Αφιέρωμα: Οι βουλευτικές εκλογές της 11ης Μαΐου του 1958 στην Λευκάδα (αναλυτικά αποτελέσματα) Λευκαδίτικα Νέα - Lefkada News

Αφιέρωμα: Οι βουλευτικές εκλογές της 11ης Μαΐου του 1958 στην Λευκάδα (αναλυτικά αποτελέσματα)

Βουλευτής Λευκάδας με την Εθνική Ριζοσπαστική Ένωση (ΕΡΕ) εκλέχτηκε ο Κωνσταντίνος Καλκάνης

εδα

Στο ξεκίνημα του 1958, κέρδιζε έδαφος το αίτημα των κομμάτων της αντιπολίτευσης για τη διενέργεια εκλογών. Στις 27.2.1958 κατατέθηκε στη Βουλή σχέδιο εκλογικού νόμου, ένα είδος «ενισχυμένης αναλογικής», που πριμοδοτούσε το πρώτο σε δύναμη κόμμα. Το νομοσχέδιο προκάλεσε αντίδραση ακόμα και σε τμήματα των κομμάτων που το είχαν συμφωνήσει, της ΕΡΕ και των Φιλελευθέρων.

Την 1.3.1958 παραιτήθηκαν από την κυβέρνηση ο υπουργός Εμπορίου και Βιομηχανίας Παναγής Παπαληγούρας και ο υπουργός Δημοσίων Έργων Γεώργιος Ράλλης. Άλλοι δεκατρείς βουλευτές απέσυραν την υποστήριξή τους προς την κυβέρνηση. Επρόκειτο για εκδήλωση κρίσης στην ΕΡΕ που υπέβοσκε από το 1957. Η ΕΡΕ έχασε την κοινοβουλευτική πλειοψηφία και ο Καραμανλής υποχρεώθηκε να υποβάλει την παραίτηση της κυβέρνησης (2.3.1958).

xenofontas_grigorisΟ υποψήφιος της ΕΔΑ στην Λευκάδα Ξενοφώντας Γρηγόρης

Στις 3 Μάρτη ο βασιλιάς έκανε αποδεκτή την πρόταση των Γ. Παπανδρέου και Κ. Καραμανλή για διορισμό υπηρεσιακής κυβέρνησης υπό τον Κωνσταντίνο Γεωργακόπουλο, πρόεδρο του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού. Η νέα κυβέρνηση (5 Μάρτη) πήρε ψήφο εμπιστοσύνης από την ΕΡΕ, το Κόμμα Φιλελευθέρων και τους βουλευτές που είχαν αποχωρήσει από την ΕΡΕ. Έφερε για ψήφιση σχέδιο με εκλογικό σύστημα την «ενισχυμένη αναλογική». Στο νομοσχέδιο αντιτάχτηκαν τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης. Στις 29.3.1958 ψηφίστηκε με 160 ψήφους υπέρ και 55 κατά. Ο νέος εκλογικός νόμος έθετε ως όριο συμμετοχής στη β΄ κατανομή το 25% για αυτοτελές κόμμα, το 35% για συνασπισμό δύο κομμάτων και το 40% για συνασπισμό περισσότερων κομμάτων. Στη συνέχεια η Βουλή διαλύθηκε και προκηρύχτηκαν εκλογές για τις 11 Μάη.

life_kalkaras_publicworks46Ο Κωνσταντίνος Καλκάνης που εκλέχτηκε το 1958 με την ΕΡΕ βουλευτής Λευκάδας

Στο μεταξύ επιταχύνθηκαν οι ζυμώσεις και αποκρυσταλλώθηκαν οι πολιτικές συμπράξεις. Με πυρήνα το Λαϊκό Κόμμα των Κων. Τσαλδάρη και Παν. Κανελλόπουλου και με τη συμμετοχή του Παν. Παπαληγούρα συγκροτήθηκε τις παραμονές των εκλογών ο εκλογικός συνασπισμός Ένωσις Λαϊκών Κομμάτων (ΕΛΚ), στην οποία συμμετείχαν το Δημοκρατικό Μεταρρυθμιστικό Κόμμα (ΔΜΚ) του Θ. Κετσέα, το Κόμμα Εθνικοφρόνων (ΚΕ) του Θεόδ. Τουρκοβασίλη, το Μεταρρυθμιστικό Κόμμα (ΜΚ) του Σωτ. Γκοτζαμάνη και το Λαϊκό Κοινωνικό Κόμμα (ΛΚΚ) του Στέφ. Στεφανόπουλου. Επρόκειτο για εκλογική σύμπραξη αντιβενιζελικών δυνάμεων που είχαν συγκρουστεί και αποχωρήσει από τον Ελληνικό Συναγερμό ή την ΕΡΕ.

