Απομνημονεύματα Πόπης Μάλφα-Ζακυνθινού (Μέρος 5ο) Λευκαδίτικα Νέα - Lefkada News
Published On: Τρ, Νοε 13th, 2018

Απομνημονεύματα Πόπης Μάλφα-Ζακυνθινού (Μέρος 5ο)

ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ ΠΟΠΗΣ ΜΑΛΦΑ-ΖΑΚΥΝΘΙΝΟΥ
ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟ ΜΕΡΟΣ

Συνέχεια από το τέταρτο Μέρος

2_Eleni_Malfa_EPON Η Ελένη Μάλφα, αδελφή της Πόπης, που καθοδηγούσε την περιοχή της Νότιας Λευκάδας

Αυτά είναι τα σημάδια τα σκοτεινά που έφερε η εγγλέζικη κατοχή.

Ν. Μάργαρης 00034 Η υποδειγματική ομάδα της ΕΠΟΝ Γενικού Στρατηγείου του ΕΛΑΣ (Πηγή: ΑΣΚΙ – Ν. Μάργαρης)

Το σύνθημα της ΕΠΟΝ «Πολεμάμε και τραγουδάμε» έγινε τρόπος ζωής. Μέχρι τον Αύγουστο του 1944 σχηματίστηκαν 250 υποδειγματικές διμοιρίες. Ο αριθμός των επονιτών μαχητών και Αξιωματικών που επάνδρωσαν τους σχηματισμούς του ΕΛΑΣ έφτασε στις 40.000. Υπολογίζεται ότι 35.000 επονίτες πήραν μέρος σε μάχες που έδωσε ο ΕΛΑΣ. Έπεσαν στις μάχες αυτές 2.000 ανταρτοεπονίτες.

Ν. Μάργαρης 00046 Λέσχη της ΕΠΟΝ Τρικάλων (Πηγή: ΑΣΚΙ – Ν. Μάργαρης)

Μεγάλο ήταν το έργο της ΕΠΟΝ στον κοινωνικό και στον πολιτικό τομέα. Πάλεψε για την επιβίωση των παιδιών, για τα συσσίτια. Πήρε μέρος για τη λειτουργία των σχολείων. Και δω, στο δικό μας νησί, τι να πρωτοθυμηθώ; Τις λέσχες στα χωριά -κάθε χωριό και λέσχη-, παραστάσεις θεατρικές με μεράκι και ενθουσιασμό δημιουργούσαν οι επονίτισσες και οι επονίτες. Παίρνανε μέρος σε κάθε μας εκδήλωση όλοι οι κάτοικοι, γυναίκες και άνδρες, μικροί και μεγάλοι.

Ν. Μάργαρης 00037 Οι κάτοικοι ενός χωριού της Ελεύθερης Ελλάδας παρακολουθούν μια θεατρική παράσταση (Πηγή: ΑΣΚΙ – Ν. Μάργαρης)

Θέλω να αναφερθώ και για το δικό μου χωριό τους Πηγαδισάνους. Τότε δεν υπήρχαν τηλέφωνα για να επικοινωνούμε με τους υπεύθυνους που είχαμε σε κάθε χωριό. Είχαμε όμως συνδέσμους, δηλαδή επονίτης ή επονίτισσα πήγαιναν σημειώματα. Έτσι ετοιμάζονταν συγκεντρώσεις, διαλαλώντας με το χωνί (τηλεβόα) στους χωριανούς για να συγκεντρωθούν. Οι συγκεντρώσεις μας ήταν πολύ μεγάλες, σχεδόν σε όλα τα χωριά τα δικά μας. Μετά τις συγκεντρώσεις ακολουθούσαν τραγούδια. Ήταν πολύ συγκινητικό για μένα προσωπικά που τα έζησα έντονα και έχω πολλές εμπειρίες από τα δικά μας χωριά.

Ν. Μάργαρης 00090-1 Θεατρική παράσταση κάπου στην Ήπειρο με τη Λαϊκή Σκηνή του Γ. Κοτζιούλα (Πηγή: ΑΣΚΙ – Ν. Μάργαρης)

Είχαμε πολλούς αγωνιστές, όπως ο Κοτζιούλας, που γράφανε έργα παρμένα απ΄ τον αγώνα του ελληνικού λαού. Με το μεγάλο μας δάσκαλο Δημήτρη Γληνό, με τη συμπαράσταση της Κυβέρνησης του Βουνού και με τη βοήθεια των τοπικών οργανώσεων έδωσαν έργο δημιουργικό.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA «Νεανική Φλόγα», Όργανο του Συμβουλίου Νομού Λευκάδας της ΕΠΟΝ

