Καταγγελία του Σωματείου Ζωόφιλων για φόλες σε Νικιάνα και Πόρο

Καταγγελία του Σωματείου Ζωόφιλων Λευκάδας για φόλες στην περιοχή της Νικιάνας και του Πόρου Λευκάδας, ένα φαινόμενο που έχει απασχολήσει και στο παρελθόν έντονα την τοπική κοινωνία:

«Δεν πρόλαβε καλά καλά να μπει η άνοιξη και στην Λευκάδα ξεκίνησαν να πέφτουν οι φόλες σαν βροχή.

Πριν λίγες μέρες στην Νικιάνα (μέρος όπου πολύ συχνά ξεφορτώνονται αδέσποτα και δεσποζόμενα με αυτόν τον εγκληματικό τρόπο), και σήμερα στον Πόρο.

Την Πέμπτη 25 Μαρτίου 2016 ξημερώνοντας, οι κάτοικοι του χωριού αντίκρισαν το αποτρόπαιο θέαμα. Δεκάδες πτώματα γατών σπαρμένα παντού, με μαύρο υγρό να αναβλύζει από το στόμα τους.

Ο μέχρι τώρα θλιβερός απολογισμός των σκοτωμένων ζώων είναι: 30 γάτες, 1 σκυλί και 4 πουλιά. Ο αριθμός όμως θα αυξηθεί, καθώς, αγνοούνται πολλά γατιά και δεσποζόμενα σκυλιά.

Ποιος ξέρει πόσα άγρια ζώα θα βρεθούν τις επόμενες μέρες δηλητηριασμένα στην ευρύτερη περιοχή.

Την υπόθεση έχει αναλάβει το αστυνομικό τμήμα Ελλομένου, στο οποίο απευθύνθηκαν πολλοί κάτοικοι της περιοχής.

Αύριο θα έχουμε περισσότερα νέα, καθώς η κινητοποίηση των κατοίκων και του σωματείου μας για εύρεση στοιχείων και μαρτύρων, είναι μεγάλη.

Για κάθε πληροφορία (επώνυμα ή και ανώνυμα), απευθυνθείτε στο Α/Τ Ελλομένου 2645095207 ή στο σωματείο ζωόφιλων Λευκάδας 6943212791».

Παραθέτουμε τέλος κάποιες χρήσιμες, πιστεύουμε, πληροφορίες γι΄ αυτές τις περιστάσεις:

Συμπτώματα δηλητηριασμένου ζώου:
Υπερβολική σιελόρροια, μυϊκός τρόμος και συνήθως έλλειψη συντονισμού κινήσεων, έντονος εμετός, διάρροια, παραλήρημα, φοβεροί σπασμοί, αγωνιώδες βλέμμα, κατάρρευση και σπασμοί, αφόδευση, εμετός.

Προστασία σκύλου ή γάτας από δηλητηριασμένη τροφή
Τα σκυλάκια μας έχουν δυστυχώς το κακό συνήθειο να τρώνε ό,τι βρουν στο έδαφος, με αποτέλεσμα να δηλητηριάζονται αρκετά συχνά, απλά τις περισσότερες φορές να το ξεπερνάνε με έναν απλό εμετό. Οι γατούλες είναι περισσότερο εκλεκτικές με το φαγητό τους, αλλά εξίσου συχνά γίνονται και αυτές θύματα δηλητηριάσεως, ειδικά όσες βγαίνουν συχνά εκτός σπιτιού. Και στις δύο περιπτώσεις, ωστόσο, ο κίνδυνος είναι εξίσου μεγάλος.

Οι περισσότεροι δολοφόνοι ζώων με «όπλο» την λεγόμενη «φόλα», χρησιμοποιούν συνήθως για να την δημιουργήσουν μέρος γευστικού φαγητού (κονσέρβα ή λουκάνικα) και κοινά ποντικοφάρμακα ή εντομοκτόνα, που περιέχουν αρσενικό, φώσφορο ή παρασκευάζουν όμοια θανατηφόρα ένζυμα με κεφαλές πυρείων που περιέχουν φώσφορο ή με κομματάκια σπόγγου συνδεδεμένα από λεπτό σύρμα, αλλά και τριμμένα γυαλιά μέσα σε κιμά. Για την τελευταία περίπτωση δεν υπάρχει αντίδοτο.

