«Συνάλλαγμα Δραχμές πεντήκοντες»: Ένα χρέος στον Αλέξανδρο Λευκάδας το 1917 – Η μετανάστευση των Αλεξανδριτών στην Αμερική στις αρχές της δεκαετίας του 1910
Ένα παλιό χειρόγραφο έγγραφο, γραμμένο σε μονόφυλλο με έντυπο χαρτόσημο των 50 λεπτών και ανάγλυφη σφραγίδα με την αναγραφή «Διεθνής Οικονομική Επιτροπή», με ημερομηνία 2 Οκτωβρίου 1917, που προέρχεται από την κοινότητα Αλεξάνδρου του τότε Δήμου Καρυάς, ρίχνει φως στον τρόπο που γίνονταν οι οικονομικές συναλλαγές και οι ιδιωτικές συμφωνίες στις αρχές του 20ού αιώνα.
Ο Ξενοφών Βλάχος, γιος του Ιωάννη, δηλώνει ότι χρωστά στον Σπυρίδωνα Μανωλίτση πενήντα (50) δραχμές – ποσό μικρό μεν, αλλά σημαντικό για την εποχή. Υπόσχεται να το εξοφλήσει μέσα σε τρεις μήνες, με τόκο 9% το χρόνο.
Στο κέντρο της φωτογραφίας ο πιστωτής Σπύρος Μανωλίτσης (Πίπας) σε μεγάλη ηλικία
Τα χρήματα, όπως αναφέρεται, είχαν σταλεί από την Αμερική μέσω του εμπόρου Θεοφάνη Βρετού. Η σύνδεση αυτή φανερώνει πώς οι μετανάστες της Λευκάδας εκείνων των χρόνων, δουλεύοντας μακριά, συνέχιζαν να στηρίζουν τις οικογένειες και τους συγχωριανούς τους.
Ο Ξενοφών, «αγράμματος» όπως σημειώνεται, υπογράφει διά μαρτύρων. Μάρτυρες της συναλλαγής ήταν οι: Αθανάσιος Μανολίτσης (Λαμπόβας), Ευστάθιος Σούνδιας Ιωάννου και Ιωάννης Κτενάς.
«Συνάλαγμα Δραχ /50/ πεντήκοντeς
Εν Αλεξάνδρο τη 2 Οκτωβρίου 1917 ο υποφαινόμενος Ξενοφών Βλάχος ποτέ Ιωάννου κατίκου της Κοινότης Αλεξάνδρου του Δήμου Καριάς της Επαρχίας Λευκάδος υπόσχετε και υποχρεούτε εντός διορίας τριών μηνών από σήμερον να δόσει προς τον Σπυρίδονα Μανολίτση ποτέ Δημητρίου κατίκου της αυτής Κοινότιτος την ποσότιτα των Δραχ πεντίκοντα /50/ εντόκος ενέα τις εκατό ετιότας (;) από σήμερον και μέχρι εξοφλίσεος τας οποίας ομολογή ότι εχρεοστούσε προ ετόν και τας οπίας απέστηλα από την Αμερικήν προς τον έμπορον Θεοφάνην Βρετόν και συνενοϊθής μετά του αδελφού μου Μιλτιάδη και τα παράδοσε προς τον αυτόν αδελφόν μου και διαυτό διλό ότι τας οφίλο τας άνοτέρο Δραχμάς και διλό […] αγράματος και υπογράφοντες διο μαρτυρό
Αθανάσιος Μανολίτσης Λαμπόβας
Ευστάθιος Σούνδιας Ιωάννου
Ιωάννης Κτενάς […] Μάρτις»
Αξίζει να αναφερθεί ότι στη Λευκάδα, γύρω στο 1900, υπήρξε σοβαρή κρίση στην αμπελοκαλλιέργεια: προσβολές από ασθένειες (π.χ. περονόσπορος) και η πτώση των τιμών των εξαγόμενων προϊόντων χτύπησαν το εισόδημα των αγροτών· αυτό προκάλεσε φτώχεια και ώθησε πολλούς κατοίκους να αναζητήσουν εργασία στο εξωτερικό, κυρίως στην Αμερική. Για πολλούς Αλεξανδρίτες η στάση ήταν «φεύγω προσωρινά -στέλνω εμβάσματα- επιστρέφω όσο το δυνατόν πιο γρήγορα», την οποίο τήρησαν κιόλας στην πλειοψηφία τους.
