15ο Διεθνές Συνέδριο για την ξερολιθιά
| 9, 10, 11 Σεπτέμβρη 2016 Αργοστόλι Κεφαλονιάς |
Πρόγραμμα:
Δύο ημέρες ανακοινώσεις, εκθέσεις και εργαστήρια. Μία ημέρα επισκέψεις στο πεδίο.
Ο κύριος στόχος του συνεδρίου είναι να διαδώσει τη γνώση της ξερολιθικής δόμησης ως παραδοσιακής τεχνικής, να αναπτύξει και να καθοδηγήσει την έρευνα και την έρευνα πεδίου για το θέμα, προκειμένου να διευκολυνθεί η ανταλλαγή δεξιοτήτων σχετικά με τη σωστή κατασκευή και τη συντήρηση ξερολιθικών κατασκευών.
Το Συνέδριο θα φιλοξενηθεί από το Ίδρυμα Κεφαλονιάς και Ιθάκης (ΙΚΙ), ενώ συνέδρια αυτού του είδους έχουν διοργανωθεί από διάφορες χώρες συμπεριλαμβανομένων της Ισπανίας, της Ελλάδας, της Ιταλίας, της Γαλλίας, της Ελβετίας, του Ηνωμένου Βασιλείου, του Μαρόκο και έχουν προσελκύσει ανθρώπους από την Ευρώπη, τη Νότια Μεσόγειο, την Εγγύς Ανατολή, τις ΗΠΑ και την Αυστραλία. Είναι η δεύτερη φορά που διοργανώνεται στην Ελλάδα, ενώ η πρωτοπόρος συνάντηση έγινε το 1992 στην Κρήτη.
| Για περισσότερες πληροφορίες ΚΛΙΚ ΕΔΩ |
_________________________
Σχετικά:
Σπίτι μου σπιτάκι μου και φτωχοκαλυβάκι μου (2008)
Βόλτος στο χωριό Νυδρί Λευκάδας (2009)
Παραδοσιακές καλύβες και τυροκόμηση στο Δάσος των Σκάρων κάποτε*… (2011)
Γεράσιμος Γαλανός: Οι πέτρινες καλύβες της Παλλικής (2011)
Στους Βόλτους της Εγκλουβής (2015)
Χρήσιμες οι έρευνες, αλλά ας γινόταν και κάποια σχολή για την πρακτική διάδοση της τέχνης του μαστόρου.
Εκείνο θα είχε να δώσει πολλά αποτελέσματα μαζί με τους μηχανικούς (αρχιτέκτονες κ πολιτικούς).
Έπειτα οι όποιες εργασίες συντήρησης και αποκατάστασης ξερολιθικών κατασκευών θα ήταν πιο εύκολες.
Μαστόροι λείπουν, νέα παιδιά..
Στην μεταπολεμική Ελλάδα αλλά κυρίως στην μεταπολιτευτική , ας πάμε καλύτερα λίγο πίσω από την εισαγωγή της δωρεάν υποχρεωτικής εκπαίδευσης 1963-1964 , παιδεία θεωρήθηκε ότι είναι το μολύβι ( γέμισε ο τόπος ΄διάφορους τύπους στυλό διαρκείας, το χαρτί ( σε συσκευασία τετραδίου και κάτι συγγράμματα που ο κάθε εκπαιδευτικός συγγραφέας έβγαζε τα απωθημένα του και ερμήνευε και με την κρατική παρέμβαση εκάστοτε όπως ήθελε την καθημερινότητα, κάνοντάς της ( αυτή την καθημερινότητα δήθεν ιστορία).
Μετά προκύψανε κάτι κοινωνικά δυνάμει ρετιρέ επαγγελματικά τύπου μέσω κάτι ιδρυμάτων δήθεν σπουδών ( ουσιαστικά ιδρύματα παρεμπόδισης της γνώσης) κολέγγια, πανεπιστήμια, κατεε, τει, μεταπτυχιακά, διδακτορικά κλπ ηχηρά ανάλογα, στην μανιέρα ότι η πρόοδος και η ευημερία και η οικονοική ευμάρεια θα προέλθει μέσα απ την εκπαιδευτική ανέξοδη διαδικασία.
Και ουσιαστικά μέσα σε μιάμιση γεννέα σκάσανε όλα, ως φούσκες κοινωνικές και κούφια οράματα συγκρότησης της χώρας.
Πνίξανε τον τόπο τα πολλά γραμμένα χαρτιά και τα πολλά μολύβια και ταυτόχρονα χρόνια ολόκληρα τα κοινωνικά δήθεν ρετιρέ ( αυτά που κατασκευάστηκαν με βάση την κουλτούρα της δωρεάν ανέξοδης παιδείας άρα και ήσσονος προσπάθειας) τροφοδοτούνταν και ρουφούσαν δανεικό νόμισμα ( αυτό είναι το χρήμα).
Που να ευρίσκετο χρόνος να σκεφτεί κανείς τις ξερολιθιές ή άλλες γηγενείς εκάστοτε και κατά τόπους κατασκευές , κλείσιμο καμινιών, πελέκημα βόλτων και άλλα , που το μόνο χαρακτηριστικό των ήταν ότι δεν απαιτείται χρήμα για την ύπαρξή των αλλά μόνο εργασία και ανθρώπινος μόχθος ιστορικά.
Με μολύβια και χαρτιά όμως δεν στηρίζεται η παραγωγική διαδικασία στην ορεινή κατά κύριο λόγο Ελλάδα , που για χρόνια την στήριζαν ,- ως καλλιεργημένο τόπο σκάλες -οι ξερολιθιές.
Η εξηγησιμότητα ενός φαινομένου που θέλει να ονομάζεται Εθνική οικονομία!!!!, με την πρωτογένεια να συμμετέχει με όχι πάνω από 3-4% σε αυτή, είναι και αυτό απόρρεια της όλης χρόνια κουλτούρας που παρήχθη απ την ανέξοδη και δωρεάν εκπαιδευτική διαδικασία με τα πολλά μολύβια και τα πολλά χαρτιά γραμμένα και άγραφα.