Στις 9 Απρίλη δημιουργήθηκε η Προοδευτική Αγροτική Δημοκρατική Ένωσις (ΠΑΔΕ) του Σπύρου Μαρκεζίνη, το Κόμμα Αγροτών Εργαζομένων (ΚΑΕ) του Αλ. Μπαλτατζή, η Εθνική Προοδευτική Ένωσις Κέντρου (ΕΠΕΚ) με επικεφαλής τον Σάββα Παπαπολίτη και το Δημοκρατικό Κόμμα Εργαζόμενου Λαού (ΔΚΕΛ) υπό την αρχηγία του Στέλιου Αλλαμανή, ο οποίος διαδέχτηκε τους Αλέξ. Σβώλο και Γεώργιο Καρτάλη, που είχαν στο μεταξύ πεθάνει.

Τα κόμματα που συμμετείχαν στην ΠΑΔΕ συζητούσαν πριν τη συγκρότησή της με την ΕΔΑ για τη διαμόρφωση ευρύτερης εκλογικής συνεργασίας. Οι διαπραγματεύσεις ναυάγησαν και ένα τμήμα του ΔΚΕΛ προχώρησε σε συνεργασία με την ΕΔΑ. Το ίδιο και πολιτευτές της ΕΠΕΚ, καθώς και διάφοροι ανεξάρτητοι. Συγκεκριμένα συνεργάστηκαν με την ΕΔΑ 7 βουλευτές του ΔΚΕΛ (Ανδρέας Ζάκκας, Ηλίας Μπρεδήμας, Τάσος Βουλόδημος, Ηλίας Σκυλλάκος, Βασίλης Παπαβασιλείου, Μιχάλης Γαληνός και ο Δημήτρης Στρατής, που τελικά δεν πολιτεύτηκε), άλλα στελέχη του ΔΚΕΛ, όπως ο Κομνηνός Πυρομάγλου και ο Ηλίας Τσιριμώκος -ο τελευταίος είχε προσχωρήσει πρόσφατα σε αυτό- ένας βουλευτής της ΚΑΕ (Νίκος Παπαδημητρίου), οι Γιώργος Βαλούρδος, Γιώργος Αράπης και άλλοι, π.χ., ο πρώην υπουργός Δημόσιας Τάξης και βουλευτής του Ελληνικού Συναγερμού Σταμάτης Μερκούρης, που ήταν υποψήφιος με την ΕΡΕ το 1956.

Οι αντιπολεμικές-αντιπυρηνικές θέσεις της ΕΔΑ, η διάσπαση του «Κέντρου», η σύμπραξη της ΕΔΑ με δυνάμεις του αστικού χώρου, η θέση της ΕΣΣΔ για το Κυπριακό και η αντίθεση στον εκλογικό νόμο που λειτούργησε αρνητικά για τον «κεντρώο» χώρο ως συμπαιγνία ΕΡΕ – Φιλελευθέρων συνέβαλαν στη διαμόρφωση κλίματος υπέρ της ΕΔΑ, που το εκλογικό της ποσοστό αποτέλεσε την έκπληξη των εκλογών της 11.5.1958.

koinovouleftiki_omada_EDA_1958Ένα μέρος της κοινοβουλευτικής ομάδας της ΕΔΑ που εξελέγη στις εκλογές του 1958

Η ΕΔΑ μέσα σε πρωτοφανείς συνθήκες βίας, τρομοκρατίας, εκτοπίσεων, ακόμη και δολοφονικών επιθέσεων, συγκέντρωσε το 24,4% των ψήφων, εξέλεξε 78 βουλευτές και αναδείχτηκε αξιωματική αντιπολίτευση. Το κυβερνών κόμμα της ΕΡΕ υπό τον Κ. Καραμανλή συγκέντρωσε το 41,1% των ψήφων και εξέλεξε 178 βουλευτές, ενώ το Κόμμα των Φιλελευθέρων υπέστη συντριβή αφού συγκέντρωσε ποσοστό 20,7% και εξέλεξε 36 βουλευτές αφού δεν κατάφερε να συμμετάσχει στη 2η κατανομή.