Άμεση δράση:
Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνετε αν αντιληφθείτε ότι το ζωάκι σας δηλητηριάστηκε είναι να του προκαλέσετε εμετό. Εμετικά φάρμακα θα βρείτε εύκολα στο εμπόριο, αλλά ακόμα κι αν δεν βρείτε μπορείτε να φτιάξετε εσείς ένα μείγμα με θειικό χαλκό και κοινή γαλαζόπετρα σε διάλυση 2% (δηλαδή μισό κουταλάκι γαλαζόπετρα σ΄ ένα ποτήρι χλιαρό νερό). Χορηγήστε στον σκύλο ή την γάτα με ένα κουτάλι το μείγμα αυτό, λίγο-λίγο, μέχρι να προκληθούν σπασμοί εμετού. Αν σας είναι δύσκολο να φτιάξετε ακόμα και αυτό το μείγμα την δεδομένη στιγμή, δώστε τότε στο ζωάκι να πιει χλιαρό αλατόνερο, που συνήθως προκαλεί εμετό σε λίγα μόνο λεπτά. Μην χορηγήσετε, όμως, ξύδι με λάδι γιατί μπορεί να πεθάνει από αναρρόφηση στους πνεύμονες. Επίσης, αφού κάνει εμετό, βοηθάει να του δώσετε να καταπιεί με μία σύριγγα το ασπράδι από δύο αυγά. Αν αργήσετε να αντιληφθείτε ότι το ζωάκι σας δηλητηριάστηκε, τότε σπεύσατε άμεσα στον κτηνίατρο. Θα βοηθήσει πολύ την διάσωσή του αν γνωρίζετε από τι ακριβώς δηλητηριάστηκε (και σε τι ποσότητα), καθώς και αν μπορείτε ενδεχομένως να το πάρετε μαζί σας στον γιατρό. Δυστυχώς, τις περισσότερες φορές, όμως, ακόμα και ο κτηνίατρος δεν προλαβαίνει να βοηθήσει το ζωάκι είτε γιατί το δηλητήριο έδρασε πολύ γρήγορα ή γιατί η δηλητηρίαση συνέβη εν πλήρη αγνοία του ιδιοκτήτη.

Πρόληψη:
Ο καλύτερος τρόπος για να προλάβετε το κατοικίδιό σας από το να δηλητηριαστεί από φόλα είναι να τον εκπαιδεύσετε ώστε να μην τρώει ποτέ τίποτα απευθείας από το έδαφος, από την γη. Όσον αφορά στα σκυλιά η εκπαίδευση αυτή λέγεται «απάρνηση του δολώματος» και συνήθως γίνεται εύκολα αντιληπτή. Ωστόσο, επειδή ακόμα και με την εκπαίδευση το αποτέλεσμα μπορεί να μην είναι άριστο μπορείτε και από μόνοι σας να λάβετε κάποια μέτρα, όπως:

– Να το ταΐζετε μόνο στο πιάτο του, στο ίδιο πάντα μέρος του σπιτιού και όσο τον δυνατόν σε σταθερές ώρες. Μην το ταΐζετε ποτέ από το χέρι και μην επιτρέπετε ενδιάμεσα μικρογεύματα. Φροντίστε δε να ταΐζεται από ένα μόνο συγκεκριμένο άτομο στην οικογένεια.

– Μην αφήνετε το ζώο να τρώει τίποτε από κάτω και αν το κάνει να το μαλώνετε και να του παίρνετε αμέσως αυτό που θα βάλει στο στόμα του.

– Μάθετέ το να τρώει μετά από εντολή σας. Δηλαδή, βάλτε φαγητό στο πιατάκι του και αφήστε το να περιμένει το δικό σας σύνθημα για να φάει – με τις γάτες, βέβαια, αυτό είναι λίγο δύσκολο, αλλά προσπαθήστε.

– Γενικά προσπαθήστε να μην αφήνετε το ζωάκι σας πεινασμένο, γιατί λογικό είναι πως αν πεινάει θα φάει πιο εύκολα ό,τι βρεθεί στον δρόμο του.

– Για εσάς που έχετε σκυλάκι, αν τελικά βρεθείτε σε μία περιοχή γνωστή για τους δολοφόνους της, εν ανάγκη φορέστε στο σκυλί -όταν θα είναι εκτός σπιτιού- φίμωτρο. Είναι σίγουρα η χειρότερη μέθοδος αλλά στην ανάγκη είναι η πιο αποτελεσματική.

Τι μπορείτε να κάνετε μετά;
Καταρχήν να καταγγείλετε τον ένοχο στην αστυνομία. Μαζί με κάποιον μάρτυρα αναφέρετε το περιστατικό στην αστυνομία μέσα σε 24 ώρες και φυσικά δώστε το όνομα και την διεύθυνση του ατόμου που είδατε να δηλητηριάζει το ζώο. Η περίπτωση αυτή (σύμφωνα με τον Νόμο 3170/2003) μπορεί να εκδικασθεί με Αυτόφωρη διαδικασία μέσα σε 48 ώρες. Ωστόσο, μπορείτε ενδιάμεσα να δώσετε την δηλητηριασμένη τροφή – αποδεικτικό για τοξικολογική εξέταση. Σε κάθε περίπτωση επιμείνετε να καταγραφεί το γεγονός και αναφέρετέ το και στον Δήμο σας. Και αν είστε σίγουροι για το άτομο που δηλητηρίασε το ζωάκι σας μπορείτε να κινηθείτε και δικαστικά. Τέλος, διαδώστε το! Μην αφήσετε να υπάρξουν άλλα ζωάκια θύματα στην περιοχή σας. Ακόμα και με ένα χειρόγραφο χαρτάκι από σπίτι σε σπίτι. Δείξτε την αντίδραση σας σε αυτούς τους άδικους φόνους. (Πηγή: www.in2life.gr, Έλενα Μπούλια)