Κύλημα στεφανιού με την αγκλιδέρα όπως παλιά…

Ένα από τα αγαπημένα παιγνίδια των παιδικών μας χρόνων ήταν το κύλημα ενός μεταλλικού στεφανιού με μια κατάλληλα διαμορφωμένη σιδερένια βέργα. Το είδαμε σήμερα το μεσημέρι στη Νικιάνα Λευκάδας να αναβιώνει…

Το κύλημα του στεφανιού γινόταν με την αγκλιδέρα. Αυτή ήταν μια σιδερένια βέργα που στο ένα της άκρο είχε μια υποδοχή σε σχήμα U και από την άλλη άκρη την κρατούσαμε. Γυρίζοντας κατάλληλα την αγκλιδέρα μπορούσε κανείς να φρενάρει το στεφάνι όποτε ήθελε.

Από τα μεταλλικά αυτά στεφάνια των ξύλινων κρασοβάρελων ήταν κάποτε γεμάτος ο τόπος. Ιδιαίτερα την εποχή τη δική μου που είχε λιγοστέψει κατά πολύ η παραγωγή κρασιού. Τα έβρισκε κανείς σε διάφορα μεγέθη. Από τα μικρά βαρέλια μέχρι τα πολύ μεγάλα, τα βαγένια, που χωρούσαν 20 με 25 βαρέλες κρασί και τα στεφάνια τους ήταν ψηλότερα από το δικό μας μπόι.

Σπανιότερα υπήρχαν και τα άλλα στεφάνια που δεν ήταν από μεταλλικά ελάσματα αλλά από μασίφ σίδερο, σαν αυτό της φωτογραφίας. Ήταν τα καλύτερα και χρησίμευαν παλιά για στεφάνια στα μεταλλικά βαρέλια που αποθήκευαν το λάδι για να μην παθαίνουν ζημιά όταν τα κυλούσαν. Όταν πάλιωνε το βαρέλι το στεφάνι το έκοβαν στη μέση και το ημικυκλικό κομμάτι το έβαζαν στους παλιούς χωριάτικους φούρνους.