Οι πιο πολλοί Αλεξανδρίτες μετανάστευσαν στην Αμερική στις αρχές της δεκαετίας του 1910, η μετανάστευση όμως είχε αρχίσει ήδη νωρίτερα από το τέλος του 19ου αιώνα. Σύμφωνα με τοπική εφημερίδα του 1901 η οποία δημοσιεύει τον πίνακα της Νομαρχίας Λευκάδας προς το υπουργείο Εσωτερικών «περί των μεταναστευσάντων εξ ολοκλήρου του Νομού Λευκάδας (σε αυτόν ανήκε και η Ιθάκη) κατά τα έτη 1898, 1899 και 1900», είχαν μεταναστεύσει τα χρόνια αυτά «εις την αλλοδαπήν», χωρίς να αναφέρεται όμως ο ακριβής προορισμός, 626 άτομα: Από το Δήμο Λευκαδίων 8, Απολλωνίων 1, Ελλομένου 1, Ευγήρου 10, Εξανθείας 2, Καρυάς 3, Ταφίων 6, Σφακιωτών 2, Ιθακησίων 266, Καρνίων 2, Μηριτίων 67 και Πολυκτορίων 248.
Πριν 14 περίπου χρόνια είχαμε κάνει μία πρόχειρη αναζήτηση με ονόματα Αλεξανδριτών που είχαν μεταναστεύσει στην Αμερική, στην επίσημη ψηφιακή βάση δεδομένων του Statue of Liberty-Ellis Island Foundation στις Ηνωμένες Πολιτείες, που έχει όλα τα αρχεία αφίξεων μεταναστών που πέρασαν από το λιμάνι της Νέας Υόρκης την περίοδο 1892-1957. Οι περισσότεροι Αλεξανδρίτες είχαν φύγει από το λιμάνι της Πάτρας στις αρχές με μέσα της δεκαετίας του 1910. Πολλές φορές η καταγραφή στη βάση δεδομένων περιλαμβάνει γενικότερη μορφή τόπου γέννησης, π.χ. «Lefcas», «Lefcada» ή ακόμη «Greece» χωρίς νησί ή επαρχία και είναι δύσκολη η ταυτοποίηση. Παραθέτουμε τον κατάλογο με τα ονόματα των Αλεξανδριτών που είχαμε βρει (κάποια άλλα ονόματα δεν τα βρήκαμε ίσως λόγω της διαφορετικής ορθογραφίας).
Επίθετο Βρετός ή Βρεττός (με δύο ταυ):
| Ονοματεπώνυμο | Τελευταία Διεύθυνση Κατοικίας |
Ημερομ. Άφιξης |
Ηλικία | Πλοίο | Λιμάνι Αναχώρ. |
| Agelos Vretos1 | Alexandros, Greece | Nov 17, 1907 | 39 | Francesca | Patras |
| Giorgios Vretos | Alexandros, Lefcados | Jan 24, 1910 | 25 | Athinai | Patras |
| Nicolaos Vretos | Alexandros, Greece | Mar 13, 1910 | 30 | Themistocles | Patras |
| Theodosios Vretos2 | Lefcas, Greece | Nov 23, 1910 | 27 | Patris | Piraeus |
| Καταγράφονται ακόμη Βρεταίοι (με ένα ταυ) από διάφορα άλλα μέρη της Ελλάδας, της τότε Τουρκίας, της Αλβανίας, ακόμη και της Ρουμανίας, όπως επίσης και από άλλα χωριά της Λευκάδας (ή σκέτα της Λευκάδας χωρίς να αναφέρεται το χωριό), όπως και κάποιοι άλλοι που αναφέρεται μόνο το χωριό και η χώρα προέλευσης (Greece), όπως π.χ. Constantinos Vretos (Haradiatika, Greece) ή Dimitrios Vretos (Vafkeri, Greece). Παραθέτουμε μόνο όσους έχουν δηλωθεί με τελευταία διεύθυνση κατοικίας τη Λευκάδα: Dimitrios Vretos (Lefcas, Maura, 1906, 23 χρονών), Dimitrios Vretos (Lofcada, Greece, 1910, 30 χρονών), Dimosthenis Vretos (Lefcas, Greece, 1910, 26 χρονών), Efstathantonios Vretos (Lefcada, Greece, 1914, 23 χρονών), Georgios Vretos (Tsoucalades, 1914, 25 χρονών), Hercules Vretos (Lefcas, Maura, 1906, 29 χρονών), Michail Vretos (Lefcas, Greece, 1912, 25 χρονών) | |||||