Εντυπωσιακά ήταν τα ποσοστά της ΕΔΑ στα αστικά κέντρα της χώρας και ειδικότερα στις εργατικές συνοικίες όπου συγκέντρωσε την απόλυτη πλειοψηφία. Τα ποσοστά της ΕΔΑ σε ορισμένες χαρακτηριστικές εκλογικές περιφέρειες ήταν: Α΄ Αθήνας 33,8%, Β΄ Αθήνας 46,3%, Α΄ Πειραιά 35%, Β΄ Πειραιά 60,8%, Δήμος Θεσσαλονίκης 43,4%, Υπόλοιπο Θεσσαλονίκης 33,6%, Μαγνησία 38,7%, Λέσβος 42,2%, Λάρισα (πόλη) 51%, Καβάλα (πόλη) 50%.

Σημειώνεται ότι το κλίμα μέσα στο οποίο διεξήχθησαν οι εκλογές κάθε άλλο παρά την ελεύθερη έκφραση των πολιτών επέτρεπε. Οι παρακρατικοί μηχανισμοί δρούσαν ασύδοτοι σ΄ όλη τη χώρα και ιδιαίτερα στην ύπαιθρο τρομοκρατώντας τους ψηφοφόρους και τους οπαδούς της ΕΔΑ και του ΚΚΕ, το οποίο βρισκόταν στην παρανομία. Αποκορύφωμα αυτής της τρομοκρατικής δραστηριότητας ήταν η δολοφονία του 70χρονου Ι. Θωμόπουλου, εκλογικού αντιπροσώπου της ΕΔΑ στο χωριό Ρητίνη Κατερίνης.

Ωστόσο, το εκλογικό ποσοστό της ΕΔΑ, αν και γρήγορα αποδείχτηκε ότι ήταν συγκυριακό, ενίσχυσε τις κοινοβουλευτικές αυταπάτες που υπήρχαν στην ηγεσία της και στην ηγεσία του ΚΚΕ, που επιπλέον δεν εκτίμησαν σωστά το γεγονός ότι σημαντικές μάζες ψηφοφόρων είχαν προτιμήσει την ΕΔΑ και λόγω της συνεργασίας της με αστικές δυνάμεις.

Τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών προκάλεσαν ανησυχία στην κυβέρνηση και γενικότερα στο αστικό κράτος. Μετά από τις εκλογές του 1958, η νέα κυβέρνηση Καραμανλή συνέχισε τις διώξεις. Συνελήφθησαν και εξορίστηκαν 175 στελέχη, μέλη και οπαδοί της ΕΔΑ, ανάμεσά τους και ο Γραμματέας της Νεολαίας ΕΔΑ Νίκος Σολωμός και συνδικαλιστικά στελέχη, ενώ επεκτάθηκε σε πολλές περιοχές της χώρας η «πειθαρχημένη διαβίωση» των αδειούχων εξόριστων. Παράλληλα ενεργοποιήθηκαν διάφοροι μηχανισμοί του αστικού κράτους, ανάμεσά τους μια «άτυπη» επιτροπή στην οποία συμμετείχαν βασικά στελέχη της αντικομμουνιστικής προπαγάνδας και προβοκάτσιας (Σάββας Κωνσταντόπουλος, Γεώργιος Γεωργαλάς, Άγγελος Προκοπίου, Γεώργιος Παπαδόπουλος κ.ά.). Ταυτόχρονα δυνάμωνε η τάση της πιο άμεσης παρέμβασης του στρατού στις πολιτικές εξελίξεις. Σημείο αναφοράς της θεωρείται η τοποθέτηση ως Αρχηγού ΓΕΣ του Βασίλη Καρδαμάκη (Νοέμβρης 1959).

Στις 5.12.1958 συνελήφθη ο Μανόλης Γλέζος με την κατηγορία ότι τη νύχτα της 16ης προς τη 17η Αυγούστου 1958 συναντήθηκε με τον Κ. Κολιγιάννη, που βρισκόταν παράνομα στην Ελλάδα. Επτά μήνες αργότερα οι Μανόλης Γλέζος, Γιώργης Τρικαλινός, Λευτέρης Βουτσάς, Αντώνης Συγγελάκης, Αντώνης Καρκαγιάννης και άλλοι παραπέμφθηκαν σε δίκη, με την κατηγορία της «κατασκοπίας».

