Δεν τους πιάνεις πουθενά!

Δεν τους πιάνεις πουθενά!

«Γιατί λέτε ότι οι 200 της Καισαριανής ήταν κομμουνιστές; Δεν ήταν όλοι μέλη του ΚΚΕ», λένε οι μεν… «Κομμουνιστές οι 200, αλλά τι σχέση έχει εκείνο το ΚΚΕ με το σημερινό;», σιγοντάρουν οι δε. «Πατριώτες ήταν όλοι, που έκαναν αντιστασιακό αγώνα και ανήκουν στη συλλογική μνήμη», προσθέτουν κάποιοι τρίτοι.

Παίζουν με τις λέξεις επειδή ξέρουν ότι μέσα τους κρύβουν όλη την ουσία. Γιατί ξέρουν ότι η διαταγή της εκτέλεσης τους ονομάτιζε κομμουνιστές, όπως ήταν στη συντριπτική τους πλειοψηφία οι 200 της Καισαριανής. Και ως κομμουνιστές, ήταν πατριώτες και αγωνιστές, που πρωτοστάτησαν με το ΕΑΜ και τον ΕΛΑΣ στην οργάνωση της Αντίστασης ενάντια στον Γερμανό κατακτητή.

Οσοι 82 χρόνια μετά ζητάνε από τους αλύγιστους τη δήλωση μετανοίας που δεν μπόρεσαν να τους αποσπάσουν οι Γερμανοί, μόνο φτηνοί και τιποτένιοι φαίνονται και τίποτα άλλο.

Οσο για τη «συλλογική μνήμη», μάλλον ξεθωριάζει περίεργα όταν γυρνάει σε εκείνη την εποχή. Για παράδειγμα, έχει την τάση να «ξεχνάει» ότι ένα μέρος της αστικής τάξης την έκανε για Κάιρο και ένα άλλο συνεργάστηκε με τους ναζί κατακτητές, παραδίδοντας σε αυτούς τούς φυλακισμένους από τον Μεταξά Κομμουνιστές. Το «όλοι μαζί» δεν υπήρξε ποτέ και πουθενά στην Ιστορία (της πάλης) των τάξεων…

(rizospastis.gr)