1 Πρόκειται για τον λαϊκό ποιητή Άγγελο Βρεττό από τα Κολυβάτα Αλεξάνδρου Λευκάδας. Τα ποιήματά του, που πολλά απ΄ αυτά γράφτηκαν στην Αμερική, έχει εκδώσει σε ένα βιβλιαράκι με τίτλο «Ποιήματα Άγγελου Βρεττού» (Αθήνα 1986) ο συχωριανός μας φιλόλογος και ιστορικός Σπύρος Σούνδιας. Την πλήρη έκδοση των ποιημάτων του την είχε βρει στην Αμερική ο Κολυβιάτης Χριστόφορος Βρεττός που είναι ακόμη απόδημος στη χώρα αυτή.
2 Πρόκειται μάλλον για τον Θεοδόσιο Βρεττό (Πλιάτσικα) από τον οικισμό Κολυβάτα Αλεξάνδρου
| Ονοματεπώνυμο | Τελευταία Διεύθυνση Κατοικίας |
Ημερομ. Άφιξης |
Ηλικία | Πλοίο | Λιμάνι Αναχώρ. |
| Dimitrias Vrettos | Alexandros | Nov 21, 1906 | 28 | Sofia Hohenberg | Patras |
| Και εδώ υπάρχουν Βρετταίοι (με δυο ταυ) από διάφορα άλλα μέρη της Ελλάδας, της Νοτίου Αφρικής, της τότε Μακεδονίας (Macedonia) ακόμη και της Αγγλίας. Αναφέρονται ακόμη οι: Panayotis Vrettos (Meganissi, 1907, 24 χρονών), Thomas Vrettos (Spartohori, Greece, 1909, 19 χρονών). | |||||
Επίθετα: Δαμιανής, Δουβίτσας και Κακλαμάνης
| Ονοματεπώνυμο | Τελευταία Διεύθυνση Κατοικίας |
Ημερομ. Άφιξης |
Ηλικία | Πλοίο | Λιμάνι Αναχώρ. |
| Aristotelis Damianis | Alexadro, Greece | Nov 03, 1909 | 23 | Martha Washington | Patras |
| Vassilios Damianis | Alexandro, Greece | Nov 03, 1909 | 23 | Martha Washington | Patras |
| Xenofon Damianis | Alexandros, Greece | Jun 20, 1915 | 34 | Themistocles | Patras |
| Οι δυο πρώτοι, Αριστοτέλης και ο Βασίλειος Δανιανής, ταξίδευσαν μαζί με το ίδιο πλοίο -Martha Washington- που πήραν από την Πάτρα και έφτασαν στις 3 Νοεμβρίου 1909 στην Αμερική. Υπάρχουν ακόμη με το ίδιο επίθετο -Damianis- κάποιοι από την Ιταλία και ένας Xevophen Damianis (Lefcos, Greece, 1910, 29 χρονών) που ενδέχεται να είναι Λευκαδίτης. |
| Ονοματεπώνυμο | Τελευταία Διεύθυνση Κατοικίας |
Ημερομ. Άφιξης |
Ηλικία | Πλοίο | Λιμάνι Αναχώρ. |
| Pericles Douvitsas | Alexadro, Greece | Mar 28, 1910 | 24 | Athinai | Patras |
| Spirandreas Douvitsas | Alexandros | Dec 31, 1906 | 17 | Giulia | Patras |
| Vassilios Douvitsas | Alexandra, Greece | Oct 22, 1910 | 20 | Columbia (1908) | Patras |
| Υπάρχουν ακόμη κάποιοι άλλοι Δουβιτσαίοι: Erotokritos Douvitsas (Caria, Greece, 1910, 40 χρονών), George Douvitsas (Sefcada, 1907, 50 χρονών), Xenston Douvitsas (Karia, Greece, 1915, 34 χρονών). | |||||
| Ονοματεπώνυμο | Τελευταία Διεύθυνση Κατοικίας |
Ημερομ. Άφιξης |
Ηλικία | Πλοίο | Λιμάνι Αναχώρ. |
| Dimosthenis Kaklamanis | Alexadro, Greece | Nov 03, 1909 | 20 | Martha Washington | Patras |
| Thomas Kaklamanis3 | Alexandros, Sefcas | May 26, 1911 | 30 | Themistocles | Patras |