Σε απόφασή της (13.4.1959) η Διοικούσα Επιτροπή της ΕΔΑ εκτίμησε ότι «τα αποτελέσματα των εκλογών απέδειξαν ότι η ιδέα του μετώπου κατά της ΕΔΑ (…) δεν βρήκε απήχηση στους οπαδούς και τα στελέχη του Κέντρου (…)». Ακόμα, ότι «η κυβέρνηση απέτυχε σε βασικές επιδιώξεις της: α) Να απομονώσει την ΕΔΑ, συσπειρώνοντας τους εκπροσώπους των άλλων κομμάτων σε συνδυασμούς εναντίον της και β) να επιφέρει μια εντυπωσιακή μείωση της δύναμης της Αριστεράς».

Πάμε τώρα στην Λευκάδα που στις εκλογές αυτές αποτελούσε χωριστή εκλογική περιφέρεια.

ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΝΟΜΟΥ ΛΕΥΚΑΔΟΣ
ΝΟΜΙΜΟΣ ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ 33.355
ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΔΡΕΣ 1
ΕΓΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟΙ ΕΚΛΟΓΕΙΣ 23.789
ΨΗΦΙΣΑΝΤΕΣ ΕΚΛΟΓΕΙΣ 17.738
ΕΓΚΥΡΑ ΨΟΦΟΔΕΛΤΙΑ 17.677
ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΙ ΚΟΜΜΑΤΩΝ 4

Στις εκλογές έλαβαν:

ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΙ ΚΟΜΜΑΤΩΝ
ΟΝΟΜΑ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΥ ΨΗΦΟΙ ΠΟΣΟΣΤΟ ΕΔΡΕΣ
ΕΘΝΙΚΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΕΝΩΣΙΣ (ΕΡΕ) [ΑΡΧΗΓΟΣ: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ] [ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΛΚΑΝΗΣ] 6.697 37,88% 1
ΕΝΙΑΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ (ΕΔΑ) [ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΣΣΑΛΙΔΗΣ] [ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ: ΞΕΝΟΦΩΝ ΓΡΗΓΟΡΗΣ] 6.571 37,17% 0
ΚΟΜΜΑ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΩΝ [ΣΥΝΑΡΧΗΓΟΙ: ΣΟΦΟΚΛΗΣ ΝΕΝΙΖΕΛΟΣ – ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ] [ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ: ΜΑΡΚΟΣ ΤΣΑΡΛΑΜΠΑΣ] 3.773 21,34% 0
ΠΡΟΔΕΥΤΙΚΗ ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΕΝΩΣΙΣ (ΠΑΔΕ) [ΣΠΥΡ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ – ΣΑΒΒΑΣ ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ – ΑΛΕΞ. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ – ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ – ΚΩΝΣΤ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ – ΠΑΝΑΓ. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ – ΣΤΕΦ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ – ΘΕΟΔ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ – ΣΩΤ. ΓΚΟΤΖΑΜΑΝΗΣ – ΘΕΜ. ΚΕΤΣΕΑΣ] [ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ: ΜΕΤΑΞΑΣ ΦΩΤΙΟΣ] 636 3,59% 0

Βουλευτής Λευκάδας με μόλις 126 ψήφους διαφορά από τον υποψήφιο της ΕΔΑ Ξενοφώντα ΓΡΗΓΟΡΗ εκλέχτηκε με την ΕΡΕ ο Κωνσταντίνος ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Είναι χαρακτηριστικό ότι στα τέσσερα εκλογικά τμήματα της πόλης της Λευκάδας ο Ξενοφώντας Γρηγόρης ήρθε πρώτος με 1.506 ψήφους έναντι 969 ψήφους που πήρε ο υποψήφιος της ΕΡΕ Κωνσταντίνος Καλκάνης (Δ = 537 ψήφοι).

