Μικρή κοσμική Βενετία λόγω καρναβαλιού η Κέρκυρα
Το καρναβάλι της Κέρκυρας (Κορφιάτικο Καρναβάλι) έρχεται και πάλι φέτος, με αφορμή την πρωτοτυπία του και τις ομοιότητές του με αυτό της Βενετίας, στην επικαιρότητα. Το βίντεο από τις περυσινές εκδηλώσεις (2005) είναι της Μαρίας-Βικτώριας Δούκα.
Διαβάζουμε στο protothema.gr, απ΄ όπου και οι φωτογραφίες, σε σχετική ανάρτηση με τίτλο: Η Κέρκυρα μετατρέπεται σε «Βενετία του 18ου αιώνα» με αφορμή το καρναβάλι!
«Με την πάροδο των χρόνων το κερκυραϊκό καρναβάλι ντύθηκε και με ρούχα της κερκυραϊκής ιστορίας και κουλτούρας: από τον Μπαρμπαρόσα και τον Ταρτούφο, στον Δον Μπαζίλιο, τον Κάτωνα, αλλά και τους σύγχρονους πολιτικούς του τόπου
Κόμισσες, κόντες, κυρίες των τιμών, αυλικοί, τυμπανιστές και όλο το βενετσιάνικο μπαρόκ, πρόκειται να αναβιώσει τις ημέρες της Αποκριάς στην Κέρκυρα, μεταμφιέζοντας τη σε μία μικρή κοσμική Βενετία του 18ου αιώνα. Τα καρναβαλικά έθιμα, οι Κερκυραίοι τα υιοθέτησαν από τους Βενετσιάνους, μετά την άφιξη και παραμονή τους για πολλά χρόνια στο νησί. Με την πάροδο των χρόνων το κερκυραϊκό καρναβάλι ντύθηκε και με ρούχα της κερκυραϊκής ιστορίας και κουλτούρας: από τον Μπαρμπαρόσα και τον Ταρτούφο, στον Δον Μπαζίλιο, τον Κάτωνα, αλλά και τους σύγχρονους πολιτικούς του τόπου.
Την αυλαία του φετινού Κορφιάτικου Καρναβαλιού άνοιξε η «Οικογένεια Σουρωμένου» από την ομάδα Σατυρικού Καρναβαλιού που πραγματοποίησε «περατζάδα» στο ιστορικό κέντρο της πόλης, ενώ στο κερκυραϊκό καρναβάλι έχουν προστεθεί επιπλέον και άλλα έθιμα, όπως τα τσικνίσματα της Τσικνοπέμπτης, την παρέλαση και τον χορό των μαζορέτων, το «κυνήγι του «θησαυρού» με την Κερκυραϊκή Μασκαράτα, που συμμετέχουν όλοι οι Κερκυραίοι, πάντα σε ύφος βενετσιάνικο και μπαρόκ.
Οι καρναβαλιστικές εκδηλώσεις στην Κέρκυρα θα διαρκέσουν όλη την ερχόμενη εβδομάδα, με ‘μπρίο, πολυχρωμία και βενετσιάνικα έθιμα, με χορούς βενετσιάνικους στους δρόμους και στα καντούνια της πόλης, μέχρι την τελευταία Κυριακή πριν την Καθαρά Δευτέρα όπου μετά τη μεγάλη καρναβαλική παρέλαση θα αναβιώσει και το κάψιμο του κ. Σιορ Καρνάβαλου Εκεί ο Καρνάβαλος ενώπιον συμβολαιογράφου και μαρτύρων θα υπαγορεύσει τη δημόσια διαθήκη του και μετά οι Κερκυραίοι θα τον κάψουν.»
| Για την ιστορία του Κορφιάτικου Καρναβαλιού στην πόλη της Κέρκυρας αναφέρει η επίσημη διαδικτυακή παρουσίαση του Δήμου Κέρκυρας: |
«Στην πόλη της Κέρκυρας οι εορταστικές εκδηλώσεις των Απόκρεων είχαν επηρεαστεί από την άφιξη των Βενετών. Οι Βενετσιάνοι με το πολυάριθμο προσωπικό που κατοικούσε στην πόλη (στρατιωτική και διοικητική ιεραρχία), είχαν φέρει τα δικά τους καρναβαλικά έθιμα (που είχαν τις ρίζες τους στα Ρωμαϊκά Σατουρνάλια) και τον δικό τους τρόπο διασκέδασης, που μπόλιασε την ντόπια παράδοση και γέννησε το Κορφιάτικο Καρναβάλι, με παράδοση 450 και πλέον ετών.
Στις εκδηλώσεις, που κατ΄ αρχάς γίνονταν σε κλειστό χώρο, συμμετείχαν οι άρχοντες και γενικά οι ευγενείς ξένης και ντόπιας καταγωγής. Σ΄ αυτούς τους χώρους διοργανώνονταν χοροί με μάσκες και ευρωπαϊκές ενδυμασίες, νοσταλγώντας την εορταστική ατμόσφαιρα και την φαντασμαγορία της Μητρόπολης. Σταδιακά στην Κέρκυρα, κατ΄ απομίμηση των Βενετσιάνικων τρόπων ζωής, δημιουργήθηκαν λέσχη ευγενών, καζίνα χαρτοπαιξίας και χώροι θεάτρου, με έργα προτίμησης τις κωμωδίες του Βενετού αριστοκράτη Κάρλο Γκολντόνι κ.α., που με τον καιρό αφομοιώθηκαν και έγιναν ένα με τον λαό, έγιναν παράδοση και αγαπήθηκαν από τους Κορφιάτες.