| Υπάρχουν ακόμη κάποιοι άλλοι Κακλαμαναίοι από άλλα χωριά της Λευκάδας (Εγκλουβή, Λαζαράτα, Καρυά): Angelos Kaklamanis (Lefkas, Greece, 1912, 18 χρονών), Athanassios Kaklamanis (Egluvi, Lefeados, 1909, 20 χρονών), Christos Kaklamanis (Lazarata, Greece, 1909, 21 18 χρονών), Dionisios Kaklamanis (Karia, Greece, 1913, 23 χρονών), Dionissios Kaklamanis (Lazarata, Greece, 1910, 25 χρονών), Dionysios Kaklamanis (Leykas, Greece, 1910, 25 χρονών), Elias Kaklamanis (Eglouvi, Greece, 1920, 32 χρονών), Grigorios Kaklamanis (Egluvi, Lefeados, 1909, 28 χρονών), John Kaklamanis (Eglauvi, Greece, 1914, 18 χρονών). | |||||
3 Πρόκειται για το Θωμά Κακλαμάνη (Ρίπα) από τα Κολυβάτα. Σε τοπική εφημερίδα στις 30 Μαΐου 1907 ο Άγγελος Βρεττός, επικαλούμενος επιστολή του Θωμά Κακλαμάνη (Ρίπα), ο οποίος ήταν μετανάστης στην Αμερική, προς τον Θεόδωρο Βρεττό από το ίδιο χωριό, γράφει στον συντάκτη της εφημερίδας «ότι άπαντες οι δια της εταιρίας Αυστρο-Αμερικάνας ταξιδεύοντες υποφέρουσι τα πάνδεινα, καθ΄ όσον τα ατμόπλοιά της είναι φορτιγά». Ο ίδιος ο Θ. Κακλαμάνης είχε ταξιδέψει με το πλοίο «Θεμιστοκλής»(Δες εδώ).
Επίθετο Κονδυλάτος
| Ονοματεπώνυμο | Τελευταία Διεύθυνση Κατοικίας |
Ημερομ. Άφιξης |
Πλοίο |
| Kondilatos Thomas | Alexandro, Greece | 1920 | Megali Hellas |
| Kondilatos Efstathios | Kolivata, Greece | 1910 | Themistocles |
Επίθετο Μανωλίτσης
| Ονοματεπώνυμο | Τελευταία Διεύθυνση Κατοικίας |
Ημερομ. Άφιξης |
Πλοίο |
| Manolitsis Simeon | Alexandro, Greece | 1911 | Alice |
| Manolitsis Timotheos | Alexandri, Greece | 1907 | Napolitan Prince |
| Manolitsis Efstathios | Alexandro, Greece | 1912 | Martha Washington |
| Manolitsis Tohu | Alexandros, Gr. | 1916 | Themistocles |
| Manolitsis Dimitrios | Alexandros, Greece | 1912 | Macedonia |
| Manolitsis Panos | Alexandro, Greece | 1910 | Athinai |
| Manolitsis Nicolaos | Alexandro, Greece | 1910 | Athinai |
| Manolitsis Antony | Alexandro, Greece | 1910 | Patris |
| Manolitsis Nicolaos | Alexandros, Greece | 1909 | Laura |
| Manolitsis Ioannis | Alexandro, Greece | 1910 | Martha Washington |
| Manolitsis Joannis | Alexandros, Lefia | 1910 | Athinai |
| Manolitsis John | Alexandros, Greece | 1914 | Saxonia |
| Manolitsis Antonios | Alexandros, Greece | 1914 | Kaiser Franz Josef I |
Να αναφέρουμε ακόμη τον επίσης Κολυβιάτη Γιάννη Φούρο (Νάνο), τον οποίο βρίσκουμε -σύμφωνα με την εγγονή του που είχε επισκεφτεί το Ellis Island Foundation και είχε βρει τα σχετικά τεκμήρια- να επιβιβάζεται στις 29 Ιουνίου του 1920 στην Πάτρα στο ατμόπλοιο «S. S. Presidente Wilson» με προορισμό την Νέα Υόρκη. Την εποχή εκείνη ήταν 30 ετών. Το υπερωκεάνιο αυτό εκτελούσε το δρομολόγιο Τεργέστη – Πάτρα – Νέα Υόρκη. Το ονοματεπώνυμό του στη λίστα επιβατών είναι John Fouros από τον Αλέξανδρο. Αναφέρεται επίσης η τότε σύζυγός του Θεοδώρα, που ήταν η πρώτη του γυναίκα.