Τα αναλυτικά ανά εκλογικό τμήμα αποτελέσματα στο Νομό Λευκάδας είχαν ως εξής (κάντε κλικ πάνω στα εικονίδια για να διαβάσετε τους πίνακες):

1958_eklogika_apotelesmata

(Πηγές: Ριζοσπάστης, ΥΠΕΣ)


Displaying 4 Comments
Have Your Say
  1. Η κρίση στην ΕΡΕ δημιουργήθηκε για πολλούς λόγους.
    Η θρυαλίδα ήταν η παραίτηση του οικομικού θεσμικού ιστορικού εγκεφάλου του αντιπροέδρου Ανδρέα Αποστολίδη που διαφωνούσε με την προοπτική της αναπτυξιακής αστυφιλίας , πράγμα που το 1961 το επικύρωσε η παγκόσμια τράπεζα ώς η χρεωκοπική από τότε βάση του Ελληνικού μεταπολεμικού μοντέλου ανάπτυξης.
    Η παραίτηση Ράλλη -Παπαληγούρα φάνηκε να είναι κάτω απ τον φόβο ότι το εκλογικό σύστημα Καραμανλή ευνοούσε την αριστερά.Δηλαδή οι Ράλλης- Παπαληγούρας ( συμπεθέρια αργότερα από επιγαμία τέκνων) υπεραμυνόνταν του κινδύνου, που έκρυβε το εκλογικό σύστημα ,να ανέβει η αριστερά.
    Ο Ράλλης με τα χρόνια μετάνοιωσε δημόσια για την παραίτηση του 1958.
    Αλλά και το ποσοστό που απαιτούσε το εκλογικό σύστημα για να μπεί ένα κόμμα στην β κατανομή ήταν απαρσδεκτα υψηλό ( 25%)και μόνο για να εκμεταλευτεί καλπονοθευτικά τις βουλευτικές έδρες η ΕΡΕ. Ο τότε αυταρχικός Καραμανλής ήταν εκλογομάγειρας γκράντε σέφ και εκλογοκατεργάρης γκραντ μαίτρ. Και όπως είπε την δεκαετία του 2000 ο Κων/νος Μητσοτάκης , του Καραμανλκή δέν του άρεσε το σύστημα των εκλογών για να γίνει πρωθυπουργός.Και αυτό είναι αλήθεια.
    Η άποψη μετέπειτα του Καραμανλικού Έβερτ , ότι ο Καραμανλής επεδίωκε με το εκλογικό σύστημα του 1958 να πιθαναγάσει το κέντρο να γίνει κόμμα αρχών είναι Εβερτική Μπαρούφα και εφεύρεση, μια και όταν βάζεις όριο το 25% για μεμονωμένο κόμμα και το 35% για συνδυασμό κομμάτων για να μπούν στην β κατανομή , τότε το μόνο που κάνεις είναι να υφαρπάσεις τις έδρες απ την α” κατανομή με το +1 και να τους λεηλατείς τις έδρες και στην β κατανομή. Άρα ο στόχος Καραμανλή του 1958 ήταν η αδυνατότητα εκπροσώπησης του κέντρου και της ΕΔΑ στην βουλή , ή η μειωμένη δυνατότητα εκπροσώπησης των κομμάτων της αντιπολιτεύσεως. Αυτά για την αλήθεια των εκλογών και των επιδιώξεων της ΕΡΕ και του τότε Καραμανλή .
    Τώρα κατά πόσο αυτές οι εκλογικές επιδιώξεις δεν ήταν η άλκη όψη του αναπτυξιακού αλλά προπτικά χρεωκοπικού και χρεωκοπημένου απ την αρχή του της ανσπτυξιακής αστυφιλίας ( αυτό που επεσήμαναν δημόσια οι τεχνοκράτες Αμερικανοί του 1960) είναι θέμα που η σύγχρονη κσι πανεπιστημιακή ιστοριογραφία αρνείται επιστημονικά και επιστημολογικά να κυτάξει. Και μάλιστα η ίδια επιστημονική πανεπιστημιακή ιστοριογραφία αγνοεί ή θέλει να αγνοεί την λιτή επισήμανση των Αμερικανών ειδικών για την χρεωκοπική προοπτικλη του μοντέλου αυτού της αναπτυξιακής αστυφιλίας.
    Η εξήγηση αυτής της άρνησης επιστημονικά εντοπίζεται στο επιστημολογικό μέρος της πανεπιστημιακής ιστοριογραφίας. Διότι η ίδια η επιστημολογία δεν είναι παρά η κοινωνιολογία της εξουσίας. Και δεδομένου ότι κάθε πανεπιστημιακή οργάνωση υπηρετεί και συγκεκριμένα οργανωτικά σχήματα κοινωνικά , για τούτο θα πρέπει να δούμε ποιά κοινωνικά σχήματα εκάστοτε εξυπηρετεί ο πανεπιστημιακός θεσμός για να δούμε έτσι τι επιστημονικό σποτέλεσμα ώς έρευνα παραγάγει.
    Το σίγουρο είιναι ότι ο πανεπιστημιακός θεσμός παραγάγει ώς επιστημονική αλήθεια τα συμπεράσματα που υποστηρίζουν τις οργανωτικές μορφές που εξυπηρετούν οι πανεπιστημιακοί θεσμοί.

