Η ΤΕ Πρέβεζας του ΚΚΕ για τον ανδριάντα Τσακαλώτου

Με τις υπογραφές προβεβλημένων στελεχών της ΝΔ αλλά και του γνωστού ακροδεξιού Θεόδωρου Δράκου συζητήθηκε στις 22-6-2026 στο δημοτικό συμβούλιο Πρέβεζας το αίτημα κατασκευής μνημείου προς τιμή του Θρασύβουλου Τσακαλώτου. Παρά τις προσπάθειες των πρωτεργατών αυτής της πρωτοβουλίας να την επενδύσουν με περιτύλιγμα «συναίνεσης» και «ιστορικής συμφιλίωσης», γρήγορα οι μάσκες έπεσαν και η ίδια η συζήτηση αποκάλυψε τα πραγματικά τους κίνητρα και επιδιώξεις.

Αποκαλύφθηκε ότι ο λόγος που προτάθηκε η απόδοση τιμής στη συγκεκριμένη προσωπικότητα με καταγωγή από τον Πρέβεζα είναι στην πραγματικότητα ο πρωταγωνιστικός ρόλος που έπαιξε στην καταστολή του λαϊκού κινήματος, στα Δεκεμβριανά εναντίον του ΕΛΑΣ και στη συνέχεια ως ανώτατος στρατιωτικός διοικητής στις πολεμικές επιχειρήσεις εναντίον του ΔΣΕ και όχι φυσικά η στρατιωτική του δράση στο πλευρό των συμμαχικών δυνάμεων στο μέτωπο της Ιταλίας.

Παρά τις προκλήσεις και τις διακοπές, μέσα από τις τοποθετήσεις των εκλεγμένων της Λαϊκής Συσπείρωσης αλλά και πολιτών, καταδείχθηκαν με ντοκουμέντα οι σκοτεινές πλευρές της πολιτικής και στρατιωτικής δράσης του Θρασύβουλου Τσακαλώτου: Η υπεράσπιση των ταγματασφαλιτών και των δωσιλόγων, οι έπαινοι στη Χούντα και η επιδοκιμασία της λευκής τρομοκρατίας εναντίον των κομμουνιστών και των αγωνιστών του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ. Αποδείχθηκε ότι το χαρακτηριστικό που καθόρισε όλη τη στρατιωτική και πολιτική διαδρομή του Θρ. Τσακαλώτου ήταν ο έξαλλος και φανατικός αντικομμουνισμός του, πράγμα που δικαιολογούσε όλες τις διώξεις και τα μέτρα καταστολής που επιστράτευσε το μετεμφυλιακό αστικό κράτος για την αποτροπή του «κομμουνιστικού κινδύνου».

Έτσι, αρκετοί από τους υπερασπιστές της «ιστορικής μνήμης» του Θρασύβουλου Τσακαλώτου κατέφυγαν σε πρωτόγονο αντικομμουνισμό, στο μπλέντερ του οποίου ανακάτεψαν από παιδαριώδη επιχειρήματα μέχρι την προσφιλή τους πτωματολογία. Η ανακίνηση του συγκεκριμένου ζητήματος από τον πολιτικό χώρο της ΝΔ και της ακροδεξιάς δεν είναι τυχαία, ούτε αποτελεί μια ατυχή επιλογή αναμόχλευσης ιστορικών παθών, όπως καλοπροαίρετα θεωρούν ορισμένοι. Εντάσσεται στη γενικότερη προσπάθεια ξαναγραψίματος της ιστορίας από την καπιταλιστική εξουσία που στοχεύει στις λαϊκές συνειδήσεις και κυρίως στη νέα γενιά, σκοπό στον οποίο διοχετεύεται πακτωλός εκατομμυριών από την ΕΕ. Για να εξυπηρετηθεί αυτή η επιδίωξη αξιοποιούνται μέτρα όπως η απαγόρευση Κομμουνιστικών Κομμάτων και χρήσης κομμουνιστικών συμβόλων, η δημιουργία ψευδεπίγραφων επετείων όπως η «μέρα της Ευρώπης», η απομάκρυνση μνημείων του Κόκκινου Στρατού και η αντικατάσταση τους με μνημεία συνεργατών των ναζί κ.α.