Θα αναφερθώ λίγο και στον επονίτικο τύπο. Τα επονίτικα έντυπα στα χρόνια της κατοχής έχουν ξεχωριστή θέση στην ιστορία του ελληνικού τύπου. Υπολογίζεται πως η αύξηση των παράνομων εντύπων της ΕΠΟΝ καλύπτει 83% του συνόλου των αντιστασιακών εντύπων, που κυκλοφόρησαν σε όλη την Ελλάδα και στηρίχτηκε βασικά στην αυτοθυσία των νέων ηλικίας 14, 15, 16 χρόνων, που έστηναν τους πολυγράφους στις κρυψώνες. Την αρχισυνταξία είχε ο παλαίμαχος σήμερα δημοσιογράφος Νίκος Καραντηνός.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA «Νεανική Φλόγα», Όργανο του Συμβουλίου Νομού Λευκάδας της ΕΠΟΝ

Να πω λίγα λόγια για τον αγώνα της ΕΠΟΝ για τη γυναίκα. Για πρώτη φορά στην ιστορία της Ελλάδας η αγράμματη γυναίκα ένιωσε κι αυτή πως ήταν άνθρωπος. Και ήταν τόσο μεγάλη η επίδραση του ΕΑΜ και της ΕΠΟΝ πάνω σ΄ αυτές τις γυναίκες που δεν έγιναν απλώς βοηθοί και συνεργάτες των αντρών τους, αλλά άρπαξαν το όπλο στο χέρι και πολεμούσαν μαζί.

Ν. Μάργαρης 00111 Αετόπουλα κάπου στην Ελλάδα με το θρυλικό χωνί για τα συνθήματα (Πηγή: ΑΣΚΙ – Ν. Μάργαρης)

Θεωρούσαμε αντιστασιακούς και τα μικρά παιδάκια που δεν είχαν τελειώσει το δημοτικό, τα Αετόπουλά μας. Θα θυμίσω σ΄ όλους ένα μικρό αδύναμο κοριτσάκι, ηλικίας 9 χρονών, που το μεταχειρίζονταν οι αντάρτες σαν σύνδεσμο και λόγω της σωματικής της διάπλασης την ονόμαζαν Τσίχλας. Δεν δίστασε κυνηγημένη από τους συνεργάτες των κατακτητών να κρυφτεί στο φύλλωμα ενός δέντρου και μόλις την αντιλήφθηκαν οι ταγματασφαλίτες την πυροβόλησαν κι΄ έτσι πραγματικά απόδειξαν και αυτοί ότι της συμπεριφέρθηκαν σαν να ΄ταν πραγματικά μια τσίχλα. Στα μαλάκια της κρυμμένο με τσιμπιδάκι βρήκαν οι άθλιοι το σημείωμα που κουβαλούσε μαζί της. Την τύχη της Τσίχλας την είχαν κι΄ άλλα μικρά παιδιά.

Η ιστορία της ΕΠΟΝ ήταν και θα είναι η ζωντανή και αστείρευτη πηγή και δύναμη για τη Νεολαία. Την κληρονομιά και τ΄ όνομα της ΕΠΟΝ παρά τις απίστευτες διώξεις που ακολούθησαν δεν μπόρεσαν να τα σβήσουν. Και γεννάτε το ερώτημα: Γιατί άραγε δεν διδάσκεται στα σχολεία μας η Ιστορία της Εθνικής Αντίστασης;

Ν. Μάργαρης 00035 Από τη Συνδιάσκεψη της ΕΠΟΝ Στερεάς Ελλάδας, στην οποία ανήκε η Λευκάδα, στο Καρπενήσι (Πηγή: ΑΣΚΙ – Ν. Μάργαρης)

Τελειώνοντας θέλω να αναφερθώ και να αποτίσω φόρο τιμής, στα παιδιά, στους λεβέντες που έπεσαν στον αγώνα για λευτεριά, για δημοκρατία, για την προκοπή αυτού του τόπου. Έτσι έδωσαν τη ζωή τους από τον Αλέξανδρο 6 άτομα, 13 απ΄ την Εγκλουβή, 15 απ΄ τα Πλατύστομα (σ.σ. ίσως να συμπεριλαμβάνεται και η Βαυκερή στον αριθμό αυτό για την οποία δεν γίνεται λόγος στο χειρόγραφο), 6 απ΄ την Καρυά, 8 απ΄ τους Πηγαδισάνους. Τα γράφω με επιφύλαξη αυτά γιατί πιστεύω πως είναι πιο πολλοί. Όλα τα χωριά μας ήταν κάστρα της Αντίστασης και όπως προανέφερα την δράση τους την πλήρωσαν με βαρύ φόρο αίματος.