Έντονη χαρτοπαιξία επικρατούσε ειδικά τα καρναβάλια. Στην πόλη υπήρχαν τέσσερα casini, των Βενετσιάνων ευγενών, των Κερκυραίων nobili, του στρατού μαζί με τους ανώτερους υπαλλήλους και των αξιωματικών του στόλου. Τα casini είχαν αίθουσες για συζήτηση και τραπέζια για χαρτιά -παίζανε tresette, briscola, πασέτα και φαραώ. Σ΄ ένα από αυτά παρευρέθηκε και ο διάσημος Giacomo Casanova, «περνούσα όλο τον καιρό στο καφενείο, παίζοντας με λύσσα φαραώ» γράφει.
Το “μπρίο”, η πολυχρωμία, το κέφι και κυρίως η λαϊκή συμμετοχή ήταν στοιχεία που χαρακτήριζαν το Κορφιάτικο Καρναβάλι, που σε συνδυασμό με τους χορούς «μασκέ» και το μεγάλο «ρεμπελιό» στους δρόμους και τα καντούνια της πόλης, την έκαναν να μοιάζει με την Βενετία, που ως γνωστόν το γλέντι και η διασκέδαση κρατούσαν μήνες και είχαν ένα δικό τους ιδιαίτερο χρώμα.
Η ανάπτυξη του Λυρικού Θεάτρου στην Κέρκυρα είχε τη δική της συμβολή στην πορεία του Κερκυραϊκού Καρναβαλιού. Η μετατροπή της λέσχης των ευγενών σε θέατρο το 1720 ως «NobileTeatro di San Giacomo» και η μετάκληση Ιταλικών θιάσων που έπαιζαν κωμωδίες, όπερες αλλά και πρόζα, κρατούσε όλη τη χειμερινή περίοδο έως την τελευταία Κυριακή του Καρναβαλιού. Η παράδοση αυτή συνεχίστηκε και μετά τη δημιουργία του Δημοτικού Θεάτρου Κέρκυρας.
Στο θέατρο, κατά την περίοδο του Καρναβαλιού, καθιερώθηκαν χοροεσπερίδες μεταμφιεσμένων, οι Καρναβάλιλεγόμενες καβαλκίνες, που αρχικά είχαν υψηλό εισιτήριο για την ενίσχυση των ηθοποιών, πράγμα που κατάργησε ο τελευταίος Ενετός προβλεπτής Κάρολος Αυρήλιος Ουίδμαν για να μην επιβαρύνεται το κοινό. Κυρίες με φανταχτερές τουαλέτες και καλοντυμένοι μάσκαρες, που μήνες πριν ειδικές μοδίστρες ετοίμαζαν τα κουστούμια τους, παρακολουθούσαν το χορό από τα νοικιασμένα θεωρεία του θεάτρου, ανταλλάσσοντας ματιές, πολύχρωμες σερπαντίνες και ραβασάκια, ενώ κατά τα διαλύματα ανταλλάσσονταν επισκέψεις. Δίνονταν πάρα πολλοί χοροί και ο τελευταίος δεν μπορούσε να παραταθεί πέραν της δωδεκάτης νυκτερινής της Τυρινής, οπότε κατ΄ έθιμο έπεφταν και όλες οι μάσκες. Τα αρχεία αναφέρουν χορούς διάρκειας έξι ημερών, δύο νύχτες με υπογραφές (παννυχίδες – veglione) και τέσσερις νύχτες κοινές με προσωπίδα (cavalchina). Οι χοροί και οι διασκεδάσεις στο θέατρο δε σταμάτησαν ούτε κατά τη διάρκεια της Ρωσοτουρκικής πολιορκίας (Νοέμβριος 1798-Φεβρουάριος 1799).
Αργότερα οι μεταμεσονύκτιοι χοροί μεταφέρθηκαν και σε διάφορες άλλες σάλες της πόλης. «Κουαντρίλλιες» και «Λανσιέδες» χορεύονταν σε αίθουσες με μεγάλες πίστες και ορχήστρα, που ειδικοί χοροδιδάσκαλοι τους δίδασκαν, και αποτελούσαν, ειδικά στους μεγάλους «μπάλους», το «κλού» της βραδιάς. Εκτός από αυτόν του Δημοτικού Θεάτρου, αξέχαστοι έχουν μείνει οι χοροί της «Παλιάς», με τον Πιτάκο να διευθύνει τις Καντρίλλιες, του «Γυμναστηρίου», της «Ρολίνας», του «Ποικιλιών» (πρώην κιν/φος «ΕΘΝΙΚΟ») και οι χοροί στις σάλες του Σωτηρίου, Σκαραμπέκιου και αργότερα του «Φοίνικα».
Οι ευγενείς και οι εύποροι διασκέδαζαν μεταμφιεσμένοι σε ντόμινα και αρλεκίνους, φορώντας μουζέτα και έστηναν παβιόνια (εξέδρες) στη Σπιανάδα στολισμένα με πρασινάδες και λουλούδια, συναγωνιζόμενοι την καλύτερη διακόσμηση, πετώντας ο ένας στον άλλο ρόντολα (σερπαντίνες) και καταβρέχοντας τους περαστικούς με «πομπέτες» νερωμένη κολώνια. Οι μάσκαρες πάνω στα λοντόνια έριχναν σε όλους ματσέτα με οχτωβρίνια (γιούλια), που γι΄ αυτό το σκοπό καλλιεργούσαν όλο το χρόνο, και την τελευταία Κυριακή περιδιάβαιναν το Λιστόν «μασκέ» για τη Διαθήκη και το κάψιμο του Καρνάβαλου στις 12 το βράδυ».