Είναι άξια περιφρόνησης η στάση του χώρου της σοσιαλδημοκρατίας. Τα στελέχη του θλιβερού ΠΑΣΟΚ που μαζί με στελέχη της ΝΔ απαρτίζουν την πλειοψηφία το δημοτικού συμβουλίου, είτε συντάχθηκαν με την πρόταση του δημάρχου υπέρ της τοποθέτησης προτομής στο μέλλον είτε κρύφτηκαν στην κρίσιμη ώρα της ψηφοφορίας. Ειδική μνεία πρέπει να γίνει στον επικεφαλής της ελάσσονος αντιπολίτευσης και ιδρυτικό μέλος του αναπαλαιωμένου κόμματος Τσίπρα, κ. Νίτσα, ο οποίος έδωσε ρεσιτάλ πολιτικής υποκρισίας, στέλνοντας γραπτή επιστολή, με την οποία δήλωνε ότι η παράταξη του είναι κατά της τοποθέτησης της προτομής την ίδια στιγμή που από τα τρία μέλη της παράταξής του που ήταν παρόντα στη συνεδρίαση, τα δύο συνυπέγραφαν το αίτημα κατασκευής προτομής και ψήφισαν υπέρ, ενώ το τρίτο (Ροπόκης, στέλεχος ΠΑΣΟΚ) ψήφισε παρών! Ο ίδιος δε ο κ. Νίτσας απουσίαζε
από τη συνεδρίαση!

Στην τρέχουσα συγκυρία η τοποθέτηση μνημείου προς τιμή του Θρασύβουλου Τσακαλώτου εξυπηρετεί αντικειμενικά το αφήγημα της «σωστής πλευράς της ιστορίας», με το οποίο η κυβερνητική προπαγάνδα προσπαθεί να ντύσει την ιστορική στρατηγική επιλογή της ελληνικής αστικής τάξης να συνταχθεί πλήρως με τον βρετανικό και στη συνέχεια με τον ευρωατλαντικό ιμπεριαλισμό και σήμερα να μετατρέπει τη χώρα σε προκεχωρημένο φυλάκιο του ΝΑΤΟ.

Σε αυτή την πραγματικότητα της όξυνσης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών ανάμεσα στις ΗΠΑ, στην ΕΕ, στην Κίνα, στη Ρωσία και των συμμαχιών τους, η πείρα του εργατικού – λαϊκού κινήματος στα χρόνια της θύελλας (1940-1949) προσφέρει διαχρονικά διδάγματα.

Ο ηρωισμός του ΕΛΑΣ, συνολικότερα του ΕΑΜ και των ΕΑΜικών οργανώσεων, αποδεικνύει πως η δύναμη της εργατικής – λαϊκής οργάνωσης, αυτενέργειας και πάλης για έναν καλύτερο κόσμο είναι αστείρευτη. Η πρωτοπόρα δράση των κομμουνιστών και η δράση του ΕΑΜ – ΕΛΑΣ αποδεικνύουν ότι ακόμα και ο πιο δυσμενής συσχετισμός δυνάμεων μπορεί να ανατραπεί από την οργανωμένη μαζική δράση του εργατικού – λαϊκού κινήματος. Αυτό είναι το αγκάθι που θέλουν να ξεριζώσουν από την ιστορική μνήμη, αλλά δε θα το καταφέρουν.

Το ποτισμένο με το αίμα των ΕΑΜιτών και ΕΠΟΝιτών χώμα της Πρέβεζας, δεν χωράει μνημεία σε υμνητές όσων συνεργάστηκαν με το ναζιστικό τέρας.

Κατασκευή μνημείου προς τιμή του Θρασύβουλου Τσακαλώτου ούτε ζήτησε ποτέ ο λαός της Πρέβεζας, ούτε θέλησε, ούτε και πρόκειται να επιτρέψει.