Δρακοντία η κοινή: Ένα παράξενο και εντυπωσιακό φυτό στα Κολυβάτα Αλεξάνδρου

Η Δρακοντία η κοινή (Dracunculus vulgaris) της οικογένειας των Αροειδών είναι ένα εντυπωσιακό φυτό που πρώτη φορά το συναντήσαμε πριν πέντε περίπου χρόνια. Στην Ελλάδα είναι ευρέως διαδεδομένο, τόσο στα ηπειρωτικά, όσο και στα νησιά του Αιγαίου και την Κρήτη, αλλά στο δικό μας το νησί, τη Λευκάδα, φαίνεται να αποτελεί σπάνιο είδος και το μοναδικό φυτό που έχει ως ώρας εντοπιστεί βρίσκεται στα Κολυβάτα Αλεξάνδρου. Τον βιότοπό του μας τον είχε υποδείξει η Μαρία Κ., η οποία τότε έκανε λόγο για ένα φυτό που έφτανε σε ύψος περίπου το μπόι της, με ένα παράξενο άνθος.

Όπως είδαμε χθες -15 Μάρτη- το ύψος του έχει ξεπεράσει ήδη το μισό μέτρο. Όταν το πρωτοείδαμε σε πλήρη ανάπτυξη το ύψος του υπερέβαινε το ένα μέτρο. Ακόμη πιο εντυπωσιακό όμως ήταν το άνθος του. Δεν είναι τυχαίο ότι η Δρακοντιά (Dracunculus vulgaris) συγκαταλέγεται ανάμεσα στα οκτώ πιο παράξενα φυτά του κόσμου! Η ελληνική ονομασία δρακοντιά, όπως και η λατινική ονομασία του γένους Dracunculus, οφείλεται στον σπάδικα, που θυμίζει μικρό δράκοντα που βγαίνει μέσα από τη σπάθη.

To παράξενο άνθος της Δρακοντιάς

Όπως γράφει ο Π.Γ. Γεννάδιος («Λεξικόν Φυτολογικόν», Αθήνα, 1914) ο Διοσκουρίδης το αναφέρει ως Δρακοντία μεγάλη και είναι πολύ πιθανό να είναι το Δρακόντιον που περιγράφουν τόσο ο Ιπποκράτης όσο και ο Θεόφραστος. Το γένος αυτό ήταν κατά τον Γεννάδιο το κατ΄ εξοχήν φαρμακευτικό Αρώδες φυτό των αρχαίων αλλά και των ανθρώπων της εποχής του. Ονομάζεται κοινώς Δρακοντιά, Φιδόχορτο ή του φιδιού το χόρτο, διότι πιστεύεται ότι η σκόνη από τις τριμμένες ρίζες του προφυλάσσει όταν ληφθεί από τα δείγματα των φιδιών και τα θεραπεύει.

Η χρήση αυτή αναφέρεται και στον Διοσκουρίδη ο οποίος γράφει: «Τα φύλλα δε ως στύφοντα τοις νεοτρώτοις υπέθεσαν, εψημένα δε εν οίνω τοις χίμετλα έχουσι· φασί δε και τους διατρίψαντας αυτά ταις χερσίν, ή την ρίζαν αναιρούντας υπό έχεως μη δάκνεσθαι». (“Περί ύλης Ιατρικής”, Βιβλίον Β).