O Κολυβιάτης (από τα Κολυβάτα Αλεξάνδρου) Γιάννης Φούρος (Νάνος)
Μαζί του συνταξίδεψαν και άλλοι Λευκαδίτες. Σύμφωνα με την πρώτη μόνο σελίδα της λίστας επιβατών αυτοί ήταν οι: Περδικάρης Γιάννης, Καραβοκύρης Σπύρος, Καρύδης Θεόδωρος, Περδικάρης Νικόλαος, Βεργίνης Ευθύμιος από το Καλαμίτσι, Αραβανής Γρηγόριος και Αραβανής Επαμεινώνδας από την Καρυά. Όλοι τους με προορισμό το Όραντζ της Καλιφόρνιας. Σε ομογενειακή εφημερίδα της εποχής για την κίνηση του λιμένος της Νέας Υόρκης βρίσκουμε ότι το ατμόπλοιο «Πρόεδρος Ουΐλσων» εκ Τεργέστης έφτασε στη Νέα Υόρκη την Πέμπτη 15 Ιουλίου 1920, μετά από δυο βδομάδες περίπου ταξίδι. (Δες εδώ).
Στον κατάλογο βρίσκουμε ακόμη με το επίθετο αυτό και τον Fouros George, με τόπο κατοικίας τον Alexandros – Greece, ο οποίος αφίχθηκε το 1912 με το πλοίο Patris στην Αμερική.












































































Φιλιππα κλρ. Ο George Fouros πρεπει ναναι αδελφος του Γιαννη Φουρου (Νανου). Ειχε επισκευτει τη Νικιανα τη δεκαετια του ’60 με τη μια κορη του η οποια μιλουσε σχεδον απταιστα Ελληνικα,οπως και η αλλη αδελφη της,εν αντιθεσει με τον αδελφο που δεν μιλουσε καθολου. Τοτε εμεναν στην Ινδιαναπολη.
Καλο βραδυ.