  2. Τέλος πάντων παράτα εκλομαγειρέματα η ΕΔΑ έγινε αξιωματική αντιπολίτευση ( το κέντρο λόγω εγγενούς φιλαυτίας και υπονομεύσεων αλλήλων των ηγητόρων του τον ήπιε τον πικρό καφέ της ψιλοδιάλυσης, ο Καράμανλος ( όπωςέλεγε ένα ζώο βοσκός σε κάποιο χωριό που τον βάλανε κλητήρα πληροφοριοδότη σε έναν δήμο) ήρθε κυβέρνηση και μαζί έφερε και την επιτροπή για την αντετώπισητης αριστεράς με επικεφαλής τον ΙΔΕΑΤΗ ξαλαιότερα αλλά και τότε στρατηγό Γωγούση , ο Ναυπάκτιος ακροδεξιός πρώην Χίτης Νίκος Φαρμάκης έγινε επικεφαλής της υποτυπώδους νεολαίας της ΕΡΕ για να βοηθάει τον Γωγούση, και από πίσω έσπρωχνε το σύστημα ο ΕΕΝΑ ( Ένωση Νέων Ελλήνων Αξιωματικών) που ήταν οι λοχαγοί ή Ταγματάρχες που το 1967 ήταν συνταγματάρχες. Το 1958 είναι η χρονιά εφαρμογής του 5ετούς οικονομικού αστυφιλικού αναπτυξιακού 1958-1963 , μια και θεωρήθηκε ότι είχε γίνει η πρώτη κεφαλαιακή αναπτυξιακή σώρευση στην οικονομία που επέτρεπε τηνβεπένδυση εντάσεως παγίου κεφαλαίου και άρα την εκβιομηχάνιση της Ελλάδος. Αέρα πατέρα Ελληνικές στατιστικές αναλύσεις τύπου σημερινής ΕΛΣΤΑΤ ΚΑΙ ΕΥΡΩΣΤΑΤ της χρεωκοπημένης επιδοματικής και του υποκατώτστου μισθού Ελληνικής πραγματικότητας. Η μελέτη του Ζολώτα το 1958 ( τράπεζα της Ελλάδος έλεγε ότι η αύξηση της ώς τότε βιομηχανικής παραγωγικότητας ήταν κατά πολύ μικρότερη της του βαθμού χρηματοδότησης της βιομηχανίας. Εδώ πάλι υπήρχε το θέμα της πολιτικής διαχείρησης της οικονομικής αναγκαίας ορθολογικότητας μια και ο Ζολώτας ώς φίλα προσκείμενος Αθηναικά της πολιτικής διαχείρησης συνέχισε την σφαιρική χρηματοδότηση της επιδοτούμενης απ το κράτος ουσιαστικά εσωστρεφούς βιομηχανίας και άρα αντιαναπτυξιακή μεταφορά πόρων στο μειωμένης παραγωγικότητας για την Εθνική οικονομία βιομηχανικό κλάδο. Εδώ οφείλει και την ύπσρξή του και το ψευτοαστικό τότε νεοδημιουργηθέν λόμπυ με τις κοσμικές εκδηλώσεις τους χωρούς της χρυσής νεολαίας, τις επιγαμίες μεταξύ οικογενειών, την κοινωνική διαφήμιση του, τα τότε κοσμικά περιοδικά ,την σύνδεση με το παλάτι και τους μηχανισμούς του και υο παρακράτος των στρατιωτικών , η λεγόμενη δηλαδή ολιγαρχία που το 1963 τορπίλησε και τον ίδιο τον Καραμανλή στην προσπαθειά του για ενίσχυση της εκτελεστικής εξουσίας με αλλαγή άρθρων του συντάγματος, αλλά την δολοφονία Λαμπράκη, και τα επακολουθήσαντα Ιουλιανά του 1965 με κατάληξη -και στόχευση το στρατιωτικό καθεστώς το 1967 -αν χρειαζόνταν για να μην χαθούν τα ολιγαρχικά προνόμοια.
    Τα εκλογομαγειρέματα αοό το 1956 το 1958, το δήθεν πενταετές μεγενθυτικό πρόγραμμα της οικονομίας μέσα στο πλαίσιο της αναπτυξιακής αστυφιλίας , οι πιεστικές εκλογές του 1961 ( βίας και νοθείας κατά πολλούς), η παρακρατική γιγάντωση από το 1961 με την δολοφονία Λαμπράκη , τα Ιουλιανά ( τορπίλη απ την ολιγαρχία της εκλεγμένης κυβέρνησης) και το 1967, είναι η ίδια εκδοχή της πολιτικής ιδεολογίας που θέλει για την Ελλάδα, την όποια οικονομική ανάπτυξη του 1953 και μετά να αποτελεί την αναγκαιότητα για την πολιτική απελευθέρωση και την πολιτική ριζοσπαστικοποίηση των πολιτών και φιλελευθεροποίηση του συστήματος.
    Δηλαδή η άποψη αυτή βλέπει το οικονομικό στοιχείο ώς προυπόθεση του κοινωνικού και πολιτικού στοιχείου.
    Και αυτό βολεύει χρόνια την ιστοριογραφία των κυρίαρχων οργανωτικών μορφών και πανεπιστημιακών ερευνητικών φενακισμών.
    Και ενώ μέσα στην ίδια ανάλυση οι δομικές της αναφορές για το οικονομικό στοιχείο ( μελέτη Ζολώτα για την βιομηχανική ατελέσφορη χρηματοδότηση και απόψεις της παγκόσμιας τράπεζας για την λάθεμένη αναπτυξιακή επιλογή) δείχνουν καταφανώς την επερχόμενη στο χρόνο αλυσιτελειά του οικονομικού στοιχείου, που είναι το ίδιο ώς κατάρευση του κοινωνικού και πολιτικού στοιχείου.

