Μια φθινοπωρινή βόλτα στα Κολυβάτα Λευκάδας (αναν.)

Στα Κολυβάτα, το χωριό μας. Με ψιχάλα, αλλά και ξαστεριά κατά διαστήματα. Πάντα αξίζει τον κόπο, μια επιστροφή στις ρίζες και χαράς τον που τις έχει. Έστω και τροχάδην…

Είναι η εποχή των μαντριγούρων (μανιταριών). Άλλες μικρές κι άλλες που μοιάζουν γίγαντες μπροστά τους. Ποικιλία μεγεθών, χρωμάτων και σχημάτων. Μόνο για κοίταγμα όμως και φωτογράφηση, το έχουμε γράψει ξανά.

Ένα μικρό μέρος της διαδρομής του Αγώνα Ορεινού Ανώμαλου Δρόμου 22 χλμ. Νικιάνας (Lefkas Trail Run), που διοργανώνεται για δεύτερη φορά φέτος και περνάει μέσα από το χωριό. Με τα τόσα σημάδια και βελάκια και στραβός να ΄ναι ο άλλος δεν τον χάνει τον δρόμο!

Η γη καρποβολάει, τα ήμερα και τα άγρια. Πόσο καιρό είχαμε να φάμε μπλόκοκα! Μόλις αρχίζουν να ωριμάζουν.

Μόλις σήμερα υπέπεσε στην αντίληψή μας, μετά από υπόδειξη του συγχωριανού και φίλου Γιώργου Β. -του το είχε δείξει και αυτουνού ο πατέρας του- ότι το μικρό γεφυράκι στο δρόμο που οδηγεί στο χωριό έγινε το 1929, επί θητείας Τσαρλαμπά…

[Gallery not found]