Προβολή της ταινίας «Ψωμί και τριαντάφυλλα» με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας στο Εργατικό Κέντρο

«…Καθώς τραβάμε εμπρός, εμπρός αμέτρητες γυναίκες πεθαμένες
σμίγουν τον θρήνο τους και λένε το παλιό τραγούδι του ψωμιού
οι σκλαβωμένες ψυχές τους γνώρισαν λίγη μόνο ομορφιά, τέχνη κι αγάπη.
Ναι, για το Ψωμί παλεύουμε και για τα Τριαντάφυλλα.
Καθώς τραβάμε εμπρός, εμπρός φέρνουμε τις μεγάλες μέρες
το ξεσήκωμα των γυναικών είναι ξεσήκωμα όλης της ανθρωπότητας
όχι πια σκλάβοι και τεμπέληδες, δέκα που μοχθούν για έναν που ξαπλώνει
αλλά ένα δίκαιο μοίρασμα στ” αγαθά της ζωής.»

(«Ψωμί και Τριαντάφυλλα», Τζέιμς Οπενχάιμερ, 1912)

Την Παρασκευή 6 Μαρτίου, στις 20.00, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας (8η Μάρτη) και τους μικρούς και μεγάλους αγώνες για την κατάκτηση των δικαιωμάτων μας σε έναν κόσμο που μόνο
ανισότητες γεννάει, το Εργατικό Κέντρο Λευκάδας θα προβάλει την ταινία «Ψωμί και τριαντάφυλλα» (2000, 112’), σε σκηνοθεσία Κεν Λόοουτς.

Ο βραβευμένος με δύο Χρυσούς Φοίνικες και άπειρες φορές υποψήφιος στις Κάννες Βρετανός σκηνοθέτης καταθέτει κι εδώ ένα δείγμα του σινεμά της αλληλεγγύης και του κοινωνικού ρεαλισμού.

Σταθερά προσανατολισμένος στο αγωνιστικό, πολιτικό σινεμά, αναδεικνύει την άγρια εκμετάλλευση των Λατινοαμερικάνων μεταναστών στις ΗΠΑ, ιδίως των γυναικών, που δουλεύουν ως καθαρίστριες κτιρίων ιδιοκτησίας πολυεθνικών, τραστ, ακόμα και του Χόλιγουντ, αλλά και τον σκληρό αγώνα τους για στοιχειώδη δικαιώματα, την τιμωρία τους με απόλυση και απέλαση, την ανοχή της συνδικαλιστικής ηγεσίας απέναντι στην εκμετάλλευση, αλλά και την υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους από λιγοστούς ασυμβίβαστους συνδικαλιστές.

Η πλειοψηφία των «ηρώων» της ταινίας του είναι μετανάστες, οι οποίοι συναγωνίζονται με τη φυσικότητά τους τούς λιγοστούς, πολύ καλούς επαγγελματίες ηθοποιούς.

Αφτιασίδωτη ταινία, όπως όλες του, ένα δριμύ «κατηγορώ» στην απάνθρωπη εκμετάλλευση των εργατών και παράλληλα ύμνος στους αγώνες, στην αλληλεγγύη και στις κατακτήσεις τους.

Εδώ, στην Ελλάδα του 2026, οι πέντε νεκρές εργάτριες της απάνθρωπης νυχτερινής βάρδιας του «Βιολάντα» θα μας στοιχειώνουν όχι μόνο ως ανθρώπους αλλά και ως κοινωνία όσο το κέρδος θα εξευτελίζει την ανθρώπινη αξία, καταπίνοντας ζωές, θεωρώντας μας αναλώσιμους ανά πάσα στιγμή ή ακόμα και βορά για τα κανόνια των ισχυρών που αφαιμάζουν λαούς προκαλώντας γενοκτονίες και γενικευμένους πολέμους.

Η 8η Μάρτη σαν φάρος θα φωτίζει τους αγώνες των Γυναικών αλλά και όλων των εργαζομένων για μια άλλη κοινωνία δικαιοσύνης και ισότητας, όπου «ο ποιητής θα ψαρεύει κι ο ψαράς θα γράφει ποιήματα».

Είσοδος ελεύθερη

Ευαγγελία Κούρτη