε τη γνώμη του Συμβουλίου και διαμόρφωσε την τελική εισήγησή του προς την αρμόδια διυπουργική Επιτροπή, (4) το ΥΠΕΚΑ διαβίβασε την εισήγησή του στην διυπουργική Επιτροπή και (5) η Επιτροπή η οποία αποτελείτο από τους Υπουργούς κ.κ. Παπακωνσταντίνου, Σηφουνάκη, Καστανίδη, Βενιζέλο, Χρυσοχοΐδη, Ραγκούση, Σκανδαλίδη και Γερουλάνο, συνεδρίασε, μελέτησε και ενέκρινε το περιεχόμενο της ΚΥΑ.

Και η οποία ΚΥΑ για το «Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο των Υδατοκαλλιεργειών»: κατοχυρώνει την προτεραιότητα της Υδατοκαλλιέργειας στην παράκτια ζώνη της χώρας έναντι όλων των άλλων χρήσεων. Σύμφωνα με αυτό, επιτρέπεται η ανάπτυξη νέων και παλιών μονάδων ιχθυοκαλλιέργειας 40 στρεμμάτων και απεριόριστης παραγωγής ανά 5 χλμ. σε όλες της ακτές της Ελλάδας, ενώ σε περίπου 100 επιλεγμένες περιοχές θεσπίζονται τεράστιες βιομηχανικές ζώνες (ΠΟΑΥ), όπου προβλέπεται η συγκέντρωση πρακτικά απεριόριστων μονάδων με πρακτικά απεριόριστη έκταση και παραγωγή ανά 500μ. Ακόμη σε απόσταση 1 χλμ. σε στεριά και θάλασσα από όλες τις μονάδες όλων των ανωτέρω κατηγοριών, οι οποίες θα έχουν υποχρεωτικά και χερσαίες εγκαταστάσεις, απαγορεύεται η τουριστική και οικιστική ανάπτυξη, καθώς και η αλιεία.

Θα πρέπει λοιπόν οι κάτοικοι των θιγόμενων περιοχών και της ευρύτερης περιοχής, να βγάλουν τα συμπεράσματά τους. Αυτό που μπορεί να αποτρέψει την εγκατάσταση νέων ιχθυοκαλλιεργειών σε Καστό και Κάλαμο, αυτό που μπορεί να απομακρύνει την υφιστάμενη ιχθυοκαλλιέργεια στον Κάλαμο, δεν είναι ούτε οι επιτροπές (ας κάνουμε και μια επιτροπή, γνωστό το τροπάρι), ούτε οι παραστάσεις στα υπουργεία ή όπου αλλού, αλλά μόνο ο δικός τους ανυποχώρητος, μέχρι την πλήρη δικαίωση, αγώνας.