Και τώρα θα περιγράψω τη δικιά μου εμπειρία απ΄ αυτή την περίοδο της φασιστικής κατοχής.

(Συνεχίζεται)

* Η Πόπη Μάλφα και η αδελφή της Ελένη (η Ελενίτσα όπως την αποκαλεί) ήταν στελέχη της νεολαιίστικης οργάνωσης της ΕΠΟΝ (Ενιαία Πανελλαδική Οργάνωση Νέων) στο νησί της Λευκάδας. Η Πόπη καθοδηγούσε τα χωριά της βορειοδυτικής Λευκάδας που σήκωσαν και το βάρος του αγώνα: Καρυά, Πηγαδισάνοι, Εγκλουβή, Βαυκερή, Πλατύστομα, Αλέξανδρος, Κολυβάτα, Πινακοχώρι, Λαζαράτα, Σπανοχώρι, Ασπρογερακάτα, Κάβαλος, Δρυμώνας, Εξάνθεια, Καλαμίτσι και Άγιος Νικήτας και η αδελφή της Ελένη καθοδηγούσε τη δύσκολη, λόγω της δράσης των ΕΔΕΣιτοράλληδων, περιοχή της Νότιας Λευκάδας. Ήταν αδελφές του Νίκου Μάλφα, Γραμματέα της 2ης Τομεακής Επιτροπής Καρυάς του ΕΑΜ.

Eleni_Malfa_EPON Η Ελένη Μάλφα, αδελφή της Πόπης, που καθοδηγούσε την περιοχή της Νότιας Λευκάδας

ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ ΠΟΠΗΣ ΜΑΛΦΑ-ΖΑΚΥΝΘΙΝΟΥ
ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟ ΜΕΡΟΣ

Displaying 3 Comments
Have Your Say
  1. Ο/Η καρτούτσος λέει:

    Γεια σας γεια σας νικημένοι, το όνειρό σας δεν πεθαίνει.. Είναι μέσα στην καρδιά μας , σαν τα αγέννητα παιδιά μας. (Αργ. Ζακ.)

  2. ΣΠΥΡΟΣ ΜΙΚΡΩΝΗΣ

    Στην ενδιαφέρουσα αφήγηση της Πόπης Μάλφα-Ζακυνθινού (4ο μέρος) υπάρχουν ορισμένες αβλεψίες:
    Ο Σπύρος Μικρώνης ήταν Κρεβέτης στο παρατσούκλι και όχι Φάνης. Ο Σπύρος Μικρώνης δεν ήταν μέλος της ΕΠΟΝ, ούτε σε άλλη οργάνωση. Συνελήφθηκε γιατί ήταν αδελφός της Κωνσταντίνας Μικρώνη-Κατωπόδη (Τζαβέλαινα) που ήταν προβεβλημένο στέλεχος της Αντίστασης. Φονεύθηκε στον Φρυά μετά από βασανιστήρια. Στην θανάτωσή του δεν ήταν παρούσα η μάνα του, Θεοδούλη Μικρώνη.
    Η οικογένεια του δίδυμου αδελφού του, Λάμπρου Μικρώνη, ακόμη και σήμερα, αναζητά τα οστά του ώστε να τοποθετηθούν στον οικογενειακό τάφο στους Πηγαδισάνους.
    Τα ονόματα που ήταν παρόντα στην θανάτωση του Σπύρου Μικρώνη ήταν γνωστά σε στελέχη της Αντίστασης και της Αριστεράς στην Λευκάδα, αλλά επιμένουν να τα κρύβουν (γιατί;). Χρόνια πριν σε έκθεση φωτογραφίας από το αρχείο του Φώντα Κατωπόδη, στην Καρυά, είχαν αναγραφεί, αλλά εξαφανίστηκαν αυθημερόν άγνωστο πάλι γιατί!…
    Μάρτυρες που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην εύρεση των οστών του για να μην είναι αγνοούμενος όπως και κατά την επίσημη πολιτεία.
    Με εκτίμηση
    Αγγελική Λάμπρου Μικρώνη

  3. Να αναφερθούν τα ονόματα των όσων ενεπλάκησαν στην δολοφονία. Εδώ και τώρα.
    Να μην χαθούν οι ιστορικές πηγές.

Αφήστε το σχόλιό σας

XHTML: You can use these html tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

                    
    
     










Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.