Ευχαριστώ. Δεν ήξερα καν ότι είχε αδελφό ο Νάνος και μάλιστα στην Αμερική. Θα ρωτήσω με την πρώτη ευκαιρία τον γιο του τον Γιάννη
50 δραχμές το 1917 , δεν ήταν μικρό ποσό με την τότε νομισματική κυκλοφορία , και που δεν υπήρχαν στοιχεία για τον υπολογισμό του κατά κεφαλήν ΑΕΠ της χώρας. Ούτε ακόμη υπάρχουν πραγματικά ιστορικά στοιχεία. Δεν ήταν βέβαια και ικανό , αλλά μικρό ποσό σε όρους αμοιβής ημερομίσθιας εργασίας ( το ημερομίσθιο 1 λεπτά έως 3 δραχμές δραχμές). Την αρχή του 20ου αιώνα το ημερομίσθιο (12 ώρες δουλειά ήταν 10 λεπτά για τις γυναίκες και 0,50-1 δραχμή για τους άνδρες. Την 2η δεκαετία του 20ου αιώνα έγινε μια βελτίωση , ιδιαίτερα στις ώρες εργασίας με νόμο του 1911 έγινα 10 ώρες, αλλά οι αμοιβή της εργασίας κινήθηκε εξοικονομητικά. Οι 50 δραχμές του 1917 ήταν κατά μέσο όρο 30-35ημερομίσθια 10ωρης – 12ωρης εργασίας για τους άνδρες . Το επιτόκιο του χρέους των 50 δραχμών , ήταν συνβατό με τα επιτόκια της εποχής – δεν ήταν χαμηλό πάντα το 9% για επιτόκιο δανεισμού είναι πολύ μεγάλο, διότι σε 8 χρόνια διπλασιάζει το χρέος , αν αυτό το χρέος δεν προεξοφλείται σε δόσεις απ την αρχή. Αλλά τα επιτόκια δανεισμού μετά την επιβολή του διεθνούς οικονομικού ελέγχου ( ΔΟΕ ) από το 1898-1900 ήταν πάντα μεγάλα λόγω εφαρμοσμένης οικονομικής και νομισματικής περιοριστικής πολιτικής , για την αποτροπή διάθεσης του χρήματος στην αγορά , υπερ των πληρωμών των κρατικών χρεών Βέβαια παρά την εφαρμοσθείσα σκληρή φορολογική πολιτική λόγω ΔΟΕ αυτό δεν απέτρεψε τον στρατιωτικό εξοπλισμό της χώρας όλη την δεκαετία του 1900-1910 , που βρήκε έτοιμη την Ελλάδα στρατιωτικά για τους νικηφόρους Βαλκανικούς πολέμους το 1912.
Ο Κερκυραίος κόμης Γεώργιος Θεοτόκης την αρχή του 20ου αιώνα ώς πρωθυπουργός, είχε δώσει σημασία στον επανεξοπλισμό της χώρας , αλλά ταυτόχρονα και βλέπωντας την κρατική και κοινωνική οικονομική δυσχέρια, συμφώνησε με την ΗΠΑ για την μετανάστευση , για να αντιμετωπιστεί και το πρόβλημα της ληστείας ιδιαίτερα στην ορεινή Πελοπόννησο που είχε πληγεί απ την χρεωκοπία του 1898. Η εποχή της Μπέλ Επόκ τελευταία δεκαετία του 19ου αιώνα και τα πρώτα χρόνια του 20ου , υπέκρυπτε – το καταλάβαιναν – και τον επερχόμενο μεγάλο πόλεμο 1914-1918 , λόγω των διεθνών εμπορικών ανταγωνισμών , των αυξημένων κατά τόπους Εθνικισμών στα αδιαμόρφωτα Ευρωπαικά σύνορα ,και του μιλιταριστικού πνεύματος της ισχύος των τότε μεγάλων κρατικών οντοτήτων της Ευρώπης μέσω εξοπλισμών.
Και για τούτο ήρθε ο Α” παγκόσμιος πόλεμος ( Μεγάλος πόλεμος ). Για την Ελλάδα η πολεμική προσπάθεια άρχισε νωρίτερο το 1912 με το ξύπνημα των Εθνικών οντοτήτων στην Βαλκανική για την αποτίναξη της Οθωμανικής τότε εδαφικής κυριαρχίας. Οι τότε αγορές δανειστές της Ελλάδος , είχαν και συμφέρον να μεγαλώσει η Ελληνική επικράτεια ( διπλασιάστηκε κοντά στους Βαλκανικούς πολέμους και πολλαπλασιάστηκε παραγωγικά το κρατικό εισόδημα ) για να μπορεί η Ελλάδα να αποπληρώνει τα χρέη της απ την χρεωκοπία του 1898 και τον ΔΟΕ. Ο οποίος Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος ( ΔΟΕ) μετονομάστηκε σε Διεθνή Οικονομική Επιτροπή και έμεινε στην Ελλάδα ώς το 1977 , όπου τότε έκλεισε το γραφείο της στην οδό Πατριάρχου Ιωακείμ στο Κολωνάκι , επί υπουργίας οικονομικών Αθανασίου Κανελλόπουλου.