  3. Στην Λευκάδα σε διάφορα χωριά έγινε νοθεία , στην μεταφορά των σάκκων προς την χώρα, και το 1958 και το 1961.
    Υπήρξαν ιδίοις όμμασι μαρτυρίες.

  4. Ο αρχιτέκτων Αριστομένης Προβελέγγιος σε κάποιες απ τις απόψεις του -που δεν αρέσανε στους περισσότερους- μίλησε ηια την κλοπή εκτάσεων δασών λαγκαδιών ρεμάτων πλαγιών.
    Η καλπονοθευτική διεργαια στην Ελλδα είναι η άλλη όψη στο ίδιο σώμα νομίσματος της αναπτυξιακής αστυφιλίσς και της διακτινισμένης στην περιφέρεια αστικού τύπου δόμησης.
    Η ποιητική εδώ του στιχουργού Οδυσσέα Ιωάννου ήρθε εκ των υστέρων για να δώσει την ερμηνεία του ανσπτυξιακού μεταπολεμικού νοθευτικού κοινωνικά μοντέλου. «»Αλλά τι οημα έχει τ” όνειρο χωρίς μικρές νοθείες»».
    Και μικρή νοθεία θεωρήθηκε η γενικευμένη κλοπή γής απ το ανερμάτιστο αναπτυξιακό αστυφιλικό μοντέλο, μια και προβλήθηκε για χρόνια το αναπτυξιακό του σκέλος.
    Το υπόβαθρο της νοθείας είναι παρών. Η κλοπή της ισοδυναιας και ισοδυνάμωσης των ψήφων απ τα καλπονοθυτικά εκλογικά συστήματα είναι μικρή ώς νοθεία μπροστά στην ανάγκη της κυβερνησιμότητας ώς όνειρο, όπως και η κλοπή εκτάσεων είναι μια μικρή νοθεία μπροστά στην ανάγκη οικοδόμησης του αστυφιλικού αναπτυξιακού μοντέλου και το αντιπαροχικλο όνειρο.
    Με τέτοια υποδομή για την ονειρική υπερδομή της δια της κλοπής των ψήφων αντιπαροχικής σστυφιλίας , ασφαλώς και η ανάπτυξη της χώρας μεθοδεύτηκε ώς όνειρο, που επέπρωτο να τελειώσει.
    Η μικρονοθεία της εκλογικής μεθόδου, μεταφέρθηκε ώς νομιμοποηημένη μικρονοθεία του ψηφοφόρου και εδώ είναι η έδραση της πελατειακότητας του μεταπολεμικού μοντέλου.

Αφήστε το σχόλιό σας

XHTML: You can use these html tